Είναι η πρώτη φορά που πρωθυπουργός ανεβαίνει στη ΔΕΘ και δεν έχει να τάξει τίποτα στους εργαζόμενους και συνταξιούχους. Μιλάμε για εκείνες τις υποκριτικές υποσχέσεις, που στην πλειοψηφία τους δεν υλοποιούνταν, έδιναν όμως την ευκαιρία στην κυβερνητική προπαγάνδα για μια αντεπίθεση. Ο Παπανδρέου κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες μπας και μπορέσει να εξαγγείλει δυο-τρία ψευτομέτρα. Ο Παπακωνσταντίνου βολιδοσκόπησε την τρόικα στο τελευταίο Ecofin, όμως η απάντηση ήταν κατηγορηματικά αρνητική. Κι όταν οι πραγματικοί κυβερνήτες διατάζουν, ο εντολοδόχος τους δεν έχει παρά να προσαρμοστεί στις διαταγές τους.
Ετσι, ο Παπανδρέου ανέβηκε στη ΔΕΘ με σλόγκαν «όχι στην παροχολογία» και το μόνο που είχε να πει για τα λαϊκά στρώματα –εκτός από τις γνωστές εκφράσεις… πόνου («συμπάσχω με όσους φορτώνονται αμαρτίες άλλων», «πονάω όταν βλέπω να την πληρώνει ο αδύναμος») ήταν να… υποβάλει αίτημα στον υπουργό Οικονομικών! «Δεν θέλω να δώσω μεγάλες υποσχέσεις, αλλά και αναγνωρίζω και κατανοώ τις δυσκολίες που περνούν ιδιαίτερα οι χαμηλοσυνταξιούχοι. Θα ζητήσω από τον Υπουργό Οικονομικών, και πάντα ανάλογα με την πορεία των εσόδων, να κάνει ό,τι καλύτερο, ώστε να βοηθηθούν οι χαμηλοσυνταξιούχοι ακόμα και τον χειμώνα αυτό»!!! Αυτά είπε στην ομιλία του, τα ίδια ακριβώς επανέλαβε και στη συνέντευξη Τύπου, χωρίς να προσθέσει κάτι ή έστω να συγκεκριμενοποιήσει κάτι: Ισχύει αυτό ακριβώς που είπα, όπως το είπα. Μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων μας, ιδιαίτερα σε σχέση με την πορεία των εσόδων, θα κάνουμε ό,τι το καλύτερο για τους χαμηλοσυνταξι-ούχους». Ακόμη και τα 100 εκατ., τμήμα από το κόψιμο της δεύτερης δόσης του «επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης», τα οποία υποτίθεται ότι είχαν βάλει στην καβάτζα για να τα δώσουν σε «στοχευμένες κοινωνικές δράσεις», τα ρούφηξε η μαύρη τρύπα του Μνημόνιου. Η τρόικα δεν επέτρεψε στον πρωθυπουργό ούτε ίχνος κοινωνικής δημαγωγίας, ούτε καν με το –αστείο από άποψη κρατικού προϋπολογισμού– ποσό των 100 εκατ. ευρώ.
Τι του έμενε; Να προσπαθήσει να δημαγωγήσει με τα μέτρα κατά της ανεργίας. Πήρε λοιπόν τα διάφορα προγράμματα του ΟΑΕΔ, τα οποία τα έχουν ανακοινώσει πανηγυρικά δυο-τρεις φορές μέχρι τώρα, τα τύλιξε σε ασημόχαρτο και τα πλασάρισε πάλι. Μόνο που αυτά δεν είναι μέτρα υπέρ των ανέργων, αλλά μέτρα υπέρ των καπιταλιστών, για να ανακυκλώνουν τους ανέργους. Να προσλαμβάνουν επιδοτούμενους ανέργους, απολύοντας εργαζόμενους, κι όταν λήγει η περίοδος για την οποία επιδοτούνται, να τους διώχνουν και να προσλαμβάνουν νέους επιδοτούμενους. Νέες θέσεις εργασίας δημιουργούνται όταν υπάρχει καπιταλιστική ανάπτυξη και τέτοια ούτε υπάρχει ούτε φαίνεται στον ορίζοντα. Αντίθετα, ενόψει και της δραματικής αύξησης του αριθμού των ανέργων, το Μνημόνιο «φωτογραφίζει» μέτρα μείωσης ακόμη κι αυτού του άθλιου επιδόματος ανεργίας.
Τόσο ψαλιδισμένα ήταν τα φτερά του Παπανδρέου που ακόμα και το θέμα της «φροντίδας για τη γυναίκα», με την ανάπτυξη υποτίθεται του δικτύου των βρεφονηπιακών σταθμών, το πέρασε στα γρήγορα, ίσως γιατί από το επικοινωνιακό επιτελείο κρίθηκε πως δεν μπορούν να στηριχτούν πολιτικά σ’ αυτό, ότι θ’ ακουστεί σαν κοροϊδία των γυναικών και των εργαζόμενων γενικότερα.
Από τον Ιούλιο ακόμη, τα κυβερνητικά παπαγαλάκια μας προετοίμαζαν για το ότι ο πρωθυπουργός εργάζεται πυρετωδώς στο θέμα των επενδύσεων και θα είναι σε θέση να ανακοινώσει ο ίδιος στη ΔΕΘ 6-7 μεγάλες επενδύσεις, ώστε να δώσει το σύνθημα της αντεπίθεσης. Να πει στον ελληνικό λαό ότι τα δύσκολα πέρασαν και πλέον αρχίζει η ανάκαμψη. Ο θησαυρός αποδείχτηκε άνθρακες. Ο Παπανδρέου δεν είχε να ανακοινώσει τίποτα το συγκεκριμένο. Οσο ο παγκόσμιος καπιταλισμός κλυδωνίζεται και δεν μπορεί να πετύχει μια –αργή έστω, αλλά– σταθερή ανάκαμψη, επενδύσεις δεν γίνονται. Οσο για την Ελλάδα, όσο και να τους προσφέρουν «γην και ύδωρ», τα μονοπώλια είναι εξαιρετικά επιφυλακτικά, γιατί φοβούνται και το πολιτικό ρίσκο από το ενδεχόμενο κοινωνικών εκρήξεων.
Μπορεί να μην είχε να πει τίποτα για νέες επενδύσεις ο Παπανδρέου, είχε όμως να πει πολλά για τη στήριξη του κεφάλαιου. Καταρχάς, απαντώντας στις απανωτές προσκλήσεις-προκλήσεις που έχει κάνει το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος του ΣΕΒ, ο Παπανδρέου διακήρυξε χωρίς περιστροφές την ιδεολογική ταύτιση με τους καπιταλιστές και τον απόλυτο διαχωρισμό με την παλιά σοσιαλιστική δημαγωγία του ΠΑΣΟΚ: «Παλαιότερα, το να αναφερθεί κανείς σε επιχειρηματία και σε επιχειρήσεις ήταν ανάθεμα, όχι μόνο για τον Υπουργό, πόσο μάλλον για τον Πρωθυπουργό. Είχε δαιμονοποιηθεί η επιχειρηματικότητα. Οχι, εγώ ως σοσιαλιστής, θεωρώ θετική την επιχειρηματικότητα, εφόσον είναι υγιής επιχειρηματικότητα». Η κυβέρνηση Παπανδρέου δείχνει αποφασισμένη να επιμείνει και στην ιδεολογική πτυχή. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο υφυπουργός Οικονομικών Σαχινίδης, μιλώντας σε εκδήλωση της Eurobank στη Θεσσαλονίκη (14.9.10), χαρακτήρισε την προσέλκυση επενδύσεων ως τον «καθοριστικό παράγοντα για την επιτυχία του προγράμματός μας».
Στη συνέχεια ανακοίνωσε με περηφάνεια άλλα δύο μέτρα που θα βοηθήσουν τους καπιταλιστές να διαχειρι- στούν την κρίση (για ανάπτυξη ούτε λόγος). «Σήμερα, λοιπόν, δίνουμε ώθηση στην επιχείρηση, που λειτουργεί και προσπαθεί να επιβιώσει, επιταχύνοντας τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των αδιανέμητων κερδών από το 24% στο 20% σε ένα χρόνο, δηλαδή από το 2011. Ενα ισχυρό κίνητρο για επενδύσεις και την ανταγωνιστικότητα». Δεν ήθελαν τίποτ’ άλλο οι καπιταλιστές. Τον τρόπο για να βαφτίσουν τα κέρδη που τσεπώνουν ως «αδιανέμητα» και «επανεπενδυόμενα» (κλέβοντας μάλιστα και τους μικρομετόχους των επιχειρήσεών τους) τον ξέρουν πολύ καλά. «Σήμερα, ανακοινώνουμε μια γενναία ρύθμιση. Τραβάμε οριστικά μια γραμμή με το παρελθόν. Οχι για παραγραφή, αλλά για απελευθέρωση. Απελευθέρωση του επιχειρηματία από το παρελθόν. Απελευθέρωση των φορολογικών μηχανισμών από τις ανέλεγκτες χρήσεις. Ολο το παρελθόν. Μέχρι σήμερα. Θα δοθεί η δυνατότητα να κλείσουν όλες οι ανέλεγκτες χρήσεις. Να κλείσουν όλες οι υποθέσεις που εκκρεμούν στα δικαστήρια. Να γίνει μια νέα αρχή». Ηταν αυτό που ήθελαν. Οχι μια συνηθισμένη περαίωση, αλλά μια περαίωση-σκούπα, που θα περιλαμβάνει ακόμα και τις εκκρεμείς στα δικαστήρια υποθέσεις. Δηλαδή, θα πληρώσουν κάποια ψίχουλα και θα αμνηστευθούν ακόμα και για τις υποθέσεις όπου αποδεδειγμένα πιάστηκαν να φοροκλέβουν!
Τα κυβερνητικά παπαγαλάκια προσπάθησαν να φτιάξουν κλίμα με τα «δεν» που εξήγγειλε ο Παπανδρέου. Πέραν του ότι τα «δεν» στα λόγια δεν έχουν καμιά αξία (θυμηθείτε τα περιβόητα τρία «δεν» για την κοινωνική ασφάλιση), τα συγκεκριμένα του Παπανδρέου ήταν σκέτη κοροϊδία. Είπε ότι δεν θα αυξηθούν τα τιμολόγια της ΔΕΗ, αλλά μέχρι το τέλος του χρόνου. Δηλαδή για τους επόμενους τρεις μήνες. Σύμφωνα με το Μνημόνιο, όμως, μέχρι τον Ιού-νη του 2013 τα τιμολόγια της ΔΕΗ πρέπει να αυξηθούν έτσι ώστε να αντανακλούν το «πραγματικό κόστος παραγωγής». Αυτό σημαίνει αυξήσεις από 30% μέχρι 50%! Οσο για το «κοινωνικό τιμολόγιο», που για πολλοστή φορά ανακοίνωσε ο Παπανδρέου, και αυτό προβλέπεται από το Μνημόνιο, δεν είναι «μαγκιά» της κυβέρνησης. Οπως γράψαμε αναλυτικά στο προηγούμενο φύλλο της «Κ», θα αφορά ένα ελάχιστο ποσοστό του πληθυσμού και θα επέχει θέση προνοιακού βοηθήματος.
Το άλλο «δεν» αφορούσε την εξίσωση της φορολογίας στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης. Μέτρο που τεχνικά δεν είναι έτοιμοι ακόμη να εφαρμόσουν και γι’ αυτό το ανέβαλαν, δεν το απέρριψαν. Είναι χαρακτηριστικό ότι μιλώντας στο Οσλο ο Παπανδρέου παρουσίασε την απόφαση σαν ειλημμένη: «Τα φωτοβολταϊκά γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλή καθώς φορολογούμε το πετρέλαιο θέρμανσης». Ο δε Πεταλωτής, διευκρίνισε πως «εάν προκριθεί, θα είναι ένα μέτρο μόνιμο». Βέβαια, εκείνο που προσπαθούν να κρύψουν τα παπαγαλάκια είναι πως το επιπλέον 1 δισ. ευρώ έτσι κι αλλιώς θα μας τ’ αρπάξουν, με άλλα μέτρα, μάλλον με την αύξηση κατά δυο μονάδες του χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ (από 11% σε 13%). Ο φόρος στο πετρέλαιο θέρμανσης θα έρθει ως ένα νέο φορομπηχτικό μέτρο, όταν θα έχουν ετοιμάσει το μηχανισμό. Ετσι κι αλλιώς συνεχώς θα χρειάζονται νέα φορομπηχτικά μέτρα.
Τέλος, δεν πρέπει να περάσει ασχολίαστο το κυβερνητικό καμάρι για το μεγάλο δάνειο που πήρε η χώρα. «Με τον αγώνα μας, πετύχαμε να εξασφαλίσουμε ένα πακέτο στήριξης, ύψους 110 δισεκατομμυρίων ευρώ. Παρόμοιο δάνειο δεν έχει ξαναπάρει ποτέ στην ιστορία άλλη χώρα», είπε ο Παπανδρέου. Αρκετοί είπαν πως απλά εκστόμισε μια από τις γνωστές παπαριές του. Λάθος. Αυτό είναι κυβερνητική γραμμή, την οποία επανέλαβαν ο Παπακωνσταντίνου στην εκπομπή του Χατζηνικολάου στο Alter («Σε αντίθεση με τις άλλες χώρες εμείς δανειστήκαμε 110 δισ. ευρώ, το μεγαλύτερο δανειακό πρόγραμμα που έγινε ποτέ») και ο Σαχινίδης, την ίδια μάλιστα μέρα (14.9.10) σε ομιλία του σε εκδήλωση της Eurobank στη Θεσσαλονίκη («Ποτέ άλλοτε στην ιστορία, τη διεθνή ιστορία δεν δόθηκε ένα τέτοιο δάνειο προς μία χώρα»). Πρέπει να είσαι ποτισμένος με το δωσιλογισμό για να καμαρώνεις επειδή κατάφερες να καταχρεώσεις τη χώρα σου. Πέρα απ’ αυτό, όμως, πρέπει να σημειωθεί πρώτο ότι τα λεφτά δίνονται σε δόσεις και με την προϋπόθεση ότι εφαρμόζεται το Μνημόνιο (σφαγιάζεται ο ελληνικός λαός) και δεύτερο ότι δίνονται με το πιο τοκογλυφικό επιτόκιο με το οποίο δανείζεται χώρα.
