8/5 Η φλόγα που τρεμοσβήνει (1963) του Λουί Μαλ
15/5 Οσλο, 31 Αυγούστου (2011) του Γιόακιμ Τρίερ
Δυο ταινίες – παραλλαγές ενός μύθου που δεν έχει τίποτα το μυθικό. Η διαρκής προσπάθεια περάσματος από το περιθώριο στη ζωή. Μοναχικοί ήρωες παλεύουν να επανασυνδεθούν με τους κοινωνικούς μικροκόσμους τους, ύστερα από την περιπέτεια της αποτοξίνωσης. Μπροστά τους βρίσκουν τη γενικευμένη αποξένωση, μέσα τους την απώλεια νοήματος.
Πρόκειται για δυο διασκευές του μυθιστορήματος «Η φλόγα που τρεμοσβήνει» (1931) του Πιερ Ντριέ λα Ροσέλ, στις οποίες οι σκηνοθέτες προσπάθησαν να συνδέσουν το υπαρξιακό δράμα με την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα των εποχών, των πόλεων και των χωρών τους, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να δούμε την εξέλιξη του μύθου σε διάστημα πέντε δεκαετιών.
