«Η Οικογένεια του Κώστα Τσαλικίδη, του νεκρού στελέχους της Vodafone το 2005, εκφράζει τον αποτροπιασμό της απέναντι στην είδηση ότι ο εισαγγελέας Παπαγγελόπουλος που επί ένα χρόνο ερευνούσε την υπόθεση των υποκλοπών, χωρίς να ειδοποιήσει την αρμόδια ανεξάρτητη αρχή για το γεγονός (ΑΔΑΕ), πράγμα που συνέβαλε στο να χαθεί πολύτιμος χρόνος ώστε να μην αποκαλυφθεί μέχρι σήμερα η αιτία του θανάτου του Κώστα, αυτός ο ίδιος άνθρωπος προτείνεται σήμερα, οκτώ χρόνια μετά, ως πρόεδρος μιας άλλης ανεξάρτητης αρχής, του ΕΣΡ. Mέχρι σήμερα δεν προκύπτει από πουθενά ότι ο Κώστας αυτοκτόνησε. Αν και αυτοί που το ερεύνησαν τότε το πίστευαν, θα είχαν αποκαλύψει τι έγινε το 2005 σε σχέση με τις υποκλοπές, ενώ ακόμη εκκρεμεί η έρευνα του θανάτου του.
Πώς ειναι δυνατόν στελέχη προοδευτικών δυνάμεων του πολιτικού κόσμου της χώρας να ξεχνούν τόσο σύντομα ότι ένας νέος άνθρωπος πέθανε για λόγους συσχετιζόμενους με την υπόθεση των υποκλοπών, που δεν έχουν φωτιστεί μέχρι σήμερα, και επιβραβεύουν τον κύριο υπεύθυνο της συσκότισης της υπόθεσης των υποκλοπών με θέση προέδρου ανεξάρτητης αρχής με συγκεκριμένο θεσμικό ρόλο, ιδιαίτερης βαρύτητας για την λειτουργία της δημοκρατίας;
Τα παραπάνω αναγραφόμενα δεν είναι προσωπική μας άποψη. Προκύπτουν από το σύνολο των δημοσιευμάτων εφημερίδων και πρακτικών της επιτροπής θεσμών και διαφάνειας, καθώς και των πρακτικών της ΑΔΑΕ».
Η ανακοίνωση αυτή εκδόθηκε στις 24 Σεπτέμβρη του 2013 από την οικογένεια Τσαλικίδη, που διαμαρτυρήθηκε για τη συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ στην τοποθέτηση του Δ. Παπαγγελόπουλου στην κεφαλή του ΕΣΡ. Την πρόταση στη διάσκεψη των προέδρων της Βουλής έκανε το κόμμα του Καμμένου, όμως είχε γίνει φανερό πως προηγήθηκε παρασκηνιακή συμφωνία μεταξύ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και ΑΝΕΛ. Οι εκπρόσωποι όλων αυτών των κομμάτων τάχθηκαν υπέρ της τοποθέτησης του Παπαγγελόπουλου στο ΕΣΡ, πλην του Περισσού και των νεοναζί που ψήφισαν λευκό. Η συμφωνία δεν προχώρησε, γιατί ξεσήκωσε τον κόσμο ο Απ. Κακλαμάνης, αναγκάζοντας τους εκπροσώπους του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν «παρών». Επειδή, οι ψήφοι των υπόλοιπων δεν συγκέντρωναν την απαιτούμενη πλειοψηφία των 4/5, ενώ ο Κακλαμάνης «απειλούσε θεούς και δαίμονες», η πρόταση αποσύρθηκε.
Είκοσι μήνες μετά, ο Παπαγγελόπουλος παίρνει τη ρεβάνς, επανακάμπτοντας όχι ως διοικητής κάποιου κρατικού οργανισμού, ούτε ως γενικός γραμματέας υπουργείου (όπως αρχικά είχε ανακοινωθεί), αλλά ως υφυπουργός Δικαιοσύνης, αρμόδιος για θέματα διαφάνειας της Δικαιοσύνης. Η απόφαση Τσίπρα ανακοινώθηκε αιφνιδιαστικά το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης και ελάχιστες ώρες αργότερα γινόταν η ορκωμοσία του νέου υφυπουργού, χωρίς να προλάβει κανένας από τον ΣΥΡΙΖΑ να βγάλει «κιχ». Ο Παπαγγελόπουλος υφυπουργός για θέματα διαφάνειας! Μόνο ως κακόγουστο αστείο θα μπορούσε να ειπωθεί, όμως είναι πραγματικότητα. Κι αυτή τη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να επικαλεστεί ότι ψήφισε «κατ’ ανοχήν και κατ’ οικονομίαν», κρίνοντας ότι «δε θα μπορούσε να βρεθεί καλύτερη πρόταση», όπως έλεγε ο Ν. Βούτσης το 2013 (στην πραγματικότητα, είχαν κάνει παζάρι να διοριστούν στο ΕΣΡ δύο δεξιοί και ένας δικός τους, ο Λ. Βάσσης) ή ότι συναίνεσε κατ’ ανάγκη «προκειμένου να διασφαλιστεί η νόμιμη λειτουργία του ΕΣΡ». Τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει ολόκληρη την πολιτική ευθύνη να κάνει υφυπουργό το συγκεκριμένο πρόσωπο.
Τι εστί Παπαγγελόπουλος; Καραδεξιός, ειδικός στις συγκαλύψεις σκανδάλων, με θητεία στα άντρα των μυστικών υπηρεσιών (εισαγγελέας της Αντιτρομοκρατικής αρχικά, διοικητής της ΚΥΠ/ΕΥΠ στη συνέχεια). Πριν ανέβει στην ιεραρχία των δυνάμεων καταστολής, είχε δώσει στη Δεξιά διαπιστευτήρια των ικανοτήτων του. Χειρίστηκε «αποτελεσματικά» το σκάνδαλο της MAYO (το περιβόητο μαύρο ταμείο της ΝΔ επί Μητσοτάκη), την καταγγελία για το «φτωχικό» του τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά στο Πόρτο Γερμενό, ενώ παράλληλα πρωταγωνίστησε στο σχηματισμό σκανδαλο-δικογραφιών σε βάρος «πράσινων» στελεχών. Γι’ αυτό έπνεε μένεα εναντίον του το «παλιό» ΠΑΣΟΚ, που επάξια αντιπροσώπευσε ο Απ. Κακλαμάνης, φράζοντας για μία και μοναδική φορά το δρόμο του τέως εισαγγελέα προς ένα κρατικό πόστο. Στη συνέχεια, ο Παπαγγελόπουλος χειρίστηκε το σκάνδαλο των υποκλοπών (γι’ αυτό και η οργή της οικογένειας του αδικοχαμένου Κώστα Τσαλικίδη) και το σκάνδαλο της απαγωγής των Πακιστανών, από άνδρες της Αντιτρομοκρατικής και της ΚΥΠ, που δρούσαν σε συνεργασία με αμερικάνικες και βρετανικές μυστικές υπηρεσίες.
Θα ξαναρωτήσουμε, λοιπόν, αυτό που ρωτήσαμε στο φύλλο μας της 21ης του Μάρτη, όταν ο ίδιος ο Παπαγγελόπουλος διέρρευσε την είδηση ότι με εντολή Τσίπρα διορίζεται γενικός γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων στο υπουργείο Δικαιοσύνης: τι υπόγειες διαδρομές συνδέουν τέτοια γκεσέμια της Δεξιάς, που διακρίθηκαν στα πεδία της κρατικής καταστολής, με το μέγαρο Μαξίμου και το Τσιπραίικο; Και θα προσθέσουμε ένα ακόμη ερώτημα: πόση σχέση έχει αυτή η προκλητική υφυπουργοποίηση με την οργή των Αμερικανών για το πρόσφατο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης;
