Με το που έγινε ο ανασχηματισμός και έδειξαν τα πρώτα γκάλοπ μείωση της διαφοράς από το ΠΑΣΟΚ στο 3%, η κυβέρνηση έβαλε και πάλι μπροστά την εκλογολογία. Μαέστρος της όλης εκστρατείας είναι ο Σουφλιάς, ο οποίος έχει άτυπα αναλάβει χρέη πρωθυπουργού, αφού ο Καραμανλής δείχνει ανίκανος να διαχειριστεί την κατάσταση. Γι’ αυτό άλλωστε εισάκουσε την εισήγηση του Σαρακατσάνου και έδιωξε άκομψα τον Αλογοσκούφη, ενώ την επαύ-ριο κιόλας του ανασχηματισμού τον όρισε ως επιτηρητή της Οικονομίας με το νέο σχήμα που δημιούργησε (ο Παπαθανασίου υπήρξε πάντοτε δευτεροκλασάτο στέλεχος και ποτέ δεν θα τοποθετούνταν στο πόστο του υπουργού Οικονομίας, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης).
Είναι ο Σουφλιάς υπέρμαχος του «πάση θυσία εκλογές την άνοιξη»; Σίγουρα όχι. Ομως, ως έμπειρος πολιτικός, ξέρει καλά ότι η εκλογολογία είναι ένα καλό εργαλείο για να τεθεί σε κίνηση ο κομματικός μηχανισμός. Συνδυασμένη με μια συνεχή δημοκοπία, που θα τάζει αλλά δεν θα υλοποιεί τίποτα, μπορεί να κλείσει κι άλλο την ψαλίδα, ώστε η κυβέρνηση να αποτολμήσει εκλογές την άνοιξη. Αλλωστε, και αν ο στόχος δεν υλοποιηθεί, πάλι κέρδος θα υπάρξει για τη ΝΔ, γιατί έτσι κι αλλιώς πρέπει να δώσει τη μάχη των ευρωεκλογών και να τη δώσει με όσο το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα, ώστε να έχει κάποιες ακόμη ελπίδες για το μέλλον. Γιατί αν χάσει με μεγάλη διαφορά, τότε η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη.
Ο Σουφλιάς έβαλε πρώτα τον προστατευόμενό του Αρούλη να κάνει τις γνωστές δακρύβρεχτες δηλώσεις περί κυβέρνησης… tabula rasa, που είναι έτοιμη να κάνει διάλογο από μηδενική βάση για το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Στόχος να προκαλέσει ένα ρήγμα στο νεολαιίστικο κίνημα, μια κατάσταση αναμονής και παράλυσης. Εβαλε την Πετραλιά (άλλο που δεν ήθελε αυτή) να τάζει «επιδόματα εργασίας» και να σκίζει τα Αρμάνι της προς χάρη των εργαζόμενων που κινδυνεύουν να βρεθούν χωρίς δουλειά. Και υπαγόρευσε τη δήλωση που έκανε ο Παπαθανασίου μετά την ανακοίνωση της Standard & Poor’s με την οποία υποβαθμίστηκε η πιστοληπτική αξιολόγηση του ελληνικού Δημόσιου (βλέπε παρακάτω). Προσπαθεί έτσι να στείλει ένα μήνυμα περί «ενταφιασμού της πολιτικής Αλογοσκούφη» από μια κυβέρνηση που πλέον «σκέφτεται με κοινωνικά κριτήρια». Φαίνεται πως στο παρασκήνιο έχουν κλειστεί και συμφωνίες με κάποιους από τους μεγαλοκαπιταλιστές των ΜΜΕ, όπως φάνηκε από την αβάντα που είχε η ανακοίνωση Παπαθανασαίου από ένα κανάλι όπως το Mega, που τελευταία διακρινόταν για τον αντικυβερνητισμό του. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα ΜΜΕ ελέγχονται από μεγαλοεργολάβους και μεγαλοπρομηθευτές του Δημόσιου και ο Σουφλιάς κρατάει στα χέρια του την «πίτα» των δημόσιων έργων.
Ολα αυτά, βέβαια, είναι σχέδια επί χάρτου. Σχέδια που μπορεί να σκορπίσουν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα πολύ σύντομα, ακόμα και αν τα επόμενα γκάλοπ δείξουν την ψαλίδα να κλείνει και άλλο. Γιατί μια κυβέρνηση κρίνεται όχι από το τι λέει αλλά από το τι κάνει. Η κρίση θα είναι ιδιαίτερα καταστροφική για τα εργαζόμενα στρώματα. Η κατάσταση δεν αντιμετωπίζεται με φιλανθρωπικά βοηθήματα σαν κι αυτά που έταζε ο Αλογοσκούφης και τάζει τώρα η Φάνη. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να μη χαλάσει τη συνταγή, να μην προκαλέσει κανένα πρόβλημα στην κεφαλαιοκρατία προκειμένου να εξυπηρετήσει δικές της κομματικές ανάγκες, δεν έχει περιθώρια να ανακάμψει εκλογικά. Τα επικοινωνιακά θαύματα κρατούν πολύ λίγο. Κι είναι γι’ αυτό που αρκετά κυβερνητικά στελέχη λένε «πάμε για εκλογές την άνοιξη, γιατί μετά τα πράγματα θα είναι χειρότερα». Πάμε σε εκλογές την άνοιξη, με την ελπίδα να κόψουμε την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ και μετά να μπορούμε να παίξουμε το χαρτί του «μεγάλου συνασπισμού», μένοντας μέσα στα πράγματα. Θα τους ακούσουν ο Καραμανλής με τον Σουφλιά; Αν τα γκάλοπ δίνουν ελπίδες, θα τους ακούσουν, αλλά είναι νωρίς ακόμη.
