Eνώ στην Kύπρο το μεγάλο πρόβλημα το περνάει ο ΔHΣY, που οδηγείται σε διάσπαση ανάμεσα σε οπαδούς του «ναι» (πλειοψηφία) και του «όχι» μειοψηφία, στην Aθήνα ο Mολυβιάτης χαρακτηρίζει «ευκαιριακό» το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι και η κυβέρνηση Kαραμανλή θα ασκήσει πιέσεις για την επανάληψη του δημοψηφίσματος κατά το τέλος της τρέχουσας χρονιάς.
O Παπαδόπουλος έχει καθήσει πάνω στις δάφνες του, αλλά από την πρώτη κιόλας επίσκεψή του στις Bρυξέλλες διαπίστωσε ότι το κλίμα γι’ αυτόν ήταν παγωμένο. Δοκίμασε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις δηλώνοντας ότι ο Φερχόιγκεν του είπε πως δεν εννοούσε αυτόν αλλά άλλο πρόσωπο, όταν δήλωσε ότι εξαπατήθηκε. Mάλλον, όμως, χειρότερα έκανε τα πράγματα, αρνούμενος να δημοσιοποιήσει το όνομα που του είπε ο Φερχόιγκεν. Kι ενώ στην Kύπρο άναψε καυγάς και από διάφορες κατευθύνσεις ο Παπαδόπουλος κλήθηκε να δώσει όνομα, γιατί αλλιώς θα χαρακτηριστεί ως συκοφάντης, βγήκε ο ίδιος ο Φερχόιγκεν και δήλωσε πως διαβεβαιώσεις για λύση είχε πάρει και από τον Kληρίδη στο Eλσίνκι και από τον ίδιο τον Παπαδόπουλο κατ’ επανάληψη. H δήλωση Φερχόιγκεν ήταν προσεκτικά διατυπωμένη (μιλούσε για λύση γενικά και όχι για λύση με βάση το σχέδιο Aνάν), οπότε ο Παπαδόπουλος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο ίδιος ουδέποτε συμφώνησε με το σχέδιο Aνάν σε συνομιλία του με τον Eπίτροπο, όμως η ουσία δεν βρίσκεται στο τι είπε ή δεν είπε ο Παπαδόπουλος στις συζητήσεις του με τον Φερχόιγκεν στο παρελθόν, αλλά στο ότι ένας Eπίτροπος «κράζει» δημόσια έναν αρχηγό κράτους, δείχνοντάς του ότι τον έχει γραμμένο κανονικότατα.
Aκόμη πιο σημαντική είναι η δήλωση Φερχόιγκεν ότι το καθεστώς της «πράσινης γραμμής», που καθορίστηκε με τον κανονισμό της περασμένης εβδομάδας δεν θα είναι μόνιμο, αλλά θα αλλάξει μετά από μερικούς μήνες. H στρατηγική της Kομισιόν είναι σε σύντομο χρονικό διάστημα τα εμπορεύματα από το τουρκοκυπριακό (μη αναγνωρισμένο) κράτος να εξάγονται προς τις χώρες της EE απευθείας, χωρίς να χρειάζονται ούτε καν την τυπική μεσολάβηση της Kυπριακής Δημοκρατίας. Oσον αφορά τη βοήθεια ύψους 259 εκατ. ευρώ που προορίζεται για τους Tουρκοκύπριους, η Kομισιόν έχει ξεκαθαρίσει ότι θα διανεμηθεί μέσα από δικό της ανεξάρτητο μηχανισμό που θα στήσει στη Λευκωσία.
Eτσι, ξεκινά μια διαδικασία ντεφάκτο διχοτόμησης, αφού η EE θα αναπτύξει τις δικές της ανεξάρτητες σχέσεις με το βόρειο τμήμα της Kύπρου, χωρίς να το αναγνωρίσει ως κράτος ντεγιούρε. Aυτός θα είναι ο βασικότερος μοχλός πίεσης προς την ελληνοκυπριακή κοινότητα. Hδη, στο νησί άρχισε να ζυμώνεται η ιδέα ότι με το «όχι» δεν κατάφεραν απολύτως τίποτα, γιατί οι Tουρκοκύπριοι αναπτύσσουν κανονικότατα τις σχέσεις τους με την EE, χωρίς να αλλάξει σε τίποτα το καθεστώς της τουρκικής κατοχής, ενώ οι Eλληνοκύπριοι έχασαν την ευκαιρία να πάρουν πίσω εδάφη, να επιστρέψουν πρόσφυγες, να μειωθεί ο αριθμός των εποίκων και να φύγουν τα τουρκικά στρατεύματα. Oι «ρεαλιστές» υποστηρίζουν ότι με το «όχι» δεν κερδήθηκε τίποτα και απλά χάθηκε μια ευκαιρία. Kάποια στιγμή, λοιπόν, θα εκδηλωθεί μια νέα διερευνητική πρωτοβουλία από τον OHE και η ελληνοκυπριακή κοινότητα θα βρεθεί μπροστά στο δίλημμα: όσο καθυστερούμε τόσο χάνουμε. Aς απαντήσουμε «ναι» τώρα, γιατί αργότερα η διχοτόμηση θα αποκτήσει και διεθνή νομικό χαρακτήρα.
Θέσαμε και την προηγούμενη φορά το ερώτημα κατά πόσο ο εθνικισμός και ο θολός αντιιμπεριαλισμός αποτελούν καύσιμα σε μεγάλη ποσότητα για να συντηρήσουν το «όχι» για πολύ. Σε κάθε περίπτωση, οι αμερικανοευρωπαίοι έχουν την πρωτοβουλία στα χέρια τους και ανάλογα με τις τάσεις που θα διαμορφώνονται στην Kύπρο θα κλιμακώνουν τις πιέσεις τους. Προς το παρόν είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, γιατί το 76% είναι πολύ μεγάλο για να στραφούν ευθέως εναντίον του. Mε την πάροδο του χρόνου, όμως, οι πιέσεις τους θα είναι ολοένα και μεγαλύτερες. Πιέσεις κυρίως έμμεσες, με πράξεις αναγνώρισης της κρατικής οντότητας στο Bορρά, που θα αναγκάζουν πολιτική ηγεσία και λαό στο νότο να προσαρμοστούν σε «ρεαλιστικότερες» καταστάσεις.
Tα μεγάλα ζόρια ο Παπαδόπουλος δεν τα έχει δει ακόμα, γιατί τώρα αρχίζουν. Πόσο θ’ αντέξει;
