Ο Καλφαγιάννης είναι βολικός αντίπαλος και για τους βαρόνους των ΜΜΕ και για την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Βαφτίζουν «καλφαγιαννισμό» κάθε διαμαρτυρία για την πολιτική τους σε σχέση με την ΕΡΤ και «καθαρίζουν», αφού ο πρόεδρος της ΠΟΣΠΕΡΤ είναι γνωστός «πράσινος» εργατοπατέρας. Δεν είδαμε, όμως, να ασχολείται κανείς με την ομόφωνη απόφαση της γενικής συνέλευσης των εργαζόμενων της ΕΡΤ, που εδώ και δυο χρόνια δραστηριοποιούνται είτε μέσω της ΕΡΤ-open είτε μέσω των περιφερειακών ραδιοσταθμών. Ολοι αυτοί είναι άραγε «άνθρωποι του Καλφαγιάννη»; Δεν βρίσκονται ανάμεσά τους μέλη του ΣΥΡΙΖΑ (όχι μεταγραφές της τελευταίας διετίας, αλλά παλιά μέλη, από την εποχή του «ΣΥΡΙΖΑ του 4%»);
Τι ζητούν με την ομόφωνη απόφασή τους; Ζητούν η ΕΡΤ «να παρουσιάσει στους έλληνες πολίτες ένα νέο πρόγραμμα στο οποίο θα συμμετέχουν ουσιαστικά όλοι οι εργαζόμενοί της και σε όλο το εύρος του παραγόμενου προϊόντος και δεν θα καταφύγει σε απαξιωτικές λύσεις απλής αλλαγής του λογότυπου στην οθόνη». Ζητούν «να διασφαλιστεί η άμεση επιστροφή ΟΛΩΝ των συναδέλφων σε ΟΛΕΣ τις δομές της ΕΡΤ, ταυτόχρονα». Ζητούν «να θωρακιστεί θεσμικά η ανεξαρτησία της ΕΡΤ, κάτι που ο νόμος δεν έχει εξασφαλίσει». Εκφράζουν «επιφυλάξεις» (ούτε καν αντίρρηση) για την τοποθέτηση στην κεφαλή της ΕΡΤ του Ταγματάρχη, «ενός προσώπου που υπηρέτησε ιδέες και σχέδια συρρίκνωσης που απορρίπτουμε». Ξεκαθαρίζουν «προς πάσα κατεύθυνση ότι τα περί ρεβανσισμού δεν αφορούν τους εργαζόμενους που πάλεψαν με τεράστιες θυσίες και απώλειες για να έχουν δουλειά ΟΛΟΙ».Θεωρούν «τουλάχιστον αφελές ή κακόβουλο να μας αποδίδεται επιδίωξη επανάληψης φαινομένων αργομισθίας από τα οποία πρώτοι εμείς έχουμε πληγεί».
Για όλ’ αυτά δεν υπήρξε απάντηση από πλευράς Παππά και Τσίπρα. Αρπάχτηκαν από τον Καλφαγιάννη, σπεκουλάρισαν με τη «διείσδυσή» του στο χώρο που συνεδρίαζε η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και με συνοπτικές διαδικασίες προώθησαν το σχέδιό τους, που δεν είναι άλλο από τον έλεγχο της ΕΡΤ. Αυτό τους εξασφαλίζει ο Ταγματάρχης, άνθρωπος που σαν μάνατζερ θα εκτελεί τις εντολές τους.
Παραπέρα, οι Ταγματάρχης και Τσακνής «πέρασαν» από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, όπου υπέστησαν (κυρίως ο πρώτος) μια εξευτελιστική μεταχείριση. «Μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος;» όμως. Ο Ταγματάρχης (και ένα μέλος του ΔΣ) άκουσαν πρώτα τη Μακρή να τους ρωτά αν έχουν «πνευματική συγγένεια» (αν ο Ταγματάρχης είναι νονός του μέλους) και μετά από ώρες ο Ταγματάρχης άκουσε την Κωνσταντοπούλου να τον ξαναρωτά μήπως έχει «άλλου είδους πνευματική συγγένεια» (αν αυτόν τον βάφτισε ο πατέρας του μέλους)! Οπως είπαν, δεν είχαν κανενός είδους κουμπαριά, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τη Μακρή να καταψηφίσει και την Κωνσταντοπούλου να ψηφίσει «παρών».
Είναι προφανές ότι η Κωνσταντοπούλου εκμεταλλεύτηκε για μια ακόμη φορά τη θεσμική της θέση για να παίξει το προσωπικό της προπαγανδιστικό παιχνίδι. Εκείνοι, όμως, που αγανάκτισαν για την όντως εξευτελιστική διαδικασία που ανέχτηκε το νεοδιορισθέν δίδυμο της ΕΡΤ, γιατί δεν είδαν το ζήτημα από μια άλλη σκοπιά; Τι είδους ανεξαρτησία θα υποστηρίξουν άνθρωποι που για να πάρουν αυτές τις περίοπτες κρατικές θέσεις κάθονται και ανέχονται τέτοιο εξευτελισμό και απολογούνται σαν μαθητές μπροστά στο γυμνασιάρχη, αντί ν’ αρνηθούν ν’ απαντήσουν;
