Το comeback του Σαμαρά

Η εικόνα μπορεί να ερμηνευτεί ως μια τυπική συνεύρεση δεξιών πολιτικών σε μια θρησκευτική γιορτή. Είχε και ήχο, όμως. «Σήμερα είναι μία μεγάλη ημέρα για τη Μεσσηνία και τη Χριστιανοσύνη και την Κυριακή θα είναι μία μεγάλη ημέρα για την Ελλάδα» δήλωσε ο Σαμαράς, παρουσία του Μητσοτάκη, αναφερόμενος στο εθνικοφασιστικό συλλαλητήριο της Αθήνας. Ο γερο-Μητσοτάκης πέθανε, η Ντόρα είναι παροπλισμένη από τον αδερφό της, που τη θεωρεί απειλή, και ο Σαμαράς βρήκε την ευκαιρία να αναζητήσει τη δικαίωσή του για τα γεγονότα του 1992. Τότε που συγκρούστηκε με τον προστάτη του Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για το «Μακεδονικό», διέσπασε τη ΝΔ και λίγο καιρό αργότερα έριξε την κυβέρνησή της. Δεν την έριξε για το «Μακεδονικό», για τη σύμβαση του ΟΤΕ με Siemens-Intracom την έριξε, αλλά το «Μακεδονικό» ήταν ένα πρώτης τάξης ιδεολογικό επίχρισμα για τον Σαμαρά, ενώ ο Μητσοτάκης δεν μπορούσε να πει «με έριξε ο Κόκκαλης».
 
Τα χρόνια πέρασαν, ο Μητσοτάκης (ο γέρος) ποτέ δε συγχώρεσε τον Σαμαρά, η Ντόρα το ίδιο, όμως ο Κούλης έγινε υπουργός του Σαμαρά την ώρα που αυτός διέγραφε την αδερφή του. Πήγε, άραγε, στην Καλαμάτα για να βγάλει την υποχρέωση που έχει στον Σαμαρά; Τέτοιες υποχρεώσεις δεν ισχύουν στην αστική πολιτική, που είναι ζούγκλα. Ο Μητσοτάκης πήγε στην Καλαμάτα για να πατήσει πάνω στις πλάτες του Σαμαρά, του αδιαμφισβήτητου ηγέτη της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ, βλέποντας ότι στο «Μακεδονικό» μπορεί να κερδίσει πόντους μόνο με στροφή προς τα ακροδεξιά. Την ώρα που η Ντόρα έλεγε ότι δε θα πάει στο συλλαλητήριο και γενικώς κρατούσε μια τυπική αντιπολιτευτική στάση, ο Κούλης προσέτρεχε στον Σαμαρά για βοήθεια.
 
Δεν υπολόγισε άραγε ότι ο Σαμαράς θα άρπαζε την ευκαιρία για να πραγματοποιήσει το προσωπικό του comeback και να δικαιωθεί για τη στάση του το 1992; Αποκλείεται να μην το σκέφτηκε. Ο Σαμαράς είχε ανακοινώσει ότι θα πάει στο συλλαλητήριο, πήγε, φωτογραφίστηκε, έκανε και δήλωση ασορτί με το περιεχόμενο της εκδήλωσης, ενώ η κλάκα τον αποθέωνε: «Ελλάς, Ελλάς, Αντώνης Σαμαράς». Δεν ξέρουμε πώς το πήρε όλο αυτό το σκηνικό ο Κούλης (σίγουρα μια ανησυχία θα την έχει, γιατί ντιπ βλάκας δεν είναι), φαίνεται όμως πως σ' αυτή τη φάση έχει επιλέξει να καβαλήσει το ακραίο εθνικιστικό άρμα. Οι αρχικές επιφυλάξεις (πριν από το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης) παραμερίστηκαν, όταν είδαν ότι το πράγμα «τραβάει» κόσμο που αυτοπροσφέρεται ως κοπάδι για ψηφοθηρία.
 
Ο Σαμαράς, όμως, είτε για λόγους προσωπικής αυτοδικαίωσης, είτε επειδή έχει «άλλα σχέδια» στο μυαλό του, είτε επειδή θέλει να βάλει τον Κούλη σε ομηρία, γυρίζει τη γραμμή της ΝΔ στα 1992 και όχι στα 2008. Καθώς, λοιπόν, ο Κούλης δεν αντιδρά σ' αυτό, η αντίδραση (και μάλιστα οξεία) ήρθε από έναν γνήσιο καραμανλικό, τον Ευάγγελο Αντώναρο, που έγραψε: «Κοίτα φόρα που έχουν πάρει οι “υπερπατριώτες” κι οι μουσαφιραίοι. Πιστεύουν φαίνεται πως (ξανα)ήρθε η ώρα τους κι είναι… έτοιμοι για ρεβάνς. Ξεχνώντας βέβαια πως με τέτοια μυαλά οδήγησαν την κεντροδεξιά το 2012 στον ιστορικό της πάτο με 18,85%. Αν αφεθούν να το πάνε έτσι το 33,47 της ήττας του 2009 θα εξακολουθήσει να είναι άπιαστο όνειρο… Κι ας το λοιδωρούσαν τότε… Ναι οι ίδιοι που κατακρήμνισαν την παράταξη στα τάρταρα κι έχουν τώρα το απύθμενο θράσος να μιλάνε. Ας προσπαθήσουν λοιπόν… Και βλέπουμε! ΥΓ. Και υπενθυμίζω. Ολοι εμείς (και δεν είμαστε λίγοι) λέμε και στους απο δω και στους απο κει: Η πατρίδα δεν παίζεται στα ζάρια. Ούτε θυσιάζεται για ψηφαλάκια κι αρχηγίες».
 
Στη δήλωση Αντώναρου φωτογραφίζεται ξεκάθαρα ο Σαμαράς (οι «μουσαφιραίοι» είναι οι Γεωργιάδης-Βορίδης). Ηταν ο Καραμανλής ενήμερος για τη δήλωση Αντώναρου; Δύσκολο να μην ήταν, για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Αλλά και με δική του πρωτοβουλία να ενήργησε ο Αντώναρος, αποτύπωσε καθαρά το κλίμα που υπάρχει στους κόλπους των καραμανλικών. Είδε κι έπαθε ο Καραμανλής, με βοηθό τη Ντόρα, να απεμπλακεί από τη σκληρή δεξιά στάση του 1992 και να οδηγήσει τα πράγματα στη θέση «σύνθετη ονομασία έναντι όλων», χωρίς ο Σαμαράς τότε να φέρει οποιαδήποτε αντίρρηση (στον Καραμανλή χρωστούσε την επάνοδό του στην αστική πολιτική). Δε θέλει, λοιπόν, να δει τον Σαμαρά να το παίζει μάγκας «υπερπατριώτης» τώρα, τσαλαπατώντας τη γραμμή του 2008 και μαζί της τον ίδιο τον Καραμανλή.