«Κύκλοι που για δικούς τους λόγους εδώ και καιρό προσπαθούν να εμπλέξουν τον Κώστα Σημίτη, που αποτελεί κεφάλαιο για τον χώρο, στην τρέχουσα πολιτική διαδικασία πήραν αποστομωτική απάντηση από τον ίδιο. Ελπίζω να αντιληφθούν, έστω και τώρα, ότι με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο δεν συμβάλλουν στην υπόθεση της Κεντροαριστεράς, αλλά τελικά εκτίθενται». Εκδηλη η ανακούφιση στα λόγια του εκπροσώπου Τύπου της Φώφης, Παύλου Χρηστίδη: ο Σημίτης διέψευσε τα σενάρια που κυκλοφόρησαν με το πρωτοσέλιδο του «Βήματος».
Ιδια ήταν η ανακούφιση και στη δήλωση Στ. Θεοδωράκη: «Ο Κώστας Σημίτης είναι από τα ελάχιστα εθνικά κεφάλαια και θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Κατά την εκτίμησή μου μπορεί να είναι πάρα πολύ χρήσιμος για την χώρα. Και στο εξωτερικό γιατί πολλοί έστω και με καθυστέρηση αντιλαμβάνονται τα πράγματα και τις τομές που προσπάθησε να κάνει, αλλά και στο εσωτερικό. Τον ακούμε, τον υπολογίζουμε, πρέπει να είναι χρήσιμος, αλλά μην τον εμπλέκουμε σε μικροκομματικά παιχνίδια. Το μπόι του είναι πολύ μεγαλύτερο».
Ποιοι ενέπλεξαν τον Σημίτη «σε μικροπολιτικά παιχνίδια» «για δικούς τους λόγους»; Δημόσια, σχετική δήλωση είχε κάνει μόνον ο Μπίστης. Κάλεσε τον Σημίτη να τεθεί επικεφαλής μιας κίνησης για την ανασυγκρότηση της Αριστεράς. Ποιος, όμως, ασχολείται με τον Μπίστη, αυτόν τον γυρολόγο καριερίστα; Αν δεν υπήρχε το πρωτοσέλιδο του Ψυχάρη, δε θα υπήρχε ντόρος, όσες δηλώσεις κι αν είχε κάνει ο Μπίστης. «Ζητούν λύση Σημίτη» ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της φυλλάδας. Ο υπότιτλος επεξηγούσε: «Ευρύς κύκλος προσωπικοτήτων καλεί τον πρώην πρωθυπουργό να αναλάβει ενοποιητικές πρωτοβουλίες για την παράταξη – Ο ρόλος Βενιζέλου και Στουρνάρα».
Η διάψευση Σημίτη δεν ήταν στο επιθετικό ύφος του εκπροσώπου Τύπου του ΠΑΣΟΚ ή του Στ. Θεοδωράκη. Εγινε μέσω «κύκλων» που υποστήριξαν τα εξής: «Ο Κώστας Σημίτης, έχει επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη ενός ρεύματος μεταρρύθμισης από όλες τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Η επισήμανση αυτή δεν σημαίνει και την ανάληψη οργάνωσης αυτού του έργου. Το συγκεκριμένο έργο ανήκει σε αυτούς που συμμετέχουν σήμερα ενεργά στην πολιτική ζωή και εκπροσωπούν τις διάφορες τάσεις της Κεντροαριστεράς».
Τι σημαίνουν όλ' αυτά; Απολύτως τίποτα. Απλά, επιβεβαιώνουν τα αδιέξοδα της λεγόμενης Κεντροαριστεράς, στην οποία οι καπεταναίοι είναι περισσότεροι από τα καπετανάτα. Ολοι θέλουν να γίνουν αρχηγοί για να φέρουν την παράταξη στις παλιές της δόξες. Η πλάκα είναι πως κανένας τους δεν είναι καινούργιος. Ολοι είναι χωμένοι ως το λαιμό μέσα στα σκατά της εξουσίας, την οποία έχουν υπηρετήσει από διάφορα πόστα, και όλοι παριστάνουν τους… άφθαρτους. Ε, για να δέσει το γλυκό, κάποιοι προτείνουν τη λύση Σημίτη. Τη λύση ενός πρώην πρωθυπουργού, που παράτησε μόνος του την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ (για να μη γευτεί το ποτήρι της ήττας από τον Καραμανλή) και ο οποίος αυτή τη στιγμή είναι 80 ετών! Τζόβενο, δηλαδή, και ηλικιακά και πολιτικά.
Ο Σημίτης, βέβαια, δεν έχει καμιά όρεξη να παραστήσει τον αρχηγό ενός συνονθυλεύματος που δε λέει να πιάσει διψήφιο εκλογικό ποσοστό. Εκείνο που θέλει είναι να βρίσκεται στο κέντρο της προσοχής, να τον ακούνε όλοι και να τον εκθειάζουν σαν τεράστια προσωπικότητα, σαν τον καλύτερο πρωθυπουργό που γνώρισε η χώρα μετά το 1974. Εχει ένα τεράστιο κόμπλεξ όχι τόσο έναντι του Καραμανλή του πρεσβύτερου όσο έναντι του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος δεν τον χώνευε και δεν έχανε ευκαιρία να τον μειώνει μέσω του ελεγχόμενου μιντιακού συστήματος. Το κόμπλεξ αυτό το ικανοποιεί συνέχεια, χωρίς να χρειαστεί να μπει σε περιπέτειες που θα διχάσουν το χώρο.
Οι άλλοι, όμως, η Φώφη, ο Σταύρος και η παρέα τους, τρέμουν στην ιδέα ότι ο Σημίτης μπορεί να μπει μπροστά, έστω και ως επικεφαλής μιας πρωτοβουλίας με μεταβατικό ρόλο, που θα δημιουργήσει ένα νέο κόμμα και θα παραχωρήσει τη θέση του στον αρχηγό αυτού του κόμματος, που θα μπορούσε να εκλεγεί και απευθείας από τους ψηφοφόρους. Φοβούνται ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα μείνουν κυριολεκτικά χωρίς κόμματα, γιατί ο Σημίτης θα έχει στήριξη από το μιντιακό σύστημα, θα πλαισιωθεί από παλιά στελέχη που έχουν περάσει στο περιθώριο και καθώς θα διακηρύσσει ότι δεν έχει ηγετικές φιλοδοξίες, θα τους εκθέσει ανεπανόρθωτα. Γι' αυτό και ανακουφίστηκαν όταν διάβασαν τη διευκρινιστική δήλωση που έκαναν «κύκλοι» του «κινέζου».
Βέβαια, «διάβασαν» μόνο τη μισή δήλωση του Σημίτη. Οτι δεν πρόκειται να ανακατευτεί ο ίδιος. Την άλλη μισή δήλωση, ότι δηλαδή πρέπει να αναλάβουν αυτοί το συγκεκριμένο έργο της δημιουργίας νέου φορέα, έκαναν πως δεν τη «διάβασαν». Ιδιαίτερα ο Θεοδωράκης, που κρατάει ανοιχτή την επικοινωνία με το μητσοτακαίικο και θέλει να έχει και αυτή την εναλλακτική λύση για τον εαυτό του και τους κολλητούς του. Αντίθετα, η Γεννηματά και οι πασόκοι που την πλαισιώνουν δεν έχουν άλλη επιλογή από το να περιμένουν πότε θα πάει ο Θεοδωράκης στη ΝΔ, για να μαζέψουν τον Λυκούδη και τους άλλους «κεντροαριστερούς».
