Ποιος Κούλης, ποιος Τζίτζι και ποιος Μπουμπούκος; Και ποιος Βαγγέλας, ακόμα ακόμα. Ο Καραμανλής ήταν ο νικητής του πρώτου γύρου των εκλογών για πρόεδρο της ΝΔ. Τις παραμονές των εκλογών οι άνθρωποί του επανέλαβαν τις διαρροές ότι στηρίζει Βαγγέλα, ώστε και ο τελευταίος νεοδημοκράτης να το εμπεδώσει και να μην μπορούν τα «γατάκια» (τύπου Κούλη, Τζίτζι και Μπουμπούκου) να υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει τέτοια διαρροή (δείχνοντας επί της ουσίας τον πανικό τους). Και για να φανεί ακόμα πιο καθαρά ότι ο Καραμανλής είναι ενεργός στις εσωκομματικές διαδικασίες, πήρε ο ίδιος το αεροπλάνο και πετάχτηκε μέχρι τη Θεσσαλονίκη, όχι απλώς για να ψηφίσει, αλλά για να κόψει βόλτες με σπορ ντύσιμο στην παραλία και να μοιράσει χειραψίες. Αρκεί να θυμίσουμε ότι στις εκλογές του Σεπτέμβρη ο Καραμανλής ψήφισε στη Ραφήνα και όχι στη Θεσσαλονίκη, για να σιγουρέψουμε το συμπέρασμα ότι έκανε μια αρχηγική εμφάνιση στην περιφέρεια που ο Τζίτζι θεωρούσε άντρο του, για να δείξει στο παιδοβούβαλο ποιος είναι ο πραγματικός μακεδονάρχης της Δεξιάς.
Αν υπάρχει ένα ερώτημα, αυτό αφορά τους λόγους της ζωηρής δραστηριοποίησης του Καραμανλή στην εκλογική μάχη, φανερά υπέρ του Βαγγέλα. Θέλει τον Βαγγέλα ως «γέφυρα» για να επιστρέψει κάποια στιγμή ο ίδιος ή απλά οι καραμανλικοί θέλουν να εξακολουθήσουν να ελέγχουν το κόμμα και έκριναν ότι μόνον ο Βαγγέλας μπορεί να τους το εξασφαλίσει; Ο,τι και να ισχύει, ο Καραμανλής τώρα θα πρέπει να αναμετρηθεί με το 60% των ψηφοφόρων που στήριξαν τους τρεις άλλους υποψήφιους, ώστε να βγάλει τον Βαγγέλα πανηγυρικά στο δεύτερο γύρο και με μεγάλη διαφορά από τον Κούλη. Πόσο εύκολο είναι αυτό; Θα δείξει. Δεν νομίζουμε, όμως, ότι -έτσι όπως εκτέθηκαν οι καραμανλικοί στο πλευρό του Βαγγέλα- έχουν περιθώρια να χάσουν. Θα λυσσάξουν για να βγάλουν τον Βαγγέλα με ποσοστό που να πλησιάζει το 60%, ώστε να μην μπορεί να του «κουνηθεί» ο Κούλης.
Κατά τα άλλα, οι δεξιοί πανηγυρίζουν ότι στις εκλογές πήγαν 400.000 νοματαίοι. Είχαν βάλει τόσο χαμηλά τον πήχη οπότε τώρα θεωρούν ότι έκαναν… παγκόσμιο ρεκόρ. Αυτοί που ψήφισαν, όμως (αν ο αριθμός είναι πραγματικός, πράγμα που κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι), είναι περίπου οι μισοί απ' όσους είχαν ψηφίσει στη μονομαχία Σαμαρά-Ντόρας το 2009 και περίπου το ένα τέταρτο απ' όσους ψήφισαν ΝΔ στις εκλογές του περασμένου Σεπτέμβρη. Ε, δεν το λες και θρίαμβο. Θρίαμβο μόνον ο Κούλης μπορεί να ισχυρίζεται ότι κατήγαγε. Ολοι τον είχαν για τρίτο και καταϊδρωμένο κι αυτός πλασαρίστηκε δεύτερος και πλέον μπορεί να ισχυρίζεται ότι στην αρχηγική ιεραρχία της ΝΔ είναι ο «νούμερο δύο». Ο Τζίτζι δύσκολα θα ξανασηκώσει κεφάλι στο μέλλον (υπέστη κυριολεκτικά πανωλεθρία), ενώ ο Μπουμπούκος, που έκανε προεκλογικές δηλώσεις με τον τρόπο που πουλάει βιβλία από την τηλεόραση, απλά έκανε αυτό που ξέρει: ντόρο γύρω από το όνομά του και «κατοχύρωση» αυτού του υστερικού-τσιριχτού ακροδεξιού στιλ του. Πολλοί τον παρομοιάζουν με τον Πανίκα και πράγματι παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες. Μένει να αποδειχτεί αν θα έχει και το πολιτικό μέλλον του Πανίκα. Ισως επειδή το φοβάται, έσπευ-σε να πλασαριστεί ως υπαρχηγός του Κούλη.
Εν αντιθέσει προς τον Βορίδη, ο Μπουμπούκος επιλέγει την κομματική νομιμοφροσύνη. Κι έχει μαζί του και τον Πλεύρη. Η παλιά «αγία τριάς» του ΛΑΟΣ, που μεταπήδησε στη ΝΔ, έχει διασπαστεί. Ο Βορίδης φαίνεται να έχει καεί. Τα αρχηγικά του φτερά ψαλιδίστηκαν. Αναγκάστηκε να γίνει ακόλουθος του Τζιτζικώστα, ποντάροντας στη νίκη του τελευταίου και στη δική του αναγόρευση σε πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ. Τώρα που ο Τζιτζικώστας έφαγε τη σκόνη όχι μόνο του Βαγγέλα αλλά και του Κούλη, τι μέλλον μπορεί να έχει στη ΝΔ ο Βορίδης; Η λογική λέει πως θα κάνει τα πάντα για να δημιουργήσει ένα καθαρόαιμο ακροδεξιό κόμμα ανάμεσα στη ΝΔ και τη Χρυσή Αυγή, με τη βο-
ήθεια και του Μπαλτάκου. Θα μπορέσουν, όμως; Και τι βοήθεια μπορεί να τους προσφέρει ο Σαμαράς, που είναι ίσως ο χαμένος των χαμένων αυτής της αναμέτρησης; Ο Σαμαράς, αν και προσωπικά κρατούσε -υποτίθεται- αποστάσεις απ' όλους τους υποψήφιους, κινήθηκε σε γραμμή αντι-μεϊμαρακική. Οι άνθρωποί του μοιράστηκαν ανάμεσα σε Τζιτζικώστα και Γεωργιάδη (κυρίως στήριξαν τον πρώτο). Μ' άλλα λόγια, ο μηχανισμός του Σαμαρά ηττήθηκε κατά κράτος, δείχνοντας πως δεν έχει καμιά σπουδαία επιρροή στο γαλάζιο ακροατήριο. Πώς λοιπόν να ικανοποιήσει ο Σαμαράς το όνειρό του να επανακάμψει ως Σαρκοζί; Δεν νομίζουμε ότι θα στηρίξει το ακροδεξιό εγχείρημα, αν το τολμήσει τελικά ο Βορίδης. Δεν μπορεί να περιμένει κάτι απ' αυτό. Θα παραμείνει στο περιθώριο της ΝΔ και θα ελπίζει ότι κάποια στιγμή μπορεί τα πράγματα ν' αλλάξουν και να του δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία. Εχει μάθει να περιμένει, άλλωστε. Με τη διαφορά ότι πλέον έχουν περάσει και τα χρόνια και ο Σαμαράς είναι έξι χρόνια μεγαλύτερος από τον Καραμανλή.
Η κρίση συνεχίζεται, η πολιτική κρίση είναι πάντοτε παρούσα και το πολιτικό σύστημα θα εξακολουθήσει να βρίσκεται σε κινητικότητα. Η ΝΔ φιλοδοξεί να διαδεχτεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην κορυφή της επόμενης συγκυβέρνησης κι αυτή η προοπτική είναι η μόνη που μπορεί να την κρατήσει ενωμένη.
