Ο άρχων των τρικαλινού κάμπου Σωτήρης Χατζηγάκης έμεινε στην πενταετή ιστορία της κυβέρνησης Καραμανλή ως ο υπουργός που έκανε τα πιο χοντροκομμένα ρουσφέτια, τόσο ως υπουργός Δικαιοσύνης όσο και ως υπουργός Γεωργίας. Είχε, όμως, μαζί του, στενό του συνεργάτη από υπουργείου εις υπουργείον έναν αδάμαντα ήθους. Τον δημοσιογράφο Μιχάλη Δημητρίου, που οργάνωνε τις δημόσιες σχέσεις του υπουργού.
Οι πολλοί θα θυμούνται τον Μ. Δημητρίου από την περίοδο της τρομοϋστερίας το καλοκαίρι του 2002. Είχε γίνει γνωστός ως ο κύριος «τις ίδιες πληροφορίες έχω κι εγώ, Νίκο». Ελεγε ο Κακαουνάκης αυτά που του είχε πει ο Χρυσοχοΐδης και από το άλλο παράθυρο έβγαινε και συμφωνούσε ο Δημητρίου. Εν πάση περιπτώσει, εν προκειμένω δεν μας ενδιαφέρουν οι επιδόσεις του Δημητρίου στους σκοτεινούς διαδρόμους της Κατεχάκη, απ’ όπου έπαιρνε κατευθύνσεις η «συμμαχία των προθύμων» εκείνης της περιόδου. Εν προκειμένω μας απασχολεί η θητεία του Δημητρίου στους φωτεινούς διαδρόμους των υπουργείων από τα οποία πέρασε ο Σ. Χατζηγάκης, η οποία δεν ήταν και τόσο… φωτεινή.
Ο Δημητρίου έλυνε κι έδενε ως εκπρόσωπος Τύπου του Σ. Χατζηγάκη και στα δύο υπουργεία. Θεσμική ιδιότητα, όμως, δεν είχε. Ουδέποτε διορίστηκε σε θέση μετακλητού υπαλλήλου στο πολιτικό γραφείο του υπουργού. Ο ίδιος επαιρόταν ότι προσέφερε τις υπηρεσίες του αφιλοκερδώς! Μεγάλος πατριώτης, ευεργέτης του έθνους, έτοιμος να πεθάνει στην ψάθα για το καλό του ελληνικού λαού. Βέβαια, ο ισχυρισμός αυτός –παράξενος έτσι κι αλλιώς για την κοινή λογική– αποκαλύφθηκε ως εξόχως αναιμικός, όταν έγινε γνωστό ότι ο Δημητρίου είχε υπογράψει πεντάμηνη σύμβαση (δεν πρόλαβε για περισσότερο) με τον ΟΠΕΓΕΠ, ως εργαζόμενος του αμαρτωλού «αγροτικού καναλιού». Από την έρευνά μας προκύπτει ότι ο Δημητρίου πληρώθηκε 18 χιλιάρικα ευρώπουλα γι’ αυτό το πεντάμηνο. Καθόλου λίγα, αν αναλογιστούμε ότι καμιά ουσιαστική σχέση δεν είχε μ’ αυτό το «κανάλι», αφού ολημερίς ήταν στο υπουργείο Γεωργίας. Πώς γίνεται να λες ότι προσφέρεις αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες σου στο υπουργείο, να μην έχεις όντως καμία θεσμική θέση στο πολιτικό γραφείο του υπουργού, αλλά ταυτόχρονα να μισθοδοτείσαι από μια «θυγατρική» του υπουργείου; Μήπως είχε καμιά ανάλογη «σχέση αγάπης» και με καμιά «θυγατρική» του υπουργείου Δικαιοσύνης, όσο θήτευε σ’ αυτό ο Σ. Χατζηγάκης;
Το καλύτερο, όμως, σας το κρατάμε για το τέλος. Οταν ανέλαβε το υπουργείο Δικαιοσύνης ο Σ. Χατζηγάκης, διόρισε σε θέση ειδικής συμβούλου τη Δέσποινα Βαλλίδη, χωρίς η σχετική απόφαση να μας διαφωτίζει για το αν η κ. Βαλλίδη διέθετε τα ειδικά εκείνα προσόντα που ο νόμος απαιτεί για τους ειδικούς συμβούλους των υπουργών (ειδίκευση σε συναφή επιστημονικό τομέα, που αποδεικνύεται με αξιόλογη επιστημονική ενασχόληση κ.λπ. κ.λπ.). Εμείς, πάντως, βρήκαμε ότι η κ. Βαλλίδη είναι δικηγόρος που ως επαγγελματική στέγη δηλώνει την κατοικία της! Η κ. Βαλλίδη ακολούθησε τον Σ. Χατζηγάκη και στο υπουργείο Γεωργίας, πάλι σε θέση ειδικού συμβούλου. Σε λιγότερο από 9 μήνες η κ. Βαλλίδη εισέπραξε 26.189 ευρώ καθαρά, εκ των οποίων το ένα τρίτο ήταν υπερωρίες! Ποσό διόλου ευκαταφρόνητο.
Και τι δουλειά έχει η Βαλλίδη με τον Δημητρίου; Κοιτάξτε κάποιες σατανικές συμπτώσεις: η Δέσποινα Βαλλίδη κατοικεί Αρτέμιδος 7 στην Εκάλη. Αρτέμιδος 7 στην Εκάλη κατοικεί και η Ελένη Βαλλίδη-Δημητρίου, σύζυγος του Μ. Δημητρίου και μητέρα της Δέσποινας! Στο υπουργείο Γεωργίας ουδείς θυμάται την κ. Δ. Βαλλίδη. Υπάλληλος της αρμόδιας για τους μετακλητούς υπαλλήλους Διεύ-θυνσης, τον οποίο ρωτήσαμε πού εργαζόταν η κ. Βαλλίδη, μας απάντησε «κάπου στον όροφο, αλλά δεν ξέρω σε ποιο γραφείο»! Ο νοών νοείτω…
Ενα ερώτημα μόνο: ο υπάλληλος της αρμόδιας Διεύθυνσης, που πλήρωνε τους μετακλητούς υπαλλήλους, πόσες φορές είδε και πλήρωσε τη Δ. Βαλλίδη;
