Το «έτσι ξέρω να χτυπάω εγώ, ρε μαλάκα», που με ανοιχτό το μικρόφωνο είπε ο Βούτσης στον Φλαμπουράρη, σηματοδότησε με χαρακτηριστικό τρόπο τη νέα τακτική του ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο χαρακτηριστικό που ν’ αφήνει ανοιχτό το ερώτημα μήπως ο Βούτσης άφησε σκόπιμα ανοιχτό το μικρόφωνό του για να περάσει το μήνυμα στην αντιπολίτευση. Το φαινόμενο επαναλήφθηκε με τον Παππά, στη συζήτηση για το νομοσχέδιο της ΕΡΤ, νομοσχέδιο άσχετο με την υπό εξέλιξη διαπραγμάτευση κυβέρνησης-δανειστών. Αρπαξε την ευκαιρία, εξαιτίας των κραυγών της αντιπολίτευσης, για να την κατηγορήσει ως «ντουντούκα των δανειστών», προκαλώντας επεισόδιο με τη Βούλτεψη που δεν ήθελε και πολύ για να «τσιμπήσει». Την ίδια τακτική ακολουθούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και στα τηλεπαράθυρα. Ανάλογα με το πόσο επιθετικό και εριστικό στιλ έχει κάθε στέλεχος, ανεβάζει και τους τόνους των επιθέσεων ενάντια στην αντιπολίτευση (σε πρωταθλητή αναδεικνύεται ο Φίλης).
Γιατί αισθάνεται την ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ να οργανώσει ειδικά τώρα αυτή την επίθεση κατά της αντιπολίτευσης; Γιατί δεν ακολουθούσε την ίδια τακτική το προηγούμενο διάστημα, που η τακτική της αντιπολίτευσης ήταν η ίδια; Γιατί περιλαμβάνει πλέον στην «πέμπτη φάλαγγα» και το Ποτάμι, που όλον αυτόν τον καιρό φρόντιζε να διαχωρίζεται από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και να δηλώνει ότι στηρίζει τη διαπραγματευτική προσπάθεια της κυβέρνησης, προειδοποιώντας βέβαια ότι αυτή δεν πρέπει να οδηγήσει σε ρήξη με την ΕΕ;
Θα μπορούσε να πει κανείς πως ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται σύμπηξη «ευρωπαϊκού μετώπου» μεταξύ ΝΔ, Ποταμιού και ΠΑΣΟΚ, ενόψει πρόωρων εκλογών. Ομως, τις πρόωρες εκλογές τις απέκλεισε με τον πιο επίσημο τρόπο ο Τσίπρας, ενώ ούτε το «ευρωπαϊκό μέτωπο» συγκεντρώνει πιθανότητες σύμπηξής του, όπως μπορεί να διαπιστώσει ακόμη και ένας σχετικά άπειρος στην πολιτική ίντριγκα. Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζει την άμυνά του έναντι των πυρών που θα δεχτεί από την αντιπολίτευση μόλις υπογράψει την πρώτη συμφωνία με τους δανειστές. Δημιουργεί ένα κλίμα αποπροσανατολισμού και στρέφει τη δημόσια συζήτηση στη συμπεριφορά της αντιπολίτευσης, για να συζητηθεί όσο γίνεται λιγότερο η συμπεριφορά της κυβέρνησης και ν’ αδυνατίσει η κριτική που θα δεχτεί από τα δεξιά.
Τι περιεχόμενο θα έχει αυτή η κριτική; Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατηγορηθεί ότι έκανε κολπάκια στη διαπραγμάτευση και ότι συμπεριφέρθηκε ανεύθυνα, με αποτέλεσμα να εξοργίσει τους δανειστές και να χαθεί έτσι ένα τρίμηνο, στη διάρκεια του οποίου η οικονομία βυθίστηκε ξανά στην ύφεση, ενώ σε αντάλλαγμα δεν κερδήθηκε τίποτα το ουσιαστικό σε επίπεδο διαπραγμάτευσης. Καταγγέλλοντας την αντιπολίτευση ως «πέμπτη φάλαγγα των δανειστών», ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να υπερασπιστεί τη συμφωνία ως αναγκαίο κακό, που θα ήταν ακόμη χειρότερο αν δεν έκανε τη «σκληρή διαπραγμάτευση» ή αν η χώρα διοικούνταν από την «προσκυνημένη πέμπτη φάλαγγα».
Πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι αυτή η τακτική; Με δεδομένο ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι εντελώς ξεφτιλισμένα κόμματα, ενώ το Ποτάμι εμφανίζεται ως η πιο γερμανόφιλη δύναμη της χώρας, ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι μπορεί να πετύχει μια σχετική συσπείρωση, χωρίς να χάσει μεμιάς το πολιτικό κεφάλαιο που κέρδισε την περίοδο που βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Ομως, αυτό δεν μπορεί να τον πάει μακριά. Η πολιτική γοητεία και η ξεφτίλα των πολιτικών αντιπάλων δεν μπορεί να πάει μακριά μια κυβέρνηση, όταν επί της ουσίας συνεχίζει την πολιτική των ξεφτιλισμένων που κλήθηκε να αντικαταστήσει. Τότε, αυτοί οι ξεφτιλισμένοι θ’ αρχίσουν ν’ αποκτούν και πάλι εικόνα ελπίδας στα μάτια του (ξανά εξαπατημένου) λαού.
