Για ακόμη μία εβδομάδα, οι επαναπροβολές παλαιότερων ταινιών αποτελούν μάλλον πιο ενδιαφέρουσα επιλογή από τις «φρέσκιες» ταινίες. Η συγκεκριμένη ταινία γυρίστηκε το 1986 από τον –μόλις 24 χρονών τότε– γάλλο ιδιόρρυθμο σκηνοθέτη Λεό Καράξ (ήταν η δεύτερη ταινία του, ενώ η τελευταία ταινία του που προβλήθηκε στις ελληνικές αίθουσες ήταν το «Holy Motors»).
Σ΄ ένα κάπως φουτουριστικό Παρίσι, δύο ληστές πρέπει μέσα σε δύο εβδομάδες να βρουν χρήματα για να ξεμπερδέψουν με τους λογαριασμούς τους. Αποφασίζουν να κλέψουν και να πουλήσουν στην αγορά το αντίδοτο μιας ασθένειας που προσβάλλει μόνο εραστές που κάνουν έρωτα χωρίς να είναι ερωτευμένοι. Γι’ αυτό χρειάζονται τον πρόσφατα χωρισμένο Αλεξ. Ομως τα πράγματα περιπλέκονται, γιατί οι σχέσεις των πρωταγωνιστών εξελίσσονται τελικά με πολύ διαφορετικό από τον αναμενόμενο τρόπο…
Ο Λεό Καράξ έχοντας στη διάθεσή του ένα «δυνατό» καστ (Μισέλ Πικολί, Ζιλιέτ Μπινός, Ζιλί Ντελπί, Ντενέ Λαβάν), όντας εμφανώς επηρεασμένος από το συναισθηματικό κόσμο των πρώτων ταινιών του Γκοντάρ και δίνοντας μεγάλη έμφαση στη λειτουργία της εικόνας, έκανε μία ταινία η οποία όταν πρωτοπροβλήθηκε έκανε εντύπωση και τον κατέταξε στους πολλά υποσχόμενους νέους καλλιτέχνες της εποχής. Γκανγκστερική ιστορία για σενάριο, αρκετά σουρεαλιστικά στοιχεία και ένας έντονος υπαρξιακός προβληματισμός γύρω από τον έρωτα –και όχι μόνο– είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της ταινίας αυτής. Από τότε, ο Καράξ έχει γυρίσει κάμποσες ταινίες και, όπως τελικά αποδείχτηκε, σίγουρα είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση του γαλλικού σινεμά, καλύτερα μάλλον suis generis προσωπικότητα, η οποία ή σου ταιριάζει ή δε σου ταιριάζει.
Ελένη Π.
