Μπορεί η επίσημη γραμμή της ΝΔ και του ίδιου του Αρούλη να είναι ότι έχασαν λόγω του αντάρτικου του Νικήτα, μπορεί η απλή επισκόπηση των αριθμών να επιβεβαιώνει αυτή την άποψη, όμως μια προσεκτικότερη ανάγνωση του εκλογικού αποτελέσματος δείχνει πως, πέραν των άλλων, ηττήθηκε και η «στρατηγική Μπαλτάκου», η στρατηγική της διείσδυσης στο χώρο επιρροής του νεοναζισμού, την οποία εφάρμοσε ο Αρούλης στην προεκλογική του εκστρατεία.
Ποιο ήταν το κεντρικό θέμα που ήγειρε και το οποίο επανέφερε καθημερινά στην προεκλογική του εκστρατεία; Πού θα γίνει το τζαμί. Μαζί με μπόλικη ακροδεξιά κινδυνολογία, γεμάτη ρατσιστικό μίσος και παλαιάς κοπής αντικομμουνισμό (για τις διαδηλώσεις, τους «κουκουλοφόρους» και τα παρόμοια). Οταν, όμως, θέλεις να κάνεις τέτοια προεκλογική καμπάνια, δεν βάζεις επικεφαλής τον Αρούλη, μαυρισμένο από το σολάριουμ, γνωστό από τα ξέφρενα πάρτι της Μυκόνου και του Σόχο. Βάζεις έναν ορίτζιναλ ακροδεξιό, έναν παλιό τραμπούκο, ο οποίος να μπορεί να συγκριθεί με τον Κασιδιάρη. Το ακροδεξιό ακροατήριο προτίμησε τελικά τον ορίτζιναλ από τον ιμιτασιόν, ενώ ο «μεσαίος χώρος» χαρίστηκε στον Καμίνη.
