Να ήταν άραγε σύμπτωση ότι οι ομιλίες του Ζελένσκι στην ελληνική και την κυπριακή Βουλή συνέπεσαν με την επίσκεψη σε Αθήνα και Λευκωσία (προηγήθηκε επίσκεψη στην Αγκυρα) της αμερικανίδας υφυπουργού Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ; Δεν υπαινισσόμαστε ότι η Νούλαντ κανόνισε το ταξίδι της ώστε να συμπέσει με τις ομιλίες-σόου του Ζελένσκι, ο Ζελένσκι όμως, που κανονίζει το πρόγραμμα των σόου του στα κοινοβούλια χωρών της Δύσης, είχε όλη την άνεση να προγραμματίσει αυτά σε Ελλάδα και Κύπρο ώστε να συμπέσουν με την επίσκεψη της Νούλαντ, σε συνεννόηση μαζί της.
Το σημειώνουμε αυτό γιατί η Νούλαντ ζήτησε νέες αποστολές όπλων στην Ουκρανία και η κυβέρνηση Μητσοτάκη απάντησε ότι σε αυτή τη φάση δεν μπορούν να παραχωρηθούν επιπλέον όπλα λόγω των επιχειρησιακών αναγκών της Ελλάδας. Σύμφωνα με τα όσα διέρρευσαν από ελληνικής πλευράς, στην ευρεία σύσκεψη που έγινε στο Πεντάγωνο ο Παναγιωτόπουλος έκανε διεξοδική ανάλυση για να… καταλάβουν η Νούλαντ με τον Πάιατ ότι με την αποστολή όπλων στην Ουκρανία μπορεί να υπάρξει κίνδυνος για την αμυντική θωράκιση της Ελλάδας, η οποία αντιμετωπίζει την παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας και τις προκλητικές δηλώσεις των υπουργών της!
Οπλα ζήτησε -με θράσος μάλιστα- και ο Ζελένσκι. Είπε χαρακτηριστικά: «Η Ουκρανία χρειάζεται τις κυρώσεις αλλά χρειάζεται και όπλα. Χρειαζόμαστε αντιαεροπορικά συστήματα, αντιαρματικά, τεθωρακισμένα και μία σειρά πραγμάτων που οι δυτικοί μας σύμμαχοι γνωρίζουν πάρα πολύ καλά. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να σώσουμε την Ουκρανία και εάν έχουμε αυτή τη στήριξη και την αλληλεγγύη θα τη σώσουμε».
Γι’ αυτό λέμε ότι μάλλον δεν πρόκειται για σύμπτωση. Οι Αμερικάνοι πιέζουν όλες τις νατοϊκές χώρες να στείλουν περισσότερα όπλα, επιδιώκοντας να παρατείνουν τον πόλεμο και μέσω της παράτασής του να αδυνατίσουν και τη Ρωσία και τις ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ, ενισχύοντας τη δική τους ηγεμονική θέση στο παγκόσμιο σύστημα του ιμπεριαλισμού.
Ο Μητσοτάκης δεν έχει… ηθικές αναστολές, αλλά προσπαθεί να κρατήσει άμυνα στις αμερικάνικες πιέσεις για όπλα στην Ουκρανία, καθώς βάλλεται στο εσωτερικό, όχι μόνο από την αντιπολίτευση αλλά ακόμα και από τμήμα της Δεξιάς. Αν (ξανα)στείλει οπλικά συστήματα στην Ουκρανία ξέρει πως θα δει τον Τσίπρα σκαρφαλωμένο στα κεραμίδια να τον καταγγέλλει πως βρίσκει λεφτά για να τροφοδοτήσει έναν πόλεμο και όχι για να ανακουφίσει τον ελληνικό λαό.
Ετσι εξηγείται και ο φανατισμός με τον οποίο έσπευσε να δείξει την υποταγή του στο αμερικάνικο δόγμα, απελαύνοντας 12 ρώσους διπλωμάτες, αριθμό πολύ μεγάλο για μια χώρα σαν την Ελλάδα (αρκεί να σκεφτούμε ότι η Γερμανία και η Γαλλία απέλασαν 40).
Αλλά και η υποδοχή της Νούλαντ, μιας από τους αρκετούς υφυπουργούς Εξωτερικών που έχει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, θύμιζε υποδοχή αρχηγού κράτους. Συναντήθηκε με τον υπουργό Αμυνας, με τον υπουργό Εξωτερικών και με τον πρωθυπουργό! Μια ματιά στο βιογραφικό της, όμως, δείχνει πως δεν πρόκειται για τυχαίο στέλεχος, αλλά για στέλεχος με βαρύνοντα ρόλο στο Ουκρανικό.
Η 61χρονη Νούλαντ είναι ουκρανικής καταγωγής, με σπουδές ρωσικών και θητεία στην αμερικάνικη «σοβιετολογία». Η διπλωματική της καριέρα ξεκίνησε το 1988 στη Μογγολία. Από εκεί μετατέθηκε στην Κίνα και από εκεί στη Ρωσία, την εποχή που κατέρρεε με πάταγο ο κρατικο-μονοπωλιακός καπιταλισμός που φορούσε τη μάσκα του σοσιαλισμού. Είχε στενή συνεργασία με την κυβέρνηση Γιέλτσιν και αυτό την αναβάθμισε στην ιεραρχία του Στέιτ Ντιπάρτμεν. Στην κυβέρνηση Κλίντον, από το 1993 μέχρι το 1999 ήταν προσωπάρχης του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών και αναπληρώτρια διευθύντρια για τις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη μεταφορά στη Ρωσία των πυρηνικών της Ουκρανίας, του Καζακστάν και της Λευκορωσίας.
Συνέχισε την καριέρα της στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και επί κυβέρνησης Μπους, ως σύμβουλος για θέματα εξωτερικής πολιτικής του αντιπρόεδρου Ντικ Τσέινι, την περίοδο του δεύτερου πολέμου στο Ιράκ (τότε με τα ανύπαρκτα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν).
Το 2005 τοποθετήθηκε πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ και το 2011 ειδική απεσταλμένη για τις Συμβατικές Ενοπλες Δυνάμεις στην Ευρώπη. Το 2013 αναβαθμίστηκε σε υφυπουργό Εξωτερικών με αρμοδιότητα τις ευρωπαϊκές και ευρασιατικές υποθέσεις. Μ’ αυτή την ιδιότητα και σε συνεργασία με τον Τζέφρι Πάιατ, πρέσβη των ΗΠΑ στην Ουκρανία, οργάνωσε το πραξικόπημα κατά του Γιανουκόβιτς, ο οποίος είχε δεχτεί τις πιέσεις του καθεστώτος Πούτιν και είχε υποκύψει, στρέφοντας την Ουκρανία προς τη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας. Το λεγόμενο «Γιουρομαϊντάν», στο οποίο πρωτοστάτησαν οι ακροδεξιές και νεοναζιστικές συμμορίες του «Δεξιού Τομέα», της «Ελευθερίας» και των «Πατριωτών της Ουκρανίας» (μετέπειτα Τάγμα Αζόφ), σχεδιάστηκε από την Νούλαντ, σε συνεργασία με τη CIA. Η ίδια είχε εγκατασταθεί τότε στην αμερικάνικη πρεσβεία στο Κίεβο και μαζί με τον Πάιατ φωτογραφίζονταν να μοιράζουν… κουλουράκια στους «αγωνιστές της δημοκρατίας».
Οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες είχαν υποκλέψει τότε μια συνομιλία Νούλαντ-Πάιατ σχετικά με τις αντιρρήσεις που είχαν οι ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές χώρες, στην οποία η Νούλαντ ακουγόταν να λέει «να πάει να γαμηθεί η Ευρωπαϊκή Ενωση». Στην ίδια υποκλαπείσα συνομιλία, Νούλαντ και Πάιατ έφτιαχναν το υπουργικό συμβούλιο της… ελεύθερης και δημοκρατικής Ουκρανίας.
Ας μην μας ξεγελά, λοιπόν, ο τυπικά χαμηλός βαθμός της Νούλαντ στην κυβέρνηση Μπάιντεν. Πρόκειται για σημαίνον στέλεχος του αμερικάνικου «βαθέος κράτους», με σημαντικό ρόλο στο Ουκρανικό. Ο Ζελένσκι είναι απλά μια μαριονέτα που κινούν τα επιδέξια δάχτυλα της Νούλαντ.
Η επίσκεψή της στο τρίγωνο Αγκυρα-Αθήνα-Λευκωσία έχει σίγουρα σχέση με τις προσπάθειες των ΗΠΑ να ενισχύσουν τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, βάζοντας πάγο στις ελληνοτουρκικές διαφορές που προκαλούν ένταση. Δεν είναι τυχαίο ότι αναχωρώντας από την Αγκυρα με προορισμό την Αθήνα, η Νούλαντ μίλησε για ενεργοποίηση του «στρατηγικού μηχανισμού Ελλάδας-Τουρκίας», που «θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε ζητήματα και προβλήματα, στα οποία συνεργαζόμαστε καλά σε διμερές επίπεδο». Στη δε Λευκωσία συναντήθηκε και με τον Αναστασιάδη και με τον Τατάρ, τον οποίο αποκάλεσε πρόεδρο, διορθώνοντας στη συνέχεια το «λάθος της». Εστειλε έτσι το μήνυμα στην ελληνοκυπριακή πολιτική ηγεσία (το ίδιο είχε κάνει πριν από λίγο καιρό ο Λαβρόφ).
Η Νούλαντ ζήτησε συνάντηση και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν τη συνάντησε μεν ο Τσίπρας (φυλάχτηκε από κακοτοπιές), έστειλε όμως τον διπλωματικό του σύμβουλο Βαγγέλη Καλπαδάκη. Ο Καλπαδάκης, σύμφωνα με την Κουμουνδούρου, εξέφρασε τη σταθερή προσήλωση του ΣΥΡΙΖΑ «στην ενίσχυση της ελληνοαμερικανικής στρατηγικής σχέσης σε αμοιβαία επωφελή βάση»! Οσο για το Ουκρανικό, εξέφρασε «τη στήριξή του σε ισχυρές και στοχευμένες κυρώσεις», δήθεν για ν’ ανοίξει «ο δρόμος για τη διπλωματία και την ειρήνη».
