Μετά τον Ηλιόπουλο, δύο ακόμα χρυσαυγίτες, οι Αθανάσιος Στράτος και Αριστοτέλης Χρυσαφίτης, μετήχθησαν από τον Δομοκό στις αγροτικές φυλακές της Κασσαβέτειας στη Μαγνησία. Πρόκειται για γκεσέμια των δολοφονικών ταγμάτων εφόδου. Θα μιλήσουμε αναλυτικότερα παρακάτω για το who is who των συγκεκριμένων νεοναζιστών, όμως πρώτα πρέπει να σχολιάσουμε τη συγκυρία.
Τρεις χρυσαυγίτες μετάγονται σε αγροτική φυλακή, προτού συμπληρώσουν χρόνο στο Δομοκό, κατά παράβαση του λεγόμενου «νόμου Κουφοντίνα». Η μεταγωγή των δύο γίνεται σε μια στιγμή που ο φιρερίσκος Μιχαλολιάκος ξαναβγάζει στο δρόμο τα τάγματα εφόδου, πατώντας στην κάλυψη που του προσφέρει το αστικό πολιτικό σύστημα.
Ακόμα και συμπτωματικό να είναι, το γεγονός της μεταγωγής των καταδικασμένων και φυλακισμένων χρυσαυγιτών σε αγροτικές φυλακές τη στιγμή που οι ομόσταυλοί τους έξω από τη φυλακή επιτίθενται σε αντιφασίστες φοιτητές και απειλούν ανοιχτά να διαπράξουν νέα εγκλήματα, δεν είναι τυχαία. Είναι μια ακόμη απόδειξη του ότι το αστικό κράτος χαϊδεύει τους νεοναζιστές γιατί είναι σάρκα από τη σάρκα του, γιατί τους χρειάζεται ως εφεδρεία, για να κάνουν τη βρόμικη δουλειά.
Στη Σταυρούπολη επιτέθηκαν σε φοιτητές που μοίραζαν προκηρύξεις ενάντια στην Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής που πέταξε δεκάδες χιλιάδες παιδιά έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κινήθηκαν, δηλαδή, στο ίδιο μήκος κύματος με την Κεραμέως και την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Και ω του θαύματος, μετά τις επιθέσεις των φασιστών, άρχισε η φιλολογία περί «δύο άκρων», άρχισε η φιλολογία των «ίσων αποστάσεων» (ο υφυπουργός Παιδείας Συρίγος τη διατύπωσε με τον πιο ωμό, τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο), άρχισαν τα αιτήματα του τύπου «όχι πολιτικοποίηση στα σχολεία», άρχισαν οι δεξιοί βουλευτές (Σιμόπουλος) να λένε πως οι νεοναζιστές δε θα έκαναν τίποτα αν δεν τους… προκαλούσαν οι αριστεροί φοιτητές, άρχισε η αντίσταση κατά των φασιστών να βαφτίζεται… βία κατά ακροδεξιών! Πού καταλήγει όλο αυτό; «Μην κάνετε ζύμωση έξω από τα σχολεία ενάντια στην κυβερνητική πολιτική στην Παιδεία»!
Ας δούμε τώρα ποια είναι τα δύο γκεσέμια των νεοναζιστικών ταγμάτων εφόδου που στάλθηκαν στην Κασσαβέτεια, μια αγροτική φυλακή που έχει χωρητικότητα 211 κρατούμενων και έχει μόνο 68, πράγμα που σημαίνει ότι οι νεοναζιστές θα τοποθετηθούν αμέσως σε δικούς τους οικίσκους.
Ο Αριστοτέλης Χρυσαφίτης ήταν μέλος του τάγματος εφόδου που επιτέθηκε και περικύκλωσε τον Παύλο Φύσσα, μέχρι να φτάσει ο Ρουπακιάς να του καταφέρει τη θανάσιμη μαχαιριά στην καρδιά. Η εισαγγελέας (η γνωστή Αδαμαντία Οικονόμου που είχε εισηγηθεί την αθώωση όλων –πλην Ρουπακιά- των χρυσαυγιτών) πρότεινε να του επιβληθεί ποινή κάθειρξης 7 ετών για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση και 8 ετών για απλή συνέργεια στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Το δικαστήριο, σε μια από τις αποφάσεις-χάδι για τους νεοναζιστές εγκληματίες, του αναγνώρισε το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας και τον καταδίκασε σε ποινή 3 ετών για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση και 6 ετών για απλή συνέργεια στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Κατά συγχώνευση κάθειρξη 7 ετών (όσο ήταν και η ποινή του Ηλιόπουλου).
Ο Αθανάσιος Στράτος κατηγορούνταν μόνο για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, γιατί είχε ήδη καταδικαστεί για την επίθεση στο στέκι Αντίπνοια στα Πετράλωνα. Η εισαγγελέας πρότεινε κάθειρξη 7 ετών, το δικαστήριο του επέβαλε κάθειρξη 6 ετών. Εχει, όμως, και τελεσίδικη καταδίκη σε κάθειρξη 10 ετών για τη δολοφονική επίθεση στην Αντίπνοια (σε πρώτο βαθμό είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 13 ετών και 6 μηνών).
Η επίθεση στην Αντίπνοια έγινε τον Ιούνη του 2008 και ήταν καθαρά δολοφονική. Χρησιμοποίησαν στυλιάρια και μαχαίρια, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα τον βαρύ τραυματισμό δύο ανθρώπων, την ώρα που στο χώρο γινόταν μάθημα Ισπανικών. Ο ένας δέχτηκε μαχαιριά στο γλουτό και καρεκλιά στο κεφάλι και νοσηλεύτηκε για 20 μέρες στο νοσοκομείο. Στράτος και Σιατούνης είναι αυτοί που αναγνωρίστηκαν από τους ανθρώπους που δέχτηκαν την επίθεση του τάγματος εφόδου.
Μάρτυρας που αναγνώρισε τον Στράτο κατέθεσε στο δικαστήριο: «Δε θα ξεχάσω τα μάτια του Στράτου. Οχι κράνος, αλλά και αποκριάτικη μάσκα να φορούσε θα τον αναγνώριζα. Και 15.000 σωσίες να είχε, θα τον αναγνώριζα. Είδα το πρώτο θύμα πνιγμένο στο αίμα. Θεωρούσαμε ότι πεθαίνει. Γλιστρούσα από το αίμα. Είχε μπει στα σανδάλια μου, ήταν καλοκαίρι». Αυτό το «μπουμπούκι» έστειλε στην Κασσαβέτεια η Σοφία Νικολάου, η οποία προΐσταται της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών.
YΓ. Ας σημειώσουμε και άλλη μια… σύμπτωση: Οκτώβρη του 2020 καταδικάστηκαν οι νεοναζιστές της ΧΑ από το Α’ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων. Αρχές Δεκέμβρη του 2020 ψηφιζόταν ο ονομασθείς «νόμος Κουφοντίνα» (με τις ψήφους μόνο της ΝΔ και του Βελόπουλου). Βιάζονταν τόσο πολύ που δεν πρόσεξαν κάποιες λεπτομέρειες, όπως π.χ. ότι ο νόμος προέβλεπε επαναμεταγωγή του Δημήτρη Κουφοντίνα στον Κορυδαλλό, ενώ αυτοί ήθελαν να τον στείλουν στον Δομοκό (όπως και έκαναν παραβιάζοντας τον ίδιο τους τον νόμο).
Μην μας πείτε ότι εκτός από τη δεδομένη εκδικητικότητα της οικογένειας Μητσοτάκη, δεν μέτρησε και το γεγονός ότι σκόπευαν να μεταφέρουν στην Κασσαβέτεια τους νεοναζιστές. Σε μια κλειστή φυλακή, όπως π.χ. αυτή του Δομοκού, ο διαχωρισμός των κρατούμενων είναι εύκολος, διότι υπάρχουν πτέρυγες που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους. Σε μια «ανοιχτή» φυλακή, όμως, όπως η αγροτική της Κασσαβέτειας δεν υπάρχει διαχωρισμός. Κι όπως αντιλαμβάνεστε, οι νεοναζιστές δε θα μπορούσαν να συνυπάρξουν με τον Δ. Κουφοντίνα, ο οποίος –πέραν των άλλων- απολαμβάνει του σεβασμού των ποινικών κρατούμενων. Είχαν, λοιπόν, έναν παραπάνω λόγο να διώξουν τον Κουφοντίνα από την αγροτική φυλακή, για να μεταφέρουν εκεί τους νεοναζιστές. Τρεις μετήχθησαν μέχρι στιγμής, σιγά-σιγά (ή και γρήγορα) θα μεταχθούν και άλλοι. Θέσεις υπάρχουν άφθονες, όπως είδαμε. Αποικία θα φτιάξουν.
