Δεν είναι καινούργιο φαινόμενο, αλλά πρέπει κάθε φορά να κάνουμε την αναγκαία υπενθύμιση. Για να προωθηθεί ο νέος εκλεκτός της κυβέρνησης στην ηγεσία του Αρείου Πάγου παρελήφθησαν μερικοί που ήταν πιο μπροστά απ’ αυτόν στην επετηρίδα, ενώ για να γίνει αντιπρόεδρος (με πρόεδρο των Κεδίκογλου) είχε γίνει ειδική νομοθετική ρύθμιση. Δηλαδή, ο άνθρωπος αυτός είναι κυβερνητικός παράγοντας και τον προόριζαν γι’ αυτή τη θέση από τη στιγμή που η ΝΔ κέρδισε την εξουσία. Κριτήρια για την επιλογή του στη συγκεκριμένη θέση δεν ανακοινώθηκαν, όπως δεν έχουν ανακοινωθεί ποτέ από καμιά κυβέρνηση, που πάντα επιλέγει τους δικούς της ανθρώπους για να στελεχώσει την κορωνίδα των κατασταλτικών μηχανισμών. Και φυσικά, αυτοί φροντίζουν να λειτουργούν σαν κυβερνητικοί υπάλληλοι.
Να μη μας μιλούν, λοιπόν, για ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και άλλες τέτοιες παπαριές, όταν δεν τηρούν ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα. Για παράδειγμα, η εκλογιμότητα των δικαστών θα τους έδινε τη δυνατότητα να κάνουν καλύτερα την προπαγάνδα περί ανεξαρτησίας. Ομως, η εκλογιμότητα περιέχει κινδύνους κι αυτοί θέλουν τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης. Γι’ αυτό και το σύνταγμα δίνει στην κυβέρνηση το δικαίωμα του διορισμού. Ενας δικαστής που θέλει να κάνει καριέρα φροντίζει από σχετικά νωρίς να προσκολληθεί σε μια κλίκα και να κάνει τις απαραίτητες διασυνδέσεις. Χωρίς αυτές η καριέρα του δεν θα εξελιχθεί μέχρι τα ανώτατα αξιώματα.
