Ακόμη και αστικές φυλλάδες, φιλικές προς την κυβέρνηση, έγραψαν ότι το πρόσωπο του νέου έλληνα επιτρόπου το επέλεξε ο Γιούνκερ και όχι οι Σαμαράς-Βενιζέλος. Ο Γιούνκερ προτιμούσε τον Αβραμόπουλο αντί της Μπακογιάννη, η οποία θα είχε τον πρώτο λόγο αν πρόεδρος της Κομισιόν οριζόταν ο (επίσης δεξιός) Μισέλ Μπαρνιέ. Μ' άλλα λόγια, οι ενδιαφερόμενοι για την Κομισιόν έκαναν «λόμπινγκ» στις Βρυξέλλες, ενώ ο πρωθυπουργός και ο κυβερνητικός συνεταίρος του παραιτήθηκαν από ένα δικαίωμά τους (να ορίσουν τον έλληνα επίτροπο), προκειμένου να γλείψουν τον Γιούνκερ.
Τα υπόλοιπα, για το σημαντικό κομισαριάτο που θα πάρει ο Αβραμόπουλος και το σημαντικό ρόλο που θα παίζει προορίζονται για εσωτερική κατανάλωση. Ηδη, από τις Βρυξέλλες έρχονται πληροφορίες ότι στον Αβραμόπουλο θα δοθεί το κομισαριάτο της Μετανάστευσης. Οχι όμως το σύνολο των αρμοδιοτήτων που στη σημερινή Κομισιόν έχει η Σεσίλια Μάλστρομ, αλλά ένα τμήμα τους με θέμα μόνο τη Μετανάστευση. Θα δούμε τι θα γίνει τελικά (το παζάρι βρίσκεται σε φουλ εξέλιξη), σε κάθε περίπτωση όμως ο Γιούνκερ θα χρησιμοποιήσει τον Αβραμόπουλο σαν έναν πιστό διεκπεραιωτή των εντολών του και γι’ αυτό τον επέλεξε. Ασε που θα του είναι χρήσιμος για δημόσιες σχέσεις και πομπώδεις αερολογίες, μέσω των οποίων θα προσπαθεί να αποφύγει την πίεση της Ιταλίας (την Ελλάδα δεν τη λογαριάζει καθόλου) για αποφόρτιση από τη συσσώρευση μεταναστών στην επικράτειά της.
Κατά τα άλλα, μέχρι τις 30 Αυγούστου θα συνεχίζεται η «σφαγή» ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις για το μοίρασμα των εναπομεινάντων πόστων στην ΕΕ και των βασικών «χαρτοφυλακίων» της Κομισιόν. Η Γαλλία ανακοίνωσε ως κομισάριό της τον μέχρι πρότινος υπουργό Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί, ο οποίος αποκλείεται να μην πάρει το πόστο που μέχρι τώρα είχε ο Ολι Ρεν. Στη Γερμανία έχουν εκφραστεί πολλές επιφυλάξεις, όμως η συμφωνία μάλλον ήταν «πακέτο» με την εκλογή των Γιούνκερ και Σουλτς στις προεδρίες της Κομισιόν και του Ευρωκοινοβούλιου, αντίστοιχα, αλλιώς δε θα ρισκάριζε ο Ολάντ να ανακοινώσει ένα όνομα που στη συνέχεια θ’ αναγκαζόταν να πάρει πίσω.
Πρόβλημα, όμως, υπάρχει με το «υπουργείο» Εξωτερικών που ζητάει η Ιταλία. Ο Ρέντσι έχει προτείνει ως αντικαταστάτρια της Κάθριν Αστον τη νυν υπουργό Εξωτερικών στην κυβέρνησή του Φεντερίκα Μογκερίνι, αλλά ο Γιούνκερ (δηλαδή η Γερμανία) αντιδρά και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερη… κομψότητα. Σε συνέντευξή του στη λουξεμβουργέζικη «Λε Κοτιντιέν» είπε ότι η Ιταλία βρισκόταν πάντοτε πολύ κοντά στη Ρωσία, όπως έδειξε ο άξονας Μπερλουσκόνι-Πούτιν και ενόψει των γεγονότων της Ουκρανίας θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη το «τραύμα» που υπέστησαν οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες θα πρέπει να πάρουν τη μία από τις δύο θέσεις που θα αποφασιστούν στη σύνοδο κορυφής της 30ής Αυγούστου.
Είναι προφανές ότι προορίζουν για διάδοχο της Αστον τον πολωνό ΥΠΕΞ Ράντοσλαβ Σικόρσκι, τον οποίο θέλουν «τρελά» και οι Βρετανοί, καθότι πριν ξεκινήσει την πολιτική του καριέρα υπήρξε για χρόνια πράκτορας των μυστικών τους υπηρεσιών (με καριέρα και στο Αφγανιστάν)! Σ’ αυτή την περίπτωση, ο Ρέντσι είναι αποφασισμένος να κάνει «ρελάνς» προτείνοντας τον πρώην πρωθυπουργό Μάσιμο ντ’ Αλέμα ως διάδοχο του Ρομπάι. Κι αν ο ντ’ Αλέμα δεν γίνει δεκτός, υπάρχει πάντοτε ο Ενρίκο Λέτα, τον οποίο ο Ρέντσι «εκπαραθύρωσε» για να πάρει την πρωθυπουργία. Η Ιταλία θέλει οπωσδήποτε ένα από τα δύο πόστα και το πιθανότερο είναι να το πάρει. Ο ντ’ Αλέμα, αφού πρώτα κατηγόρησε τον Ρέντσι ότι τον χρησιμοποιεί «σαν μαύρο ή μάλλον σαν κόκκινο πρόβατο» για να σπρώξει μπροστά «τη φίλη του τη Μογκερίνι», συναντήθηκε με τον Ρέντσι για μια ώρα, συνομίλησαν «για όλα» και «έλυσαν την παρεξήγηση».
Υπάρχει, βέβαια, το καλαμπούρι με το «άρωμα γυναίκας» που υποτίθεται ότι θέλει να περάσει ο Γιούνκερ στην Κομισιόν «του». Μέχρι στιγμής, η συντριπτική πλειοψηφία των ονομάτων που ανακοινώθηκαν είναι άνδρες. Ανδρας είναι και ο Αβραμόπουλος που επέβαλε ο Γιούνκερ στους Σαμαρά-Βενιζέλο. Μένουν, βέβαια, αρκετές χώρες που δεν έχουν ανακοινώσει ονόματα επιτρόπων και τις οποίες ο Γιούνκερ μπορεί να πιέσει να ορίσουν γυναίκες, για να έχει μια καλύτερη αναλογία φύλων στην υπό την προεδρία του Κομισιόν. Σ’ αυτές θα μοιραστούν τα δευτερεύοντα κομισαριάτα, για να επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά πως στην αστική αντίληψη η γυναίκα προορίζεται για τη «λάντζα» (με εξαιρέσεις, βέβαια).
