Η συνάντηση κράτησε μόνο μισή ώρα. Δεν έγιναν δηλώσεις, δε βγήκαν φωτογραφίες. Στις ιστοσελίδες της γερμανικής καγκελαρίας, της CDU, του ΕΛΚ δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά, ούτε κάποια φωτογραφία από τη συνάντηση Μητσοτάκη-Μέρκελ. Μόνο μια κακοφωτισμένη φωτογραφία, τραβηγμένη βιαστικά με κινητό, δημοσιεύτηκε σε μία ελληνική εφημερίδα. Ολες οι άλλες φιλοξενούν υλικό από τη συνάντηση Μητσοτάκη-Μέρκελ τον περασμένο Φλεβάρη, η οποία είχε γίνει με όλους τους τύπους.
Η ενημέρωση που δημοσιεύτηκε στον ελληνικό Τύπο προέρχεται αποκλειστικά από τη ΝΔ. Σύμφωνα μ' αυτή την ενημέρωση, η Μέρκελ… «κατέγραψε όλες τις ενστάσεις του προέδρου της ΝΔ για το νέο πακέτο φοροεπιβαρύνσεων που καλείται να σηκώσει η ελληνική κοινωνία». Κι αφού τις κατέγραψε, τις έκανε μπαλάκι κι έβαλε τρίποντο στον πλησιέστερο σκουπιδοτενεκέ, συμπληρώνουμε εμείς. Οι «ψιθυριστές» της Συγγρού (λέγε με Ντόρα, που ήταν παρούσα) έλεγαν ακόμη ότι η θέση της καγκελαρίου «ήταν εναρμονισμένη με τα δηκτικά σχόλια που είχαν προηγηθεί από τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, για την οικονομική συνταγή που αποφάσισε να ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση». Μάλιστα -πάντα σύμφωνα με τη γαλάζια γραμμή «πληροφόρησης»- η Μέρκελ «εμφανίστηκε να αναγνωρίζει τα βαθιά υφεσιακά σημάδια που αφήνει σε μια χώρα η παρατεταμένη περίοδος φοροεπιβαρύνσεων».
Η Μέρκελ, βέβαια, όταν θέλει να πει κάτι το λέει μόνη της ή μέσω του εκπροσώπου της ή με διαρροή σε κάποια γερμανική εφημερίδα. Δεν αναθέτει αυτό το καθήκον στον Κούλη, τη Ντόρα και τον Κουμουτσάκο. Κι όταν θέλει να δώσει βάρος σε μια συνάντηση, την κάνει με όλους τους τύπους. Με δηλώσεις και με τρυφερά φωτογραφικά ενσταντανέ. Οπως έκανε τον Φλεβάρη, όταν συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον φρέσκο στην προεδρία της ΝΔ Κούλη. Το ότι δεν έκανε το ίδιο και τώρα, αλλά τον ξεπέταξε με τους χειρότερους πολιτικούς όρους, δείχνει τη δυσαρέσκειά της από το ότι η ΝΔ σηκώνει τους τόνους κατά της ελληνικής κυβέρνησης, ζητάει εκλογές και αρνείται να ψηφίσει τα μνημονιακά νομοθετήματα, μολονότι η γερμανική πολιτική ηγεσία είχε διαμηνύσει καθαρά ότι θα ήθελε τα νομοσχέδια της πρώτης αξιολόγησης να ψηφιστούν από όλες τις πολιτικές δυνάμεις που το περασμένο καλοκαίρι ψήφισαν το Μνημόνιο.
Η μπουρδολογία του Κούλη για ένα «διαφορετικό μείγμα πολιτικής» αφήνει αδιάφορη τη Μέρκελ. Τα είχε ακούσει και από τον Σαμαρά αυτά, τον οποίο στη συνέχεια «ίσιωσε», αφού προηγουμένως τον έβαλε για καιρό στον πάγο. Ξέρει πολύ καλά ότι αυτή η μπουρδολογία δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα, αλλά στοχεύει μόνο στην εξαπάτηση των ψηφοφόρων. Αν λοιπόν ο Κούλης δοκίμασε να επαναλάβει αυτές τις μπούρδες ενώπιόν της, δεν αποκλείεται και να τον διέκοψε.
Ετσι κι αλλιώς, και η Μέρκελ και ο Μητσοτάκης ξέρουν ότι το μείγμα της πολιτικής δεν το αποφάσισαν οι Τσιπραίοι. Υπαγορεύτηκε μέτρο προς μέτρο από το κουαρτέτο/τρόικα. Και δεν είναι διαφορετικό αυτό το μείγμα από εκείνο που εφάρμοζε η συγκυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων, επίλεκτο μέλος της οποίας ήταν ο Μητσοτάκης. Επομένως, η όποια μεταξύ τους συζήτηση δεν έχει οικονομικό, αλλά πολιτικό περιεχόμενο. Το ερώτημα που τίθεται είναι καθαρό: θα στηρίξει η ΝΔ την πολιτική της κυβέρνησης ή θ' ασκήσει αντιπολίτευση με στόχο τη φθορά της κυβέρνησης και τη δική της επάνοδο στην εξουσία;
Το ίδιο ερώτημα τέθηκε το 2010-11 και στον Σαμαρά. Εκείνος με τις μπούρδες των «Ζαππείων» ασκούσε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση ΓΑΠ και στη μνημονιακή πολιτική. Γι' αυτό και η Μέρκελ αρνούνταν να συναντηθεί μαζί του. Μέχρι που παρέα με τον Σαρκοζί ξεφορτώθηκαν τον Γιωργάκη και ο Σαμαράς δεν είχε άλλη επιλογή από το να συμμετάσχει στη συγκυβέρνηση Παπαδήμου. Κι όταν ως πρωθυπουργός πλέον επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Βερολίνο, υποχρέωθηκε να πει δημόσια εκείνο το «ουδείς αναμάρτητος», κάνοντας αυτοκριτική για την αντιπολιτευτική του τακτική. Το 2014, μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, ο Σαμαράς είδε την Μέρκελ να τον εγκαταλείπει. Αρνήθηκε να του προσφέρει την παραμικρή στήριξη και προτίμησε να διαπραγματευθεί όλα τα εκκρεμή ζητήματα με τον Τσίπρα. Από τη σκοπιά της γερμανικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής, η Μέρκελ με τον Σόιμπλε δικαιώθηκαν. Ο Σαμαράς πήγε στο περιθώριο και ο Τσίπρας έγινε ο καλύτερος πράκτορας της γερμανικής πολιτικής. Τους κούρασε λίγο, βέβαια, αλλά άξιζε τον κόπο.
Γιατί, λοιπόν, να εγκαταλείψουν τον καλύτερο αυτή τη στιγμή συνεργάτη τους για χάρη του Κούλη που θέλει να γίνει πρωθυπουργός; Να περιμένει τη σειρά του. Και να είναι προσεκτικός ώστε να μην πυροδοτήσει κάποια κρίση στη χώρα. Αυτό το μήνυμα περνά η γερμανική πολιτική και είναι φανερό ότι ο Μητσοτάκης, που δε θέλει να την πατήσει όπως ο Σαμαράς, παίρνει υπόψη τις προειδοποιήσεις της.
