«Κι εδώ δεν αναφέρομαι σε καμία “θεωρία δύο άκρων”. Κι εγώ, προσωπικά, κάνω πολιτική, δεν ασχολούμαι με “θεωρίες”». Το είπε και συνέχισε να παρουσιάζει πλευρές της πρακτικής εφαρμοφής της θεωρίας «των δύο άκρων»! Στον Σαμαρά αναφερόμαστε και στην ομιλία του στην Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ, την Παρασκευή 11 Οκτώβρη.
Η ΠΕ της ΝΔ συγκλήθηκε μόνο για να κάνει ο Σαμαράς μια διακήρυξη πρακτικής εφαρμογής της θεωρίας των «δύο άκρων», στέλνοντας ένα σκληρό κατασταλτικό μήνυμα στον ελληνικό λαό. Το 70% της ομιλίας του αναλώθηκε σε εκτόξευση απειλών κατά του ελληνικού λαού, ενώ μόνο για ξεκάρφωμα αναφέρθηκε εν τάχει και στα οικονομικά ζητήματα, για να τα συνδέσει και αυτά με το κατασταλτικό μήνυμα. Η ομιλία του, αν και γραπτή, είχε καθαρά παραληρηματικό χαρακτήρα, θυμίζοντας στο ύφος τον δικτάτορα Παπαδόπουλο, αφού επαναλάμβανε συνεχώς τα ίδια πράγματα. Ιδού ένα μικρό απάνθισμα:
«Οσοι παραβιάζουν την νομιμότητα, υπονομεύουν τη Δημοκρατία. Κι όσοι καλλιεργούν την ένταση και δυναμιτίζουν το ήπιο πολιτικό κλίμα, δυναμιτίζουν και τη Δημοκρατία (…) Η έννοια της νομιμότητας έγινε πολύ “ελαστική”, για να το πω ευγενικά. Οπως και η εφαρμογή των νόμων, σε πολλές περιπτώσεις, “χαλάρωσε” ανεπίτρεπτα (…) Γιατί αν ανεχθού-με την παρανομία, δηλαδή την υπονόμευση της έννομης Τάξης, τότε καταλύεται και η Δικαιοσύνη και η Δημοκρατία. Καμιά ανοχή λοιπόν στην παρανομία! Πολύ περισσότερο καμιά ανοχή σε πράξεις βίας που όχι μόνο είναι παράνομες, αλλά πυροδοτούν και περισσότερη βία! Και να μην ενθαρρύνουμε την ένταση, που οδηγεί κι αυτή σε κλιμάκωση της βίας. Μ’ άλλα λόγια, πρέπει να σπάσουμε το φαύλο κύκλο της έντασης που οδηγεί στη βία και το φαύλο κύκλο της βίας που οδηγεί σε κλιμάκωση της έντασης και σε περισσότερη βία (…) Η μακροχρόνια ύφεση με την τεράστια ανεργία που έφερε, τα ανεξέλεγκτα κύματα λαθρομεταναστών και η βαθμιαί-α χαλάρωση της νομιμότητας, όλα αυτά συνδυάστηκαν μεταξύ τους και επέτρεψαν να εμφανιστεί αυτό το φαινόμενο (…) Η κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας κι άλλων πόλεων έχει ήδη αρχίσει να βελτιώνεται. Κι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο (…) Θα έλεγα ότι και η χαλάρωση των νόμων έχει αναστραφεί. Η αστυνόμευση είναι πλέον πολύ πιο αποτελεσματική. Ορμητήρια εγκληματιών και κουκουλοφόρων εντοπίζονται και εξουδετερώνονται. Κάποιοι ενοχλούνται, κάποιοι γκρινιάζουν. Ας ενοχλούνται και ας γκρινιάζουν. Εμείς προχωρούμε! (…) Παραβιάσεις της νομιμότητας δεν έγιναν μόνο από τη Χρυσή Αυγή. Εγιναν κι από άλλους (…) Ευθύνη έχουν όλοι να αποδοκιμάζουν κάθε εγκληματική πράξη. Οχι να τρέχουν ομαδικά ως μάρτυρες υπεράσπισης σε δίκες δολοφόνων (…) Οι παραβιάσεις της νομιμότητας και οι εγκληματικές πράξεις στις Σκουριές, για παράδειγμα, είναι τάχα «καλές», επαινετές και ηθικές, γιατί πρόκειται, τάχα, για “λαϊ- κούς αγώνες”! (…) Δεν πρέπει οι υπαίτιοι να λογοδοτήσουν για τα έκτροπα στις Σκουριές; (…) Ολοι θα πρέπει να συμφωνούν στην τήρηση της νομιμότητας και στην προστασία των θεσμών (…) Οπως η θεωρία της “καλής και της κακής βίας” τελικά πυροδοτεί τη βία και τον εξτρεμισμό, έτσι και το να αμφισβητείς κάθε επιτυχία της χώρας σου, είναι σαν να καλλιεργείς την απελπισία και να σπρώχνεις τον κόσμο στον εξτρεμισμό (…) Δεν μπορεί εδώ μέσα να παραλύουμε κάθε μέρα την πόλη ή να μπλοκάρουμε νόμιμες επενδύσεις κι ύστερα να τρέχουμε στο διεθνή περίγυρο να αναζητούμε ρόλους (…) Οταν η έννομη τάξη διασαλεύεται, περιμένει ο λαός να απαντάμε! Και να αντιδρούμε. Οταν κάποιοι προσπαθούν να ανακόψουν την έξοδό μας από την κρίση και το Μνημόνιο, περιμένει να απαντούμε. Να αντιδρούμε. Οταν κάποιοι υπερασπίζονται ή ωραιοποιούν κάποιες μορφές παρανομίας, περιμένει να απαντούμε».
Με την τελευταία παράγραφο του παραληρήματος έκλεισε την ομιλία του, συνοψίζοντας το πρόβλημα της χώρας στο γνωστό φασίζον δίπτυχο «τάξη και ασφάλεια». Οποιος αντιστέκεται, προσπαθεί να ανακόψει την… πρόοδο, διασαλεύει την έννομη τάξη, πρέπει να παταχτεί. Ούτε ο πολιτικός του δάσκαλος, ο Αβέρωφ, ούτε ο Μητσοτάκης τόλμησαν ποτέ να μιλήσουν μ’ αυτό τον τρόπο. Πάντοτε περιτύλιγαν τις κατασταλτικές τους απειλές με το σελοφάν της συναίνεσης. Στον Σαμαρά, όμως, δεν απέμεινε τίποτα για να οικοδομήσει τη συναίνεση. Δεν έχει κοινωνικούς συμμάχους. Είναι εντελώς απομονωμένος, γι’ αυτό και μοναδικό του καταφύγιο είναι οι απειλές για εγκατάσταση καθεστώτος έκτακτης ανάγκης.
Αυτό που συμβαίνει στη ΒΑ Χαλκιδική είναι χαρακτηριστικό. Η πλειοψηφία του λαού της περιοχής τέθηκε στο στόχαστρο. Υλοτόμοι, εργάτες, οικοδόμοι, ψαράδες είναι οι άνθρωποι που κατηγορούνται για τη μαχητική ενέργεια στις Σκουριές. Ανεξάρτητα από την εμπλοκή τους, την οποία αρνούνται και για την οποία δεν υπάρχει καμιά απόδειξη (οι ασφαλίτικες κατασκευές είναι εμφανέστατα γελοίες), εκείνο που τίθεται στο στόχαστρο είναι το δικαίωμα στην αντίσταση με όλα τα μέσα,που διακηρύσσουν οι κάτοικοι της Ιερισσού και των γύρω χωριών, όπως προηγουμένως οι κάτοικοι της Κερατέας.
Ο Σαμαράς τρέμει μπροστά στο ενδεχόμενο να γενικευ- τούν τέτοιου είδους μαχητικές αντιδράσεις, να περάσουν στην εργατική τάξη, η οποία ακόμα βολοδέρνει με άσφαιρες κινητοποιήσεις. Γι’ αυτό και ασκεί από τώρα προληπτική καταστολή, ξέροντας πως αν γενικευτεί η εργατική και λαϊκή βία, θα σαρώσει τον ίδιο και την κυβέρνησή του και θα βάλει σε κίνδυνο το διεφθαρμένο αστικό σύστημα.
