Αύριο ο αδίστακτος Μητσοτάκης και ο κυβερνητικός λόχος ψηφίζει στη Βουλή το νομοσχέδιο-έκτρωμα για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Το φοιτητικό κίνημα, οι πανεπιστημιακοί, οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια, με συμπαραστάτες και συμπορευτές τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και την πλειοψηφία της εργαζόμενης κοινωνίας, δίνουν δυόμισι μήνες τώρα έναν τιτάνιο, δίκαιο αγώνα, για να μην κατεδαφιστεί το άρθρο 16 του συντάγματος, για να μην γίνει πράξη η πλήρης εμπορευματοποίηση του κοινωνικού αγαθού της Παιδείας.
Αύριο είναι μια μεγάλη μάχη, δεν πρέπει, όμως, επουδενί να είναι η τελευταία.
Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί, να αναβαθμιστεί, να κλιμακώσει τα μέσα πάλης, μέχρις ότου η κυβέρνηση να αναγκαστεί να ματαιώσει τα σχέδιά της, καταργώντας τον επαίσχυντο νόμο της. Να αντλήσουμε δυνάμεις και διδάγματα από την ιστορική εμπειρία της ματαίωσης της συνταγματικής αναθεώρησης του άρθρου 16 το 2007-2008 και του νικηφόρου αγώνα ενάντια στο νόμο 815/1978.
Μονόδρομος είναι ο αγώνας στους δρόμους, τις καταλήψεις και τις απεργίες και όχι στους διαδρόμους του ΣτΕ.
Το ΣτΕ όταν το κίνημα φυλλορροεί, όταν υποχωρεί και δεν αισθάνεται την καυτή ανάσα του στο σβέρκο του, εφαρμόζει αδίστακτα το «δίκαιο του μονάρχη».
Η μεγάλη χρονοκαθυστέρηση στην έκδοση απόφασης θα δημιουργήσει τετελεσμένα που θα ασκούν πιέσεις στην κατεύθυνση που επιθυμεί η κυβέρνηση.
Ενώ προδιαγράφεται καθαρά και η κατεύθυνση που θα ακολουθηθεί, με το ΣτΕ να στέλνει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της ΕΕ, το οποίο εκτός του ότι θα κάνει μήνες ίσως και χρόνια για να συνεδριάσει σχετικά, όταν τελικά θα αποφασίσει θα κρίνει με βάση το συμφέρον των ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών της ΕΕ, διευκολύνοντας και το ΣτΕ να «συμμορφωθεί», ως άλλος Πόντιος Πιλάτος.
Δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση ότι αυτήν την τακτική υποδεικνύουν οι «πρόθυμοι» συνταγματολόγοι Ευάγγελος Βενιζέλος και Βασίλειος Σκουρής, αλλά την πιπιλάνε αυτές τις ημέρες συνεχώς και οι κυβερνητικοί βουλευτές.
Γι’ αυτό, λοιπόν, ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!
