Ο Παπακωνσταντίνου το ‘χει καταλάβει ότι είναι τελειωμένος, γι’ αυτό και κατατρύχεται από το σύνδρομο του αποδιοπομπαίου τράγου. Αντί, όμως, να κάτσει στ’ αυγά του και να φροντίσει να τον ξεχάσουν όλοι, μπας και μπορέσει –με τη βοήθεια του Γιωργάκη– να κάνει κάποιο comeback από άλλο, ανώδυνο υπουργικό πόστο, προσπαθεί να το παίξει τσαμπουκάς. Βγαίνει στα κανάλια και υποστηρίζει ότι η οικονομική πολιτική είναι απολύτως επιτυχημένη και πως αυτό αναγνωρίζεται από τους «εταίρους» και πιστωτές στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες. Το λέει και το ξαναλέει και τον παίρνει στο ψιλό ο κάθε δημοσιογράφος, επισείοντάς του όχι τα όσα γράφονται στα διεθνή έντυπα του χρηματιστικού κεφάλαιου, αλλά τα όσα λέγονται από αρμόδιους. Οπως, για παράδειγμα, η εκπρόσωπος Τύπου του ΔΝΤ Καρολάιν Ατκινσον, όπως η Κριστίν Λαγκάρντ, που άφησε τις συνήθεις «φιλελληνικές» δηλώσεις της και μίλησε για «πολιτική κόπωση» της ελληνικής κυβέρνησης, όπως ο Ολι Ρεν, που δήλωσε ότι το Φλεβάρη οι Βρυξέλλες προειδοποίησαν την Ελλάδα «για κάποιους κινδύνους», αλλά από τότε «η Αθήνα έχει αποκλίνει από το αρχικό σχέδιο εξυγίανσης». Οπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που το είπε πιο καθαρά: «Οι προσδοκίες, που αποτελούσαν τη βάση του συμφωνηθέντος πριν από ένα χρόνο προγράμματος βοήθειας προφανώς δεν εκπληρώθηκαν ως προς τα αριθμητικά στοιχεία. Δεν μπορούμε σήμερα να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η Ελλάδα θα μπορέσει από το δεύτερο τρίμηνο του 2012 να καλύψει μέρος της απαιτούμενης αναχρηματοδότησής της στις χρηματαγορές».
Βεβαίως, ο Παπακωνσταντίνου έχει δίκιο να οργίζεται. Αυτός δεν είναι παρά ένα απλό εκτελεστικό όργανο. Φορτώθηκε την εφαρμογή της πιο βάρβαρης πολιτικής που γνώρισε η Ελλάδα τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες, έκανε ό,τι ακριβώς του υπαγόρευαν και τώρα φορτώνουν αποκλειστικά σ’ αυτόν τις συνέπειες. Αυτά έχει, όμως, το πολιτικό παιχνίδι. Εμείς τουλάχιστον τον είχαμε… προειδοποιήσει ότι θα φύγει με τους πάντες να τον φτύνουν. Διότι τι είναι ο Παπακωνσταντίνου; Ενας ψευτογιάπης, πολιτικά ασήμαντος και με μετριότατες οικονομικές γνώσεις. Χάρη στον μακαρίτη μπάρμπα του τοποθετήθηκε στην «αυλή» του Σημίτη και μετά, μάλλον χάρη στις δικές του σαλιγκαρικές ικανότητες πέρασε στην «αυλή» του Γιωργάκη. Ακολουθεί, λοιπόν, την τύχη των «αυλικών» που δεν διαθέτουν δικό τους φέουδο.
Πέρα απ’ αυτό, όμως, παραπάει να βγαίνει αυτός ο ψευτογιάπης στα κανάλια και να κομπορρημονεί, ισχυριζόμενος ότι έκανε θαύματα και ότι πέτυχε σε όλους τους στόχους. Τάραξε τον ελληνικό λαό στους φόρους και πάλι δεν κατάφερε να πιάσει κανέναν από τους στόχους που έθεσε. Εβαλε στόχο να πάρει 2,2 δισ. ευρώ από τις αυξήσεις του ΦΠΑ και πήρε μόνο 800 εκατομμύρια. Υπολόγιζε να πάρει 1,3 δισ. ευρώ από τις αυξήσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε καπνό και αλκοόλ και πήρε μόλις 500 εκατομμύρια. Ανακοίνωσε ότι θα πάρει 400 εκατομμύρια από το ΦΜΑΠ και δεν πήρε σεντ. Ακόμα και στον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα έπεσε έξω, εισπράττοντας από τις απανωτές αυξήσεις 1,3 δισ. ευρώ, ενώ προϋπολόγιζε 1,5 δισ.
Μήπως δεν τα ήξεραν ή δεν τα έβλεπαν αυτά οι τροϊκανοί; Αστεία πράγματα. Ολοι μαζί έβαζαν αυτούς τους εξωπραγματικούς στόχους, ξέροντας ότι το Μνημόνιο θα ναυαγήσει. Ομως αυτό δεν τους νοιάζει. Πουλούσαν παραμύθια στον ελληνικό λαό, για να σκορπίσουν σύγχυση και να παραλύσουν αντιδράσεις. Ηξεραν ότι το Μνημόνιο θα πέσει έξω, το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο όμως εισέπραξε κανονικότατα τόκους και χρεολύσια. Τώρα που τα νούμερα αποδείχτηκαν απάτη, τώρα που το χρέος αυξάνεται με αλματώδη ρυθμό, αντί να μειώνεται, τα φορτώνουν όλα στον Παπακωνσταντίνου, ο οποίος, πριν πάρει την άγουσα από το υπουργείο Οικονομικών, θα ψηφίσει ένα πιο εφιαλτικό Μνημόνιο Νο 2, το οποίο και πάλι δεν θα βγει, γιατί απλού-στατα έχουν βυθίσει την οικονομία σε ερήμωση. Οσο, όμως, θα εξακολουθούν να εισπράττουν κανονικά τα υπερκέρδη από την τοκογλυφία, δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα και θα επανέρχονται με νέα πακέτα μέτρων, ρίχνοντας την ευθύνη πότε στον ένα και πότε στον άλλο.
ΥΓ: Θυμίζουμε ότι από την πρώτη στιγμή που υπογράφτηκε το Μνημόνιο, αυτή εδώ η εφημερίδα επεσήμανε πρώτο ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν, δεύτερο ότι στόχος είναι να συνεχίζεται στο διηνεκές η τοκογλυφία σε βάρος του ελληνικού λαού και τρίτο ότι το Μνημόνιο είναι κινούμενη άμμος. Οι τελευταίες εξελίξεις απλώς επιβεβαιώνουν αυτές τις εκτιμήσεις, που μπορούσε να τις κάνει ο καθένας, με στοιχειώδεις γνώσεις πολιτικής οικονομίας και καλή μελέτη του περιεχόμενου του Μνημόνιου.
