Δυο μήνες μετά την υποβολή αιτήματος από τον Δένδια για την επιβολή εμπάργκο όπλων από τις ευρωπαϊκές χώρες στην Τουρκία και λίγες μέρες μετά τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ, που παρέπεμψε το «τουρκικό ζήτημα» στον Μάρτη, ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, σοσιαλδημοκράτης Χάικο Μάας ξεκαθάρισε τα πράγματα. Σε συνέντευξή του στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (DPA), για να την πληροφορηθούν και ο Κούλης με τον Δένδια, τους οποίους η γερμανική πολιτική ηγεσία απαξιεί να ενημερώσει επίσημα.
Αναφερόμενος στην πώληση όπλων στην Τουρκία, ο Μάας δήλωσε: «Στρατηγικά, δεν το θεωρώ αυτό ως τον σωστό δρόμο». Και εξήγησε: «Κάτι τέτοιο δε θα ήταν και τόσο εύκολο έναντι ενός εταίρου στο ΝΑΤΟ. Γιατί έχουμε ήδη βιώσει μια φορά ότι ο νατοϊκός εταίρος Τουρκία, επειδή δεν πήρε άλλους πυραύλους από τις ΗΠΑ, απλά τους αγόρασε από τη Ρωσία».
Το επιχείρημα του Μάας είναι κοροϊδευτικό για τους οσφυοκάμπτες της Αθήνας, όμως έχει βάση. Σύντομα μάλιστα θα ακουστεί και από την άλλη ακτή του Ατλαντικού, από τους γραφειοκράτες του αμερικανικού «βαθέος κράτους» που στελεχώνουν τη διοίκηση Μπάιντεν: «Η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη και έχει τεράστια γεωστρατηγική σημασία, για να την σπρώξουμε στην αγκαλιά της Ρωσίας. Πρέπει να την κρατήσουμε στην αγκαλιά της Δύσης».
Αυτό δε σημαίνει ότι θ’ αφήσουν τον Ερντογάν (και τον κάθε Ερντογάν) να τους κάνει γιο-γιο. Πάντοτε θα βρίσκουν τρόπο να του υπενθυμίζουν τα «κιλά» του (τη σχετική δύναμη του κράτους που κυβερνά) κι αν πάει να «σηκώσει» περισσότερα θα του ρίχνουν τη μπάρα στο κεφάλι. Οχι για χάρη της ελληνικής αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού ή για να υπερασπιστούν τις αρχές του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ σε μια Κύπρο de facto διχοτομημένη εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, αλλά για να υπερασπιστούν τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα και το σύστημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, στο οποίο και η Τουρκία βρίσκεται στη χορεία των εξαρτημένων.
Πέρα από το γενικό υπάρχει και το ειδικό ζήτημα: η γερμανική ThyssenKrupp Marine Systems εκτελεί στην Τουρκία μια παραγγελία 6 υποβρυχίων νέας γενιάς 214. Υπάρχει περίπτωση το γερμανικό κράτος να πετάξει στα σκουπίδια τη «δουλειά» ενός από τα πιο ισχυρά γερμανικά μονοπώλια (και μάλιστα σε καιρούς κρίσης), επειδή η Τουρκία θα αποκτήσει υποβρύχια σαν αυτά που έχει ήδη η Ελλάδα και καμαρώνει για την υπεροχή της στη θάλασσα; Μόνο ηλίθιοι θα μπορούσαν να πιστέψουν κάτι τέτοιο.
Ο Μάας παραδέχτηκε πως ούτε στη διάρκεια της γερμανικής προεδρίας επήλθε η επιθυμητή πρόοδος στα θέματα του ανταγωνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε όμως… αισιόδοξος: «Φυσικά, θα εξακολουθήσουμε να περιμένουμε ότι θα υπάρξει λύση στη διένεξη και δε θα πρέπει μονίμως να εξαιρούμε από την εξοπλιστική συνεργασία έναν εταίρο στο ΝΑΤΟ». Τ’ ακούσατε στην Αθήνα ή να κάνει και κακά του;
Δεν πρόκειται, φυσικά, για κάτι καινούργιο. Για τη γερμανική ιμπεριαλιστική ηγεσία η καπιταλιστική Ελλάδα είναι δεδομένη, καθώς μπορεί να την ελέγξει μέσα από τους μηχανισμούς της ΕΕ. Για να γίνει δεδομένη και η καπιταλιστική Τουρκία, θα πρέπει να υπάρξουν εξισορροπήσεις (προς την τουρκική πλευρά, την οποία το κουαρτέτο Ισραήλ-Ελλάδα-Αίγυπτος-Κύπρος έχει αφήσει εκτός των ενεργειακών ρυθμίσεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο). Αυτό θα επιδιωχτεί (και) με τη διεθνή διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο, την οποία (ξανα)πήρε εντολή να προετοιμάσει ο Ζοζέπ Μπορέλ. Αν γίνει αυτή η διάσκεψη και μέχρι να γίνει, το δόγμα business as usual δεν πρέπει να διασαλευτεί.
Αυτό το μήνυμα έστειλε στην Αθήνα, μέσω του DPA, ο Μάας. Η Τουρκία ανακοίνωσε ότι μέχρι τον Ιούνη το «Ορούτς Ρέις» θα κινείται στον κόλπο της Αττάλειας (εντός τουρκικών χωρικών υδάτων) και περιμένει ανταπόκριση της Ελλάδας για την επανέναρξη των διμερών συνομιλιών για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να δηλώνει (Πέτσας 21 Δεκέμβρη) ότι «η Τουρκία πρέπει να επιδείξει συνέπεια και συνέχεια στην αποκλιμάκωση της παραβατικής και προκλητικής της συμπεριφοράς. Αυτό δεν γίνεται σε μια ημέρα, θέλει ένα βάθος χρόνου. Επομένως, έχουμε μπροστά μας αρκετές εβδομάδες ακόμα να αξιολογηθεί η συμπεριφορά της γειτονικής χώρας».
Η πίεση θα μεταφερθεί στην Ελλάδα, αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Και οι οσφυοκάμπτες των Αθηνών, που καίγονται να πάρουν κάνα κονδύλι από τις Βρυξέλλες, δε θα έχουν δικαιολογία να το τραβήξουν πολύ. Οι «αρκετές εβδομάδες» του Πέτσα μπορεί να μη συμπληρώσουν ούτε μήνα. Και τότε, το πρόβλημα του Κούλη και των α(χ)ρίστων του θα είναι πώς θα πείσουν το «πόπολο» για τη «ρεάλ πολιτίκ» τους, όταν επί τόσο καιρό του φουσκώνουν τα μυαλά με εθνικιστικά φούμαρα.
