Ο Ροβήρος Μανθούλης (ο σκηνοθέτης) συναντά τον Ηλία Δημητρακόπουλο (τον δημοσιογράφο) στον οίκο ευγηρίας όπου διαμένει στην Ουάσινγκτον. Μέσα από το διάλογό τους μαθαίνουμε την πορεία του δημοσιογράφου, ο οποίος ήρθε σε σύγκρουση με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, έκανε αποκαλύψεις στην Αμερική εναντίον της ελληνικής χούντας και ενεπλάκη αρκετά στο σκάνδαλο «Watergate» μαχόμενος την κυβέρνηση Νίξον.
Οι σκηνοθέτες επέλεξαν να αρχίσουν και να τελειώσουν το ντοκιμαντέρ αυτό με εικόνες από ανθρώπους που υποφέρουν λόγω της κρίσης στην Ελλάδα, εικόνες από το κλείσιμο της ΕΡΤ, από πορείες κτλ., επιδιώκοντας ίσως ένα πολιτικό σχόλιο, το οποίο όμως δε δένεται οργανικά με το θέμα της ταινίας, που δεν είναι άλλο από την πορεία του δημοσιογράφου, ανταποκριτή της «Καθημερινής» στην Αμερική Ηλία Δημητρακόπουλου. Ταυτόχρονα, βλέπουμε πλάνα από κάποιες ταινίες του Μανθούλη, τα οποία επίσης δεν έχουν οργανική σχέση με την ταινία. Ντοκιμαντέρ καθαρά τηλεοπτικής κοπής, το οποίο έχει κάποια αξία μόνο γιατί ο 85χρονος δημοσιογράφος αφηγείται ο ίδιος την ιστορία του.
Και μια επισήμανση στους συντελεστές για την προφανή ηρωοποίηση ενός μαχητικού αστού δημοσιογράφου. Τόσο μέσα από το περιεχόμενο της ταινίας όσο και από τον τίτλο της διακρίνεται μια αμετροέπεια. Ειδικά, όταν αναφερόμαστε σε τόσο ταραγμένες εποχές, ας είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί με τη χρήση του όρου «ήρωας».
Ελένη Π.
