Ο Στίβεν Φρίαρς αποδίδει το δικό του φόρο τιμής στο πολιτικό σύστημα της Βρετανίας. Μέσα από το χρονικό του θανάτου της πριγκίπησσας Νταϊάνα και της νεκρώσιμης ακολουθίας που οργάνωσε η βασιλική οικογένεια, αναδεικνύεται ο ρόλος του Τόνι Μπλερ και η προσπάθειά του να προστατεύσει το θεσμό της μοναρχίας, παράλληλα με την αδυναμία της Ελισάβετ και της αυλής να αντιληφθούν πώς πρέπει να διαχειριστούν το θάνατο ενός δημοφιλούς προσώπου, έστω κι αν αυτό δεν ανήκε πλέον στα θεσμικά πρόσωπα του θρόνου.
Ο Φρίαρς, παρά τις αιχμές και τη λεπτή ειρωνία, με την οποία διανθίζει την ταινία του, αντιμετωπίζει το θέμα όπως κάθε Αγγλος της συντριπτικής πλειοψηφίας, που στηρίζει τη μοναρχία. Πρώτο, απεμπολεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία να τον σαρκάσει και να τον υποσκάψει, μένοντας πιστός περισσότερο στη δημοσιογραφική καταγραφή των γεγονότων και όχι στην ουσία. Και δεύτερο, εκμαιεύοντας μια σχεδόν συγκινητική ερμηνεία από την εξαιρετική πρωταγωνίστριά του Ελεν Μίρεν, δίνει ανθρώπινη υπόσταση και τραγικότητα σ’ ένα πρόσωπο όπως η βασίλισσα της Αγγλίας που θα έπρεπε να κρίνεται με άλλα κριτήρια.
Ελένη Σταματίου
