«Επειδή έχει διαρρεύσει το περιεχόμενο του προσχεδίου, θέλω να πω ότι αισθανόμαστε απογοήτευση για το περιεχόμενο, δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική αλλαγή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τη σημερινή (σ.σ. στις 7.12.04) συνάντησή του με τον προεδρεύοντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και πρωθυπουργό της Ολλανδίας Γιαν Πέτερ Μπαλκενέντε θα θέσει τις δικές μας απόψεις».
Στην παραπάνω δήλωση του κύπριου κυβερνητικού εκπροσώπου Κύπρου Χρυσοστομίδη αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο η απελπισία στην οποία έχει οδηγηθεί η ελληνοκυπριακή πολιτική ηγεσία, καθώς πλησιάζει η 17η Δεκέμβρη και βλέπει ότι οι «μεγάλοι» της Ευρωένωσης την έχουν γραμμένη κανονικά. Αν στη Λευκωσία εξέφρασαν τουλάχιστον την απογοήτευσή τους, στην Αθήνα, την οποία είχε επισκεφτεί λίγο πριν ο Μπαλκενέντε, απέφυγαν να κάνουν οποιαδήποτε δήλωση. Το μόνο που ανακοινώθηκε από το μέγαρο Μαξίμου ήταν ότι ο Καραμανλής (ο οποίος αμέσως μετά αναχώρησε για τη Μόσχα) κατέθεσε στον ολλανδό πρωθυπουργό τις παρατηρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης επί του δεύτερου Σχεδίου Συμπερασμάτων της ολλανδικής προεδρίας. Χωρίς κανένα σχόλιο (πολύ περισσότερο κριτική) επί του περιεχομένου του ολλανδικού σχεδίου. Τι «δίνει» το ολλανδικό σχέδιο στην ελληνική/ελληνοκυπριακή πλευρά; Τη δέσμευση της Τουρκίας ότι θα υπογράψει πρωτόκολλο τελωνειακής ένωσης και με τις 10 νέες χώρες-μέλη της ΕΕ.
Προστέθηκε απλά ο αριθμός 10, χωρίς καμιά ονομαστική αναφορά στην Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν χρειάζεται να έχει χρηματίσει κανείς διπλωμάτης για να καταλάβει ότι η τελωνειακή συνεργασία είναι άλλο πράγμα από την επίσημη αναγνώριση μιας χώρας, που συνοδεύεται από ανταλλαγή πρεσβευτών. Τέτοιο πράγμα η ΕΕ δεν «δίνει», ούτε προτίθεται να «δώσει», όπως δείχνουν τα πράγματα.
Η προεδρία, βέβαια, έχει άλλα, πιο σοβαρά προβλήματα να επιλύσει. Συγκεκριμένα, έχει να γεφυρώσει τις διαφορετικές στρατηγικές που αναπτύσσονται σε σχέση με την ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας ανάμεσα σε δυο ομάδες χωρών, στις οποίες επικεφαλής είναι η Γαλλία και η Γερμανία. Οταν δεν έχει την ίδια γραμμή ο γαλλογερμανικός άξονας τα πράγματα είναι ζόρικα για την όποια προεδρία της ΕΕ.
Σ’ αυτές τις διαφορές και μόνο ποντάρει και η ελληνοκυπριακή πλευρά. Μπας και η Γαλλία, που θέλει να ζορίσει την Τουρκία (για τους δικούς της λόγους), βάλει κανέναν όρο αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία. Αν δεν μπει τέτοιος όρος, τότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο ζόρικα για τον Παπαδόπουλο. Ηδη, οι αντίπαλοί του στην Κύπρο, του ζητούν σαδιστικά να βάλει βέτο, ξέροντας πολύ καλά ότι δεν έχει τον κώλο να το κάνει. Τον πληρώνουν με το ίδιο νόμισμα που τους πλήρωσε κατά το δημοψήφισμα.
