Η ήσυχη ζωή ενός εστιάτορα οικογενειάρχη σε μια επαρχιακή αμερικάνικη πόλη αναστατώνεται όταν στη ζωή του εισβάλλουν απειλητικά και σκοτεινά πρόσωπα που θέτουν ερωτήματα για το παρελθόν του… Ενας υπερτιμημένος σκηνοθέτης στην πιο αδιάφορη ταινία του, ανεπιτυχές και επιφανειακό σχόλιο πάνω στην έννοια της βίας. Μια βία που ο Κρόνενμπεργκ δεν θεωρεί ότι ξεπηδά από κάθε πόρο αυτής της αρρωστημένης κοινωνίας, αλλά ότι «είναι αναπόφεκτο κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης», αναίτια και τυχαία. Και βέβαια, όταν μια ταινία βασίζεται πάνω σε μια τέτοια ευάλωτη ιδέα, δεν μπορεί παρά να είναι μια ιλαροτραγωδία, κάτι σαν σπαγγέτι γουέστερν ανακατεμένο με μια μικρή δόση αμπελοφιλοσοφίας. Σκέτη απογοήτευση.
Ελένη Σταματίου
