Ο «αιρετικός» έλληνας σκηνοθέτης («Uncut Family», «The Last Porn Movie», «Μικρές Ελευθερίες» «Ανταρσία της κόκκινης Μαρίας») ασχολείται συνήθως με τις κοινωνικές συμβάσεις, τις οικογενειακές σχέσεις, τη βία της εξουσίας, το όριο του ανθρώπινου πάθους. Σ’ αυτή την ταινία του, μία σαραντάρα στριπτιζέζ και η ατίθαση κόρη της ερωτεύονται έναν γερασμένο «γυναικά» και το γιο του, αντίστοιχα, παγιδευμένες σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι με στοιχεία αρχαίας τραγωδίας.
Ο Ζάππας έχει διαμορφώσει μια δική του, εντελώς προσωπική αισθητική. Είναι αρκετά προκλητικός, πειραματίζεται αρκετά και το αποτέλεσμα ενίοτε είναι σπαρακτικό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στο έργο του αποτελεί το γεγονός ότι το πλούσιο υλικό του αποκρυπτογραφείται δύσκολα από το θεατή, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επικοινωνηθεί, ζήτημα που είναι πυρηνικό σε κάθε έργο τέχνης. Και σε αυτές τις περιπτώσεις, οι ευθύνες βαραίνουν το δημιουργό.
Ελένη Π.
