Μετά την πολυδιαφημισμένη συνέντευξη του Βαβύλη στον Τριανταφυλλόπουλο, θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς «άνθρακες ο θησαυρός». Από μια άποψη είναι έτσι, δεδομένου ότι ο Βαβύλης δεν είπε τίποτα το συνταρακτικό, τίποτα που να μην ήταν ήδη γνωστό. Υπάρχει, όμως, κάτι άλλο, πολύ πιο σημαντικό. Με τη συνέντευξη αυτή ο Βαβύλης νομιμοποιήθηκε ως συνομιλητής του πολιτικού, εκκλησιαστικού και δικαστικού κατεστημένου. Αποκαλύπτοντας με γλαφυρό τρόπο λίγες μόνο πτυχές της πολυσχιδούς δράσης του και στέλνοντας μηνύματα που είχαν εμμέσως πλην σαφώς το χαρακτήρα του εκβιασμού, έχοντας γι’ αυτό την αμέριστη βοήθεια του Τριανταφυλλόπουλου, που όχι μόνο δεν προσπάθησε να τον στριμώξει αλλά και τον αβαντάρισε κιόλας, έχοντας προσχεδιάσει μαζί του βήμα-βήμα αυτή τη συνέντευξη, κατάφερε να πετύχει το βασικό του στόχο: να θεωρείται ο ίδιος και τα λεγόμενά του ως πηγή αλήθειας, έστω και υπό αίρεση. Να θεωρούνται οι δικοί του ισχυρισμοί ισόκυροι με εκείνους των πολιτικών, κρατικών και εκκλησιαστικών παραγόντων. Οσο αναξιόπιστος μπορεί να θεωρείται ο Βαβύλης άλλο τόσο μπορεί να θεωρούνται και όλοι εκείνοι που συνεργάστηκαν μαζί του, με τον ένα ή άλλο τρόπο, στον ένα ή άλλο βαθμό.
Τυχαίο είναι που ο εκ της «τρόικας» της Χρυσοπηγής Αμβρόσιος Λενής (Καλαβρύτων), τέως αξιωματικός της Χωροφυλακής -για να μην ξεχνιόμαστε-, εμφανίστηκε από άμβωνος να αποκαλεί τον Βαβύλη «σπιούνο των μυστικών υπηρεσιών», στα λεγόμενα του οποίου ουδείς πρέπει να δίνει εμπιστοσύνη; Πώς, όμως, αυτός ο «σπιούνος» στάλθηκε από τον Χριστόδουλο σε αποστολή στην Ιερουσαλήμ και υπήρξε τουλάχιστον επί ένα χρόνο παρακοιμώμενος του Ειρηναίου; Τυχαίο είναι που ο νυν αρχηγός της ΕΛΑΣ αντιστράτηγος Αγγελάκος αισθάνθηκε την ανάγκη να διαψεύσει τους ισχυρισμούς του Βαβύλη και μάλιστα με τρόπο καθόλου πειστικό; Πόσο συνηθισμένο είναι να ανοίγει ο αρχηγός της Αστυνομίας διάλογο με έναν καταζητούμενο; Τυχαίο είναι που ο Βαβύλης απευθυνόταν στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με τρόπο που υπονοούσε ότι έχει προηγηθεί κάποια (άμεση ή έμμεση) επαφή μεταξύ τους; Θυμηθείτε την είδηση που διοχετεύτηκε πριν από μερικές εβδομάδες από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ότι επίκειται η παράδοση Βαβύλη και έχει υπάρξει επαφή μαζί του. Τυχαίο είναι που επί δύο μέρες όλες οι εφημερίδες είχαν πρωτοσέλιδο τον Βαβύλη και όλα τα δελτία ειδήσεων σε ραδιόφωνο και τηλεόραση ξεκινούσαν και τέλειωναν με αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Βαβύλη, επί των οποίων συζητούσαν πολιτικοί, διευθυντές εφημερίδων και δημοσιογράφοι και άλλοι παράγοντες της αστικής πολιτικής ζωής; Τυχαίο είναι που στο θέμα τοποθετήθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (Αντώναρος) και έβγαλε ανακοίνωση η αρχιεπισκοπή; Τυχαίο είναι που ο Χριστόδουλος μίλησε από άμβωνος για… ευεργηθέντα Ιούδα με μαύρα γυαλιά;
♦ Παζάρια και εκβιασμοί
Φυσικά και δεν είναι τυχαία η Βαβυλιάδα. Ενας πράκτορας, ένα σκοτεινό πρόσωπο, με μια συνέντευξη έκανε άνω κάτω όχι μόνο το πολιτικό σύστημα υπό τη στενή έννοια του όρου, αλλά το σύνολο των θεσμών της αστικής κοινωνίας. Με όσα είπε και περισσότερο με όσα υπαινίχτηκε ότι γνωρίζει (το λάπτοπ που κρατούσε και στο οποίο υποτίθεται πως έχει όλα τα στοιχεία ήταν ένας πολύ χαρακτηριστικός συμβολισμός) έδωσε νέα ώθηση στα παζάρια και τους εκβιασμούς ανάμεσα στους διάφορους πόλους του συστήματος εξουσίας, αλλά και στο εσωτερικό κάθε πόλου, όπου ανταγωνίζονται πολλοί «ιπποπόταμοι» και ο καθένας βρίσκει την ευκαιρία να τσαλαπατήσει τους άλλους.
Ιδού οι πρώτες συνέπειες της τηλεοπτικής εμφάνισης Βαβύλη. Η ελληνική κυβέρνηση, μετά και την επιστροφή της επιτροπής ελέγχου που είχε στείλει στην Ιερουσαλήμ και η οποία φυσικά βρήκε ένα απέραντο μπάχαλο, χωρίς αρχή και τέλος, κάλεσε δημόσια τον Ειρηναίο να κάνει το ιστορικό του χρέος, δηλαδή να παραιτηθεί. Είχε προηγηθεί διαβούλευση του αρμόδιου υφυπουργού Εξωτερικών Σκανδαλάκη με το ΠΑΣΟΚ (συναντήθηκε με τον Χρυσοχοΐδη) και με τα άλλα κόμματα, τα οποία συμφώνησαν σ’ αυτή την κίνηση. Ο Ειρηναίος απάντησε με ένα μεγαλοπρεπές «πριτς». Τους θύμισε ότι είναι ισόβιος και εμμέσως πλην σαφώς τους είπε ότι αφού τον εξέλεξαν τώρα πρέπει να τον λουστούν. Κι αμέσως μετά τράβηξε για το Αμμάν, για να παζαρέψει τη στήριξή του από τον ιορδανικό βασιλικό οίκο.
Οι «άνθρωποι του Αποστόλη» ξεκίνησαν τα μετασυνεντευξιακά καρφιά. Ο συνήγορός του Ι. Βλάχος είπε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι ο Βαβύλης είχε στείλει απόρρητη αναφορά σε κορυφαίο στέλεχος της ΕΥΠ για τα τεκταινόμενα στην Ιερουσαλήμ. Και ο «εθνικός ρεπόρτερ» Ζούγκλας πήγε στην εισαγγελέα πρωτοδικών Σωτηροπούλου και κατέθεσε στοιχεία για τις σχέσεις του Βαβύλη με τον Χριστόδουλο και τον διοικητή της ΕΛΑΣ Αγγελάκο, όπως είπε στους δημοσιογράφους. Τί σημαίνει αυτό; Οτι ο Βαβύλης είναι σκληρός παίχτης και ενδεχομένως κρατάει κάποια χαρτιά με τα οποία εκβιάζει.
Σημαίνει, όμως, και κάτι άλλο, πολύ πιο σημαντικό. Οτι η κρίση δεν «κουλαντρίζεται» με τίποτα. Ηδη, σύμφωνα με πληροφορίες μας, τις επόμενες μέρες θα δουν το φως της δημοσιότητας νέα στοιχεία για δικαστικά κυκλώματα, ενώ η Βαβυλιάδα θα περάσει σε νέα επεισόδια, καθώς ο Ειρηναίος, με τη στήριξη του Ισραήλ και της Ιορδανίας (φήμες λένε ότι έκλεισε συμφωνία) δεν θα μείνει με σταυρωμένα χέρια, ούτε θα δεχτεί να σηκώσει αυτός το σταυρό του μαρτυρίου. Οι αστικοί θεσμοί παρακμάζουν. Η σήψη έχει φτάσει μέχρι το μεδούλι. Οι ανταγωνισμοί γίνονται πιο άγριοι από κάθε φορά. Καλός κόσμος και υπόκοσμος έγιναν ένα και το αυτό. Και μάλιστα, χωρίς να αισθάνονται απειλητική την ανάσα της εργαζόμενης κοινωνίας στο σβέρκο τους. Η κοινωνία περιορίζεται στο ρόλο του παρατηρητή και του σχολιαστή των τεκταινόμενων με μια κουτσομπόλικη οπτική, χωρίς να εκφράζει τη διάθεση να παρέμβει ανατρεπτικά και να διεκδικήσει.
