Πρόκειται για ντομικαντέρ με θέμα τη ζωή και το έργο του Γρηγόρη Λαμπράκη, του οποίου η δολοφονία από το «παρακράτος» στη Θεσσαλονίκη το 1963 υπήρξε τεράστιο πολιτικό σκάνδαλο. Ο Χαραλαμπόπουλος («Ημερολόγια καταστρώματος-Γιώργος Σεφέρης», «Τη νύχτα που ο Φερνάντο Πεσόα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη», «Η υπογραφή») χρησιμοποιώντας σπάνιο και πρωτότυπο υλικό, καθώς και συνεντεύξεις από ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα, μας παρουσιάζει τον πολιτικό, το γιατρό, τον αθλητή Γρηγόρη Λαμπράκη, καθώς και το ιστορικό της δολοφονίας του και ό,τι ακολούθησε. Ο σκηνοθέτης έκανε δυο χρόνια ιστορική έρευνα για να γυρίσει το ντοκιμαντέρ αυτό και πράγματι παρουσιάζει σημαντικό υλικό για όποιον δεν έχει ιδέα περί του θέματος. Η πολιτικοϊδεολογική κατεύθυνσή του, όμως, είναι εγκλωβισμένη από τις διηγήσεις όσων μιλούν για το θέμα, οι οποίοι κάθε άλλο παρά «υπεράνω υποψίας» είναι. Ο Μπενάς, ο Γλέζος, ο Παπαθανασίου αναζητούν τη δικαίωση της «δικής τους» γραμμής. Τη δικαίωση της αντεπαναστατικής στροφής του ΚΚΕ στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και της μετέπειτα σύγκρουσής τους με την άλλη κλίκα μέσα στο ρεβιζιονιστικό-αντεπαναστατικό κόμμα, που έφερε και την οργανωτική διάσπασή τους το 1968. Επομένως, όποιος θέλει να μελετήσει εκείνη την περίοδο καλό είναι να ανατρέξει στις πηγές και όχι στις εξιδανικευμένες διηγήσεις κάποιων ρεβιζιονιστών.
Ελένη Π.
