«Αν δεν έχουμε τη στήριξη του ελληνικού λαού, την κατανόησή του, φυσικά και δεν μπορούμε να αναλάβουμε βάρη που ιστορικώς δεν μας αναλογούν από ένα σημείο και μετά». Ο οπλαρχηγός Μπένι έδωσε το σύνθημα. Ο πιστός παραγιός Πάρις (Κουκουλόπουλος) το έκανε νιανιά, γιατί ο αρχηγός μιλάει δύσκολη γλώσσα και δεν τον πιάνουν όλοι με τη μία: «Εάν αποδοκιμαστούμε στις κάλπες, δεν ξέρω κανέναν βουλευτή του ΠΑΣΟΚ που θα έχει διάθεση να στηρίξει αυτό το κυβερνητικό σχήμα. Αυτό είναι απολύτως καθαρό». Ο Πρετεντεράκος το έκανε ακόμα πιο νιανιά, από την καθημερινή στήλη του στα «Νέα»: «Οποιος θέλει να έχει στις 26 Μαΐου κυβέρνηση και πολιτική σταθερότητα ψηφίζει είτε ΝΔ (αν είναι δεξιός ή κεντροδεξιός) είτε Ελιά (αν είναι κεντρώος ή κεντροαριστερός). Αλλη επιλογή δεν υπάρχει διότι, εξ όσων γνωρίζω, αυτοί οι δύο συγκροτούν την κυβέρνηση. Ασφαλώς ο κάθε ψηφοφόρος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να ψηφίσει Καμμένο, Πολύδωρα, Κουβέλη ή Ποτάμι. Αλλά τότε, στις 26 Μαΐου, θα πρέπει να απευθυνθεί στον Καμμένο, στον Πολύδωρα, στον Κουβέλη και στο Ποτάμι για να του βρουν κυβέρνηση – από τη στιγμή που θα έχει καταψηφίσει την κυβέρνηση που υπάρχει σήμερα». Και ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Λ. Γρηγοράκος τους ξεπέρασε όλους: «Θα πρέπει κάποια στιγμή όλοι μας, να απαντήσουμε σε κάποια ζητήματα και σε κάποια διλήμματα. Θέλουμε η χώρα να βγει από τα αδιέξοδά της, από τα μνημόνια και να ακολουθήσει το δρόμο της σταθερότητας ή θέλουμε η χώρα το βράδυ των εκλογών να είναι μια χώρα η οποία θα υποστεί αυτά που υπόκεινται οι χώρες της Βόρειας Αφρικής, της Ουκρανίας, της Τουρκίας;»!
Ετσι, πληροφορηθήκαμε ότι στις 25 Μάη θα γίνουν εκλογές για κυβέρνηση και όχι εκλογές για ευρωβουλή, οι οποίες δεν επηρεάζουν την κυβέρνηση, όπως μας έλεγαν μέχρι τώρα οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι μάλιστα κατακεραύ-νωναν τον ΣΥΡΙΖΑ που μιλού-σε για εκλογές δημοψηφισματικού χαρακτήρα.
Ο Μπένι παίζει τα ρέστα του στην προεκλογική εκστρατεία. Ρίχνει στην πιάτσα έναν εκβιασμό προς τους «νοικοκυραίους», για να σταματήσει τη διαρροή ψηφοφόρων όχι τόσο προς τον ΣΥΡΙΖΑ (αυτή δύσκολα μπορεί να την ανακόψει μ’ αυτόν τον τρόπο), αλλά προς τη ΝΔ, το Ποτάμι και τη ΔΗΜΑΡ. Ζητάει βοήθεια και από τον Σαμαρά και από τους βαρόνους των ΜΜΕ για να μπορέσει να επιβιώσει ο ίδιος. Γιατί θα μπορούσε να του αντιτείνει κάποιος: γιατί να φύγει το ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση και όχι ο ίδιος από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα εξακολουθήσει να στηρίζει την κυβέρνηση; ‘Η να του θυμίσει τη γνωστή παροιμιώδη φράση για τα νεκροταφεία που είναι γεμάτα από αναντικατάστατους.
Για να δείξει ότι πρόκειται για προεκλογική τακτική και όχι για εκβιασμό προς το σύστημα, ο Βενιζέλος έβαλε «κύκλους του ΠΑΣΟΚ» να δηλώσουν ότι «εάν δεν υπάρχει ισχυρός προοδευτικός πόλος, συνδυαστικά από τις αυτοδιοικητικές εκλογές και τις ευρωεκλογές, τίθεται θέμα γενικότερης στρατηγικής». Μ’ άλλα λόγια, αν εκλεγούν ο Μπουτάρης, ο Καμίνης και ο Σγουρός, το ΠΑΣΟΚ θα λέει ότι «άντεξε», έστω και αν καταβαραθρωθεί στις ευρωεκλογές! Αυτό φρόντισε να το υπαινιχθεί και ο ίδιος, βγαίνοντας την Τρίτη από το μέγαρο Μαξίμου, όπου συναντήθηκε με τον Σαμαρά. Αρνήθηκε να δώσει κάποιο εκλογικό ποσοστό, κάτω από το οποίο θα πρέπει να μιλάμε για συντριπτική ήττα του ΠΑΣΟΚ. Οταν ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε: «Οχι, δεν υπάρχουν αριθμοί. Υπάρχουν εντυπώσεις. Δεν πάμε σε βουλευτικές εκλογές. Πάμε σε εκλογές ειδικές –δημοτικές, περιφερειακές, ευρωπαϊκές. Επίσης, η στρατηγική εφόδου του ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε και εγκαταλείφθηκε. Εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να διαλυθεί γιατί δεν μπόρεσε να φτιάξει το ευρωψηφοδέλτιο με ήρεμο και σοβαρό τρόπο. Αρα, αυτό που έχει σημασία είναι η εντύπωση, η συνολική εικόνα. Δεν πρέπει το βράδυ των εκλογών του β’ γύρου και των ευρωεκλογών να μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι η χώρα έχει περιπέσει σε κατάσταση κρίσης και αμφισβήτησης».
Τα παπαγαλάκια του αστικού Τύπου φρόντισαν να εξηγήσουν πως άμα εκλε- γούν Σγουρός, Καμίνης, Μπουτάρης και καναδυό περιφερειάρχες, δε θα υπάρχει πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ. Ο δε Ψυχάρης έσπευσε να μαζέψει τους δικούς του, για να μην το παραχοντρήνουν. Στο κύριο άρθρο των «Νέων» την επομένη προειδοποιούσε τη συμπολίτευση (δηλαδή το ΠΑΣΟΚ) ότι διαστρεβλώνει το νόημα της ψήφου των πολιτών «όταν βάζει στο στοίχημα την κυβερνητική σταθερότητα, προκειμένου να διεκδικήσει ένα καλύτερο αποτέλεσμα στην Αυτοδιοίκηση ή στην ευρωκάλπη». Ο δε Πρετεντεράκος, με μια θεαματική κωλοτούμπα, πήδηξε πάνω απ’ όσα έγραφε την προηγούμενη μέρα και τα ‘βαλε με τη λογική «Μπαλκανίων» που επικρατεί στην ελληνική πολιτική ζωή, φέρνοντας ως παράδειγμα… μπαλκανοποίησης και το γεγονός ότι «η πολιτική σταθερότητα μετατρέπεται από δεδομένο σε ζητούμενο» (ευθεία βολή στην τακτική Βενιζέλου)!
Ο Σαμαράς, συνεντευξιαζόμενος στον ΑΝΤ1 την ίδια μέρα, απέφυγε κάθε δυσμενές σχόλιο για τον κυβερνητικό του εταίρο. «Δεν θέλω να κρίνω τις απόψεις ενός άλλου κόμματος ως προς τη στρατηγική του», είπε. Και συμπλήρωσε: «Σταθερότητα κυβερνητική υπήρξε στα δύσκολα. Και πιστέψτε με ήταν πάρα, πάρα, πάρα, πολύ δύσκολα. Και οι βουλευτές άντεξαν και απάντησαν με συνείδηση Ελληνική και φωνή ισχυρή σε πολλά κελεύσματα. Γιατί είναι εύκολο να είσαι βουλευτής και να απαντήσεις λέγοντας δεν ψηφίζω κάτι. Το δύσκολο είναι να ψηφίσεις. Απάντησαν οι βουλευτές με συνείδηση, με αποφασιστικότητα και νομίζω ότι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Δεν κινδυνεύει η σταθερότητα μετά τις εκλογές σε καμία περίπτωση. Αλλωστε τα αποτελέσματα τα οποία ορισμένοι ονειρεύονται δε θα τα δουν».
Είναι ξεκάθαρο ότι ο Βενιζέλος με τον πυρήνα των στελεχών που τον στηρίζουν βρήκε καταφύγιο σ’ αυτή την προεκλογική τακτική και έτσι θα πορευτεί. Δεν έχει, άλλωστε τίποτ’ άλλο. Ομως, είναι πολύ νωρίς για οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με το τι θα ακολουθήσει. Ο Βενιζέλος παίζει τα ρέστα του στην προεκλογική περίοδο, κλαψουρίζει, ζητά βοήθεια από κέντρα του συστήματος που μπορούν να τον βοηθήσουν, όμως ξέρει πολύ καλά ότι η 26η Μάη δε θα θυμίζει σε τίποτα το σήμερα. Αν το εκλογικό αποτέλεσμα της Ελιάς είναι αυτό που δείχνουν τα γκάλοπ, θα το χρεωθεί εξ ολοκλήρου ο ίδιος. Πρέπει να θεωρούμε σίγουρο ότι έχει ήδη εναλλακτικά σχέδια για το προσωπικό του μέλλον. Η προοπτική να ζητήσει από τον Σαμαρά να τον στείλει επίτροπο στις Βρυξέλλες, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ σε άλλα χέρια, να στηρίζει όμως πάντοτε την κυβέρνηση, παρέα με τους Λοβέρδο-Αηδόνη που θα ενωθούν (όπως είπε ο πρώτος) με την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, είναι πάντοτε μία επιλογή. Πολλές φορές, όμως, συμβαίνουν και «ατυχήματα», γι’ αυτό και ο Σαμαράς δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχος.
