«Τέλος, με τη νέα χρονιά ξεκινά και η διαδικασία για τη νέα αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού, όπως το κάναμε δύο φορές μέχρι σήμερα. Σκοπός μας είναι να τεθεί σε εφαρμογή την 1η Μαΐου του 2023». Αρκεί αυτή η αποστροφή από την προεκλογική ομιλία του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ για να φανεί καθαρά το ταξικό στίγμα της κυβερνητικής πολιτικής.
Με πληθωρισμό που «τρέχει» με ρυθμό πάνω από 10% όλο το χρόνο (μιλάμε για τον επίσημο fake πληθωρισμό, γιατί ο πληθωρισμός για τα λαϊκά στρώματα είναι σημαντικά υψηλότερος), οι πιο χαμηλόμισθοι εργάτες είδαν αύξηση 5% στον κατώτατο μισθό για το 2022, με το ύψος του να φτάνει τα 714 ευρώ, όταν το 2009, πριν από 13 χρόνια ήταν 751 ευρώ! Κι ενώ μέρες τώρα τα παπαγαλάκια έλεγαν ότι ο Μητσοτάκης θα ανακοινώσει νέα αύξηση, ώστε ο κατώτατος μισθός να φτάσει τα 751 ευρώ, αυτός απλά ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες ώστε η αύξηση του κατώτατου μισθού για το 2023 να εφαρμοστεί από την 1η Μάη του 2023. Δηλαδή, θα εφαρμοστεί για τα 2/3 του χρόνου και όχι ολόκληρο το δωδεκάμηνο, ενώ ο Μητσοτάκης δεν έδωσε καν ένα ενδεικτικό ποσό (μην τυχόν κι αρχίσουν τη γκρίνια οι καπιταλιστές).
Η αύξηση του κατώτατου μισθού αφορά ελάχιστα τη δημοσιονομική πολιτική (κυρίως λόγω της αύξησης του επιδόματος ανεργίας), αφορά όμως τα κέρδη των καπιταλιστών. Αυτά υπερασπίζεται ο Μητσοτάκης, κρατώντας καθηλωμένο τον κατώτατο μισθό (και τους υπόλοιπους μισθούς) στο πιο άθλιο επίπεδο, την ίδια στιγμή που καμαρώνει για την «ανάπτυξη». Δεν χρειάζεται να θυμίσουμε ότι με τον μνημονιακό νόμο Βρούτση-Αχτσιόγλου (καλά θα κάνει να το βουλώσει ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί είναι συνυπεύθυνος), ο κατώτατος μισθός δεν καθορίζεται μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων, αλλά με απόφαση του υπουργικού συμβούλιου, δηλαδή δικτατορικά.
Πάμε και στο δημόσιο τομέα, για τον οποίο ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε «αναμόρφωση του μισθολογίου» από 1.1.2024! Το 2023 θα τη βγάλουν με τα ίδια. Τι υπάρχει το 2023; Κάτι αυξήσεις σε καραβανάδες και η «αναμόρφωση του ειδικού μισθολογίου 20.000 γιατρών του ΕΣΥ». Ο Μητσοτάκης μίλησε για «μεσοσταθμική αύξηση 10%», αλλά κρατήστε μεγάλη επιφύλαξη, γιατί σχεδόν πάντοτε κάνουν λαθροχειρίες με τους αριθμούς. Και ο ίδιος ο Μητσοτάκης, όμως, παραδέχτηκε ότι η αύξηση που ανακοίνωσε είναι μικρή. «Θα ήθελα να είναι μεγαλύτερη αλλά δυστυχώς δεν έχουμε αυτή τη στιγμή περισσότερες δημοσιονομικές αντοχές», είπε με το γνωστό θράσος του.
Και να κλείσουμε με τους συνταξιούχους, για τους οποίους ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε αύξηση που «για φέτος υπολογίζεται ότι θα είναι πάνω από 6%». Οχι για όλους, βέβαια, αλλά μόνο για όσους δεν έχουν τη διαβόητη προσωπική διαφορά του νόμου Κατρούγκαλου-Βρούτση. Οσοι έχουν προσωπική διαφορά θα δουν την όποια αύξηση να συμψηφίζεται και πολλοί θα μείνουν και με υπόλοιπο για τα επόμενα χρόνια. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης προσδιόρισε τους συνταξιούχους που θα πάρουν αύξηση σε 1.500.000 (περίπου οι μισοί!), αλλά και σ’ αυτό κρατήστε μεγάλη επιφύλαξη, γιατί οι άνθρωποι είναι ξεδιάντροποι ψεύτες.
Δε χρειάζεται να θυμίσουμε τι πετσοκόμματα υπέστησαν οι συντάξεις κατά τα μνημονιακά χρόνια, πρέπει όμως να θυμίσουμε ότι η αύξηση που ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης δεν προκύπτει από δική του πρωτοβουλία, αλλά προβλέπεται από το μηχανισμό που επέβαλε η τρόικα, όταν έβαλε τις συντάξεις στον αυτόματο πιλότο της μνημονιακής πολιτικής. Υπάρχει νόμος που προβλέπει ακόμα και πώς θα υπολογίζεται η αύξηση στις συντάξεις. Ο Μητσοτάκης, όμως, βγήκε και το ανακοίνωσε σαν… φιλολαϊκό μέτρο της κυβέρνησής του.
Είχε το θράσος ο Μητσοτάκης να παρουσιάσει τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών σαν «μέτρο που αυξάνει το διαθέσιμο εισόδημα 2.200.000 εργαζομένων»! Ομως, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών οδηγεί σε μείωση της λεγόμενης ανταποδοτικής σύνταξης. Επομένως, για τους εργαζόμενους μισθωτούς είναι δώρο άδωρο. Για τους καπιταλιστές, όμως, η μείωση των λεγόμενων εργοδοτικών εισφορών είναι δώρο. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το ζητούν χρόνια τώρα. Ο Μητσοτάκης το πέταξε βιαστικά, νομίζοντας ότι θα περάσει απαρατήρητο: «μειώνοντας ταυτόχρονα και το μισθολογικό βάρος για τις επιχειρήσεις».
Μ’ άλλα λόγια, οι ασφαλιστικές εισφορές μειώνονται προς όφελος των καπιταλιστών εργοδοτών και σε βάρος της λεγόμενης ανταποδοτικής σύνταξης που «χτίζουν» οι εργαζόμενοι. Γιατί δεν μείωσε τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζόμενων, μεταφέροντας ταυτόχρονα το ποσοστό στους εργοδότες; Ρητορικό είναι, φυσικά, το ερώτημα. Ποια αστική κυβέρνηση θα έκανε με δική της πρωτοβουλία κάτι τέτοιο, δηλαδή να μειώσει τις εργατικές εισφορές και να αυξήσει τις «εργοδοτικές εισφορές»; Γι’ αυτό και οι εργάτες και λοιποί μισθωτοί εργαζόμενοι δεν πρέπει να ξεχνούν ποτέ τον ταξικό ασφαλιστικό στόχο: πλήρης ασφάλιση και πλήρης χρηματοδότησή της από τους καπιταλιστές και το κράτος τους (γιατί τα κέρδη των καπιταλιστών προκύπτουν από την υπεραξία που αυτοί αρπάζουν από τους εργάτες, ενώ τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού προέρχονται από τη φορολόγηση των εργατικών νοικοκυριών, της μεγάλης καταναλωτικής μάζας).
Τα υπόλοιπα που ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης ήταν είτε μέτρα που έχει ξανανακοινώσει (πόσες φορές θα εξαγγείλει την κατάργηση της λεγόμενης εισφοράς αλληλεγγύης;) είτε φιλοδωρήματα φιλανθρωπικού τύπου.
Για τους καπιταλιστές, τους… στυλοβάτες του έθνους, είχε πολλά να ανακοινώσει ο Μητσοτάκης. Ακόμα και στα φιλαθρωπικά φιλοδωρήματα που ανακοίνωσε, βρίσκεις μέσα την κερδοσκοπία των καπιταλιστών. Μίλησε για διεύρυνση του προγράμματος «τουρισμός για όλους» με 200.000 νέους δικαιούχους, ώστε να κονομήσουν οι ξενοδόχοι. Μίλησε για προσπάθεια επέκτασης της τουριστικής περιόδου το χειμώνα με κονδύλια σε διαφήμιση, αεροπορικές ευαιρίες και tour operators. Μίλησε για φοιτητικές εστίες που θα κατασκευαστούν με ΣΔΙΤ! Ανακοίνωσε ότι θα δώσει σε κατασκευαστές οικόπεδα του δημοσίου για να χτίσουν σπίτια και να τα πουλήσουν! Μίλησε για νέο γύρο του προγράμματος ανακύκλωσης παλιών ηλεκτρικών συσκευών, για να κονομήσουν οι εισαγωγείς και οι μεγάλες φίρμες του λιανεμπόριου, που κερδοσκόπησαν ασύστολα με τον πρώτο γύρο του ίδιου προγράμματος (γι’ αυτό και πολλοί δικαιούχοι αναγκάστηκαν τελικά να μη χρησιμοποιήσουν το βάουτσερ που πήραν).
Και βέβαια, δεν είπε κουβέντα για τις τεράστιες επιχορηγήσεις που ήδη (και διαχρονικά) παίρνουν οι καπιταλιστές, ούτε για το Ταμείο Ανάκαμψης, τα λεφτά του οποίου θα μοιραστούν οι μεγάλοι καπιταλιστικοί όμιλοι. Το παζάρι για τη μοιρασιά το ελέγχει αποκλειστικά η οικογένεια Μητσοτάκη, μέσω του πιστού Σκυλακάκη, και βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο.
Ο Μητσοτάκης είπε ότι το «πακέτο» του φτάνει τα 5,5 δισ. ευρώ. Ακόμα και τοις μετρητοίς να πάρουμε τον αριθμό (που σίγουρα είναι φουσκωμένος), δεν μας είπε πώς κατανέμεται ταξικά αυτό το ποσό. Κανένας αστός πολιτικός δεν έχει κάνει τέτοια παρουσίαση στο παρελθόν, δεν περιμέναμε ότι θα την κάνει ο Μητσοτάκης.
Χρειάζεται πραγματικά μεγάλο θράσος να βγαίνει ένας πρωθυπουργός και να εξαγγέλλει φιλανθρωπικά φιλοδωρήματα των 250 ευρώ για τα χριστούγεννα στο ένα τέταρτο του πληθυσμού της χώρας («2.300.000 πιο ευάλωτοι συμπολίτες μας θα στηριχτούν και πάλι», είπε), όταν και απ’ αυτούς που χαρακτηρίζει ευάλωτους έχει αρπάξει πολλαπλάσια, μέσω της αύξησης της μάζας των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ και ειδικοί φόροι κατανάλωσης).
Το ίδιο θράσος χρειάζεται για να ανακοινώνεις με καμάρι ότι θα αυξήσεις το επίδομα φοιτητικής στέγης (όταν -πέρα από τη γενική ακρίβεια- τα νοίκια έχουν φτάσει στο θεό) ή το επίδομα θέρμανσης (όταν και τα καύσιμα έχουν φτάσει στο θεό) ή ότι θα ξαναδώσεις επιδότηση στους γεωργούς για τα λιπάσματα και στους κτηνοτρόφους για τις ζωοτροφές, που επίσης έχουν φτάσει στο θεό.
Και τι να πούμε για την εξαγγελία ότι «ο μειωμένος ΦΠΑ στις συγκοινωνίες, στον καφέ, στα μη αλκοολούχα ποτά επεκτείνεται μέχρι τον Ιούνιο του 2023. Και το ίδιο θα ισχύσει στον Πολιτισμό, στον Τουρισμό, στα γυμναστήρια, στις σχολές χορού». Υπήρχε περίπτωση να γίνει κάτι άλλο, όταν ο πληθωρισμός καλπάζει, ενώ ο κανονικός συντελεστής ΦΠΑ στην Ελλάδα (24%) είναι ο υψηλότερος στην ΕΕ; Και με μειωμένο ΦΠΑ σ’ αυτά τα λίγα εμπορεύματα και υπηρεσίες, τα κρατικά ταμεία γέμισαν με περισσότερο χρήμα.
Να πούμε, όμως, για την εξαγγελία ότι «από 1.1.2023, οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι της Αυτοδιοίκησης αυξάνονται κατά 120 εκ. ευρώ ετησίως» (ο Μητσοτάκης εξήγγειλε σαν νέο αυτό που είχε ήδη ανακοινώσει ο Πέτσας στις αρχές Ιούνη). Αυτή είναι μια παλιά αμαρτωλή ιστορία. Ουδέποτε δόθηκαν στη λεγόμενη Αυτοδιοίκηση οι αναλογούντες κεντρικοί αυτοτελείς πόροι. Οι κυβερνήσεις έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι. Ετσι, παρακρατούσαν τεράστια ποσά από τους λεγόμενους κεντρικούς αυτοτελείς πόρους, σπρώχνοντας τους δήμους στη συνεχή αύξηση των λεγόμενων ανταποδοτικών τελών, χαρατσώνοντας απευθείας τους δημότες. Δεν θα αναφερθούμε στη μοιρασιά των κεντρικών αυτοτελών πόρων, που γίνεται έτσι που οι κυβερνήσεις να βολέψουν τους «δικούς τους» δημαρχαίους, θα σημειώσουμε όμως ότι τα 120 εκατ. που εξήγγειλε ο Μητσοτάκης είναι αστείο ποσό. Την 1η Ιούλη, σε επιστολή του προς την ΚΕΔΕ, ο Πέτσας ισχυριζόταν ότι το πρώτο εξάμηνο του 2022 η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε «σε όλους τους Δήμους της χώρας επιπλέον 218 εκατ. ευρώ προκειμένου να αντιμετωπίσουν την αύξηση του ενεργειακού κόστους». Δηλαδή, ο Μητσοτάκης εξήγγειλε ότι το 2023 θα δώσει τα μισά απ’ όσα -σύμφωνα με τον Πέτσα- έδωσε το πρώτο εξάμηνο του 2022!
«Θέλουμε να ενθαρρύνουμε την ιδιοκατοίκηση, θέλουμε να βρούμε εργαλεία και κίνητρα για να ανακαινιστούν παλιά σπίτια», είπε ο Μητσοτάκης και εξήγγειλε «ειδικό πρόγραμμα δανείων, καταρχάς ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ, με συγχρηματοδότηση 375 εκ. από το κράτος και 125 εκ. από τις τράπεζες», για «την αγορά πρώτης κατοικίας από 10.000 συμπολίτες μας μέχρι 39 ετών, σε περιοχές που υπάρχουν σήμερα παλαιά κτίρια». Το εξειδίκευσε κιόλας: «Τι σημαίνει αυτό; Οτι ένα ζευγάρι, με ελάχιστη συμμετοχή, θα μπορεί να αγοράσει ένα σπίτι αξίας 100.000 ευρώ με μηνιαίες δόσεις 275 ευρώ». Ξέρει πολλά σπίτια που να μπορείς να τ’ αγοράσεις με 100.000 ευρώ; ‘Η εννοεί ημιυπόγεια στην Κυψέλη και πέριξ της πλατείας Αμερικής;
Πόσα πρέπει να «χώσει» ένα νέο ζευγάρι για να συμπληρώσει το ποσό πέραν του δανείου και πόσα πρέπει να «χώσει» για να ανακαινίσει ένα σπίτι-χρέπι; Πού θα τα βρει αυτά; Μόνο αν τα έχουν «στην άκρη» οι γονείς. Και βέβαια, οι τιμές δεν θα πέσουν. Αν υπάρξει έστω και ελάχιστη αύξηση της ζήτησης, οι τιμές θ’ ανέβουν κι άλλο. Αυτό που ο Μητσοτάκης παρουσίασε σαν μέτρο υπέρ της απόκτησης στέγης από νέα ζευγάρια δεν είναι παρά ένα δώρο σε όσους κερδοσκοπούν με τη γαιοπρόσοδο (ακόμη κι αν δεν αντιλαμβάνονται το βαθύ οικονομικό περιεχόμενο της κερδοσκοπίας που ασκούν).
Το ζήτημα της κατοικίας είναι τεράστιο και ειδικά στη χώρα μας η εργατική τάξη έχει ηττηθεί ιστορικά, καθώς σπρώχτηκε στην απόκτηση ιδιόκτητης στέγης. Μ’ αυτό έρχεται τώρα να κερδοσκοπήσει πολιτικά ο Μητσοτάκης, αλλά σε περιόδους κρίσης και νέου κύματος φτωχοποίησης τα περιθώρια είναι ισχνότατα. Γι’ αυτό και περιόρισε το… στόχο σε 10.000 ζευγάρια.
Αυτό που εν κετακλείδι πρέπει να σημειωθεί είναι πως ακόμη και τα ψίχουλα των φιλανθρωπικών φιλοδωρημάτων που εξήγγειλε ο Μητσοτάκης είναι λεφτά που προέρχονται από την υπερφορολόγηση του ελληνικού λαού. Εδώ και ένα χρόνο ο πληθωρισμός αυξάνεται συνέχεια και η κυβέρνηση δεν έκανε καμιά κίνηση να μειώσει τον βασικό έμμεσο φόρο, τον ΦΠΑ. Ετσι, αδειάζουν τα πορτοφόλια των λαϊκών νοικοκυριών και γεμίζουν τα κρατικά ταμεία, αφού ο ΦΠΑ είναι αναλογικός και εφαρμόζεται σε συνεχώς αυξανόμενες τιμές.
Ο ίδιος ο Μητσοτάκης το παραδέχτηκε (μη τυχόν και τον κακολογήσει κανένας ανεγκέφαλος καπιταλιστής ή κανένας πωρωμένος γραφειοκράτης των Βρυξελλών: «Θέλω, ωστόσο, να επαναλάβω ότι όσα παρουσίασα σήμερα είναι πολύ προσεκτικά κοστολογημένα. Δεν μας εκτρέπουν σε καμία περίπτωση από τον δρόμο της δημοσιονομικής σύγκλισης».
Για να μην τον κακολογήσουν οι εργαζόμενοι, έφτιαξε ένα φανταστικό εχθρό και τον… κατατρόπωσε: «Στα “γεράκια» της δημοσιονομικής πειθαρχίας, που μας κατηγορούν ότι δίνουμε πολλά, απαντώ ευθέως: η πολιτική αυτή δεν είναι μόνο κοινωνικά δίκαιη, είναι πολιτική οικονομικά ορθή». Ποια είναι αυτά τα “γεράκια“, γιατί εμείς δεν τα βλέπουμε. Πρόκειται για μια κατασκευή του μηχανισμού προπαγάνδας του μεγάρου Μαξίμου, για να παραστήσει ο Μητσοτάκης τον… συνετό σοσιαλδημοκράτη, που είναι ταυτόχρονα κοινωνικά ευαίσθητος και οικονομικά υπεύθυνος. Μ’ άλλα λόγια… άριστος.
Είχε και μια κουβέντα για τον ΣΥΡΙΖΑ (χωρίς να τον κατονομάσει): «Σε αυτούς, τέλος, που θα αντιγράψουν αυτές τις ανακοινώσεις για να τις αυξήσουν επί 2, επί 3 ή επί 4 για να γίνουν αρεστοί, οι πολίτες έχουν να πουν μόνο το εξής: “Κύριοι, ευχαριστούμε, αλλά δεν σας ακούμε. Γιατί σας ζήσαμε, σας ξέρουμε και δεν πιστεύουμε λέξη από τις ψεύτικες υποσχέσεις σας“». Προς το παρόν, την τελευταία φράση την λένε μόνο ο Μητσοτάκης και οι δικοί του. Οι «πολίτες» που θα πάνε στην κάλπη δεν είναι σίγουρο ότι θα πουν το ίδιο. Το πιθανότερο (για να μην πούμε το σίγουρο) είναι να πουν «σιχτίρ Μητσοτάκη».
Πριν από μια εβδομάδα, το σχόλιο της στήλης είχε τίτλο: Να μην περιμένουμε τα ψίχουλα – Να αντισταθούμε στο νέο κύμα φτωχοποίησης. Θα επαναλάβουμε το «διά ταύτα»:
Τα σημάδια ενός νέου κύκλου κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού είχαν φανεί προτού ξεκινήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η έκρηξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου βάθυνε απότομα την κρίση. Τα παραμύθια έχουν πλέον καταρρεύσει. Αυτοί που υπόσχονταν «εναλλακτικές πηγές ενέργειας» που θα αποκρούσουν τον «ρωσικό εκβιασμό» έχουν αποδειχτεί εντελώς γυμνοί. Στριμωγμένοι οι ιμπεριαλιστές ηγέτες της ΕΕ αρχίζουν πλέον να μιλούν για «πλαφόν» στις τιμές των ορυκτών καυσίμων, ζητώντας από τα μονοπώλια στον τομέα της ενέργειας να επωμιστούν ένα -μικρό έστω- βάρος. Στην πραγματικότητα, τους ζητούν να περιορίσουν λίγο την ασύδοτη κερδοσκοπία τους. Συζητούν πλέον για κάποια -μικρή έστω- παρέκκλιση από τις αρχές της «ελεύθερης αγοράς» και για επιστροφή σε έναν «περιορισμένο κρατισμό».
Θα δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα (δεν τους βλέπουμε να βιάζονται, παρά το κλίμα που προσπαθούν να καλλιεργήσουν τα παπαγαλάκια των αστικών ΜΜΕ, που λειτουργούν σαν κοινωνικό ηρεμιστικό), όμως το βέβαιο είναι πως το μονοπωλιακό κεφάλαιο δεν πρόκειται να μοιράσει τα κέρδη του «στην κοινωνία», για να τα βγάλει πέρα με τον «δικτάτορα Πούτιν». Η τακτική που θα ακολουθήσουν θα θυμίζει την τακτική των βασανιστών στα κελιά των βασανιστηρίων. Βασανίζουν τον κρατούμενο τόσο όσο να μην πεθάνει, για να μπορούν να συνεχίσουν το βασανισμό του την επόμενη μέρα.
Ενα νέο κύμα φτωχοποίησης της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζόμενων στρωμάτων σαρώνει τον καπιταλιστικό κόσμο. Στη χώρα μας είναι πιο σκληρό, γιατί έρχεται να προστεθεί στο κύμα της μνημονιακής περιόδου. Και θα γίνει ακόμα πιο σκληρό, καθώς η κρίση θα βαθύνει. Γι’ αυτό ακόμη και ο Μητσοτάκης αναγκάζεται να μιλήσει για επερχόμενο «δύσκολο χειμώνα».
Για τον κόσμο της δουλειάς, που ο μισθός, το μεροκάματο, η σύνταξη αποτελούν το μοναδικό μέσο επιβίωσης, δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός απ’ αυτόν της διεκδίκησης. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα, το εργατικό κίνημα δε βρίσκεται στα καλύτερά του, η ήττα της μνημονιακής περιόδου ακόμη βαραίνει καταθλιπτικά στις συνειδήσεις και παραλύει τη θέληση, όμως άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Οι κάλπες -όποτε κι αν τις στήσει ο Μητσοτάκης- μπορεί ν’ αλλάξουν κυβερνητικό διαχειριστή, δε θ’ αλλάξουν όμως την πολιτική. Να μην ξεχνάμε τα διδάγματα του 2015 και του 2010 (για να περιοριστούμε μόνο στα τελευταία χρόνια και να μην πάμε πιο πίσω).
