Για διαφορές πολιτικής ανάμεσα στα διάφορα αστικά κόμματα εξουσίας είναι αφελές (ή κουτοπόνηρο) να μιλάει κανείς. Από το 2010 ακολουθούν όλα την ίδια πολιτική, η οποία καθορίζεται από την τρόικα, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις των ιμπεριαλιστών δανειστών. Μπορεί μόνο να μιλήσει για… ενδυματολογικές προτιμήσεις των ηγετών των αστικών κομμάτων. Για παράδειγμα, ο Σαμαράς, πνευματικό παιδί του Αβέρωφ, είναι ακροδεξιός με πατέντα και αυτό ποτέ δεν το έκρυψε. Προσπάθησε να το κρύψει για ένα φεγγάρι, όταν έφτιαξε την αλήστου μνήμης ΠΟΛΑ, όταν όμως έγινε αρχηγός της ΝΔ, του βγήκε όλος ο απωθημένος ακροδεξιός εθνικοχριστιανισμός.
Αντίθετα, ο Κούλης προέρχεται από την «κεντρώα» παράδοση των Μητσοτάκηδων κι έχει έναν αέρα κοσμοπολίτικο, που τον βοηθά να ντύσει τη ΝΔ μ' ένα άρωμα «φιλελεύθερης κεντροδεξιάς». Επαναλαμβάνουμε ότι αυτό είναι απλώς ρούχο, όχι ουσία πολιτικής. Μπορεί ο Μπουμπούκος να προσχώρησε στον Κούλη ενόψει του δεύτερου γύρου των γαλάζιων προεδρικών εκλογών, μπορεί ο Τζίτζι να πρόσφερε έμμεσα τη δική του βοήθεια, με τη γνωστή φωτογράφιση των Φώτων και με την υπόγεια κινητοποίηση του προσωπικού του μηχανισμού, όμως ο μεν Τζίτζι είναι απλώς περιφερειάρχης (κανένα κομματικό πόστο, τιμητικό έστω), ο δε Μπουμπούκος τοποθετήθηκε σε ρόλο… Αλέκου Τζανετάκου (καρπαζοεισπράκτορα ντε).
Ενα παραδοσιακό αστικό κόμμα εκφράζεται κυρίως από τον αρχηγό του, τον εκπρόσωπο Τύπου και τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους του. Ο Μπουμπούκος, αν και τη βραδιά της νίκης κόλλησε σαν βδέλλα δίπλα στον Κούλη και μοστράριζε σαν υπαρχηγός του, δε διορίστηκε σε κανένα απ' αυτά τα κρίσιμα πόστα. Ο Κούλης έκλεισε συμφωνία με τον Καραμανλή και επιχείρησε άνοιγμα στον Αβραμόπουλο, γιατί το κοστούμι που θέλει να φορέσει στη ΝΔ ταιριάζει με τις δικές τους προσωπικές προτιμήσεις. Εκτός αυτού, οι καραμανλικοί εξακολουθούν να έχουν γερό μηχανισμό, ενώ ο Αβραμόπουλος είναι πάντα χρήσιμος.
Εκπρόσωπος Τύπου τοποθετήθηκε ο καραμανλικός Κουμουτσάκος. Κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι ορίστηκαν κατά σειρά ο Δένδιας, ο Βρούτσης και η Κεραμέως. Οι δύο πρώτοι είναι «φόλα» καραμανλικοί και στις εκλογές στήριξαν ανοιχτά τον Βαγγέλα. Η Κεραμέως αναδείχτηκε μεν από τον Σαμαρά, όμως ποτέ δεν ταυτίστηκε με την ακροδεξιά ομάδα του. Εμφανίζεται πάντοτε σαν μια φιλελεύθερη κοσμοπολίτισσα, τονίζοντας τις σπουδές της στο Χάρβαρντ και τη Σορβόννη. Μια χαρά, λοιπόν, μπορεί να υπηρετήσει τον Κούλη και τους Μητσοτάκηδες, καθότι είναι νέα και φιλόδοξη.
Γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας τοποθετήθηκε ο Κ. Τσιάρας, δεξί χέρι του Αβραμόπουλου επί σειρά ετών. Ετσι, ο… μεγαλοπρεπής Επίτροπος παράτησε για μια μέρα τις Βρυξέλλες και έσπευσε να πραγματοποιήσει μια αρχηγικού τύπου συνάντηση με τον Κούλη, φωνάζοντας «παρών» στα νεοδημοκρατικά. Ως γνωστόν, ο Αβραμόπουλος οφείλει την πολιτική του ανέλιξη στον πατέρα Μητσοτάκη, όμως στις νεοδημοκρατικές εκλογές του 2009 πούλησε τη Ντόρα και έκλεισε συμφωνία με τον Σαμαρά, βοηθώντας τον να γράψει μια εύκολη νίκη επί των Μητσοτάκηδων. Τώρα, επαναπροσεγγίζει τους τελευταίους, προκειμένου να βολέψει τους ανθρώπους του στην Ελλάδα, για να του κρατούν πάντοτε ζεστή τη θέση.
Τέλος, για γραμματέας της ΝΔ (στη θέση του Παπαμιμίκου που παραμένει λόγω καταστατικού μέχρι το συνέδριο) προαλείφεται ο Λ. Αυγενάκης, πιστός ακόλουθος των Μητσοτάκηδων από τότε που μπήκε στην πολιτική (ακολούθησε για ένα φεγγάρι και τη Ντόρα στο αποτυχημένο εγχείρημα της Δημοκρατικής Συμμαχίας). Ο Αυγενάκης έχει οριστεί από τον Κούλη αναπληρωτής γραμματέας, ο Παπαμιμίκος έχει αποκλειστεί από τα πάντα και ο πρώτος είναι αυτός που θα οργανώσει το συνέδριο, έτσι που οι Μητσοτάκηδες να έχουν τον απόλυτο έλεγχο των συσχετισμών.
Οι ακροδεξιοί περιθωριοποιήθηκαν τελείως. Ο Τζίτζι είναι σαν να μην υπάρχει. Ο Βορίδης το ίδιο. Και ο Μπουμπούκος τοποθετήθηκε β' αντιπρόεδρος, αρμόδιος για το συντονισμό του κοινοβουλευτικού έργου. Φαντάζεστε τι έχει ν' ακούσει έτσι και δοκιμάσει κάποια στιγμή να συντονίσει τον Βαγγέλα, τον Μάκαρο τον Γιακουμάτο, τον Τασούλα, τον Τραγάκη, τον Νικήτα τον Κακλαμάνη, τον Βλάχο και τους άλλους «λοχαγούς» του Καραμανλισμού, αρκετοί από τους οποίους εκλέγονται επίσης στη Β' Αθήνας, αλλά και τους νεότερους με τις μεγάλες φιλοδοξίες, όπως η Κεφαλογιάννη, ο Βαρβιτσιώτης, ο Κικίλιας και οι υπόλοιποι. Θα πάει το «γαλλικό» σύννεφο. Γι' αυτό τον χαρακτηρίζουμε καρπαζοεισπράκτορα. Αντίθετα, ο Χατζηδάκης, παλιός φίλος των Μητσοτάκηδων κι αυτός, μια χαρά μπορεί να διατηρήσει τις δημόσιες σχέσεις του με τα μίντια, εμφανιζόμενος σαν ο «σοφός» που φτιάχνει το πρόγραμμα της ΝΔ. Ο Κούλης από παλιά είχε πει ότι δεν πιστεύει στο θεσμό των αντιπροέδρων στο κόμμα, εκκινώντας και από το γεγονός ότι επί Σαμαρά οι Αβραμόπουλος και Δήμας είχαν απλώς έναν τιμητικό τίτλο, που δεν τους ξεχώριζε από τους υπόλοιπους βουλευτές. Τώρα, μοιάζει να έβαλε αντιπροέδρους μόνο και μόνο για να περιορίσει τον Μπουμπούκο (ο Χατζηδάκης δεν μπορούσε να περιμένει τίποτα καλύτερο, γιατί είχε στηρίξει τον Βαγγέλα).
Ο Μπουμπούκος, βέβαια, «πουλάει» στα μίντια οπότε θα εξακολουθήσουν να τον βγάζουν συχνά. Και στις εμφανίσεις του αυτές θα είναι πάντοτε ο Μπουμπούκος.
Αυτό δεν το φοβάται ο Κούλης. Ο Μπουμπούκος εμετρήθη και βρέθηκε με μονοψήφιο νούμερο (άλλο αν στο πλαίσιο της συμφωνίας μεταξύ των υποψηφίων του έδωσαν 11%). Και να θέλει δεν μπορεί να κάνει τίποτα παραπάνω. Ο Βορίδης θα μπορούσε, γι' αυτό και ο Κούλης φρόντισε να του βάλει πάγο, μαζί με τον Τζίτζι, τον οποίο ο Βορίδης είχε στηρίξει. Ως ηγέτης της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ ο Μπουμπούκος δε θα δίνει το γενικό τόνο, θα απευθύνεται όμως σ' αυτό το ειδικό ακροατήριο, σ' ένα ρόλο αντι-Μπαλτάκου, μπας και καταφέρει να επαναπατρίσει τίποτα ψήφους από τη Χρυσή Αυγή.
Η ΝΔ επανέρχεται στη φιλολογία του «μεσαίου χώρου», με ακροδεξιές πινελιές, που επιβάλλονται από τον παράγοντα Χρυσή Αυγή. Ούτε νεοφιλελεύθερες «εξαλλότητες» θα κάνει ούτε ακροδεξιές. Στόχος της είναι να μαζέψει ένα κομμάτι της διαρροής από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και ό,τι μπορέσει από το ισχνό έτσι κι αλλιώς ποσοστό του Καμμένου. Οι οχτώ μονάδες που τη χωρίζουν από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απαραίτητο να περάσουν όλες στη ΝΔ. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να χάσει και προς άλλες κατευθύνσεις (Περισσός, ΠΑΣΟΚ και σία), οπότε αν η ΝΔ αναδειχτεί σε πρώτη δύναμη θα μπορεί να ελπίζει ότι θα είναι ο πυρήνας της επόμενης συγκυβέρνησης.
Γιατί η αυτοδυναμία είναι πια μακρινό όνειρο για όλους. Εξάλλου, το παιχνίδι του εκλογικού νόμου άνοιξε και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως όλα δείχνουν, έχει την πρόθεση όχι να φέρει την αναλογική, αλλά να μικρύνει λίγο το καλπονοθευτικό μπόνους των 50 εδρών που παίρνει το πρώτο κόμμα, ώστε να έχει ελπίδες να σχηματίσει αυτός συγκυβέρνηση, έστω και ως δεύτερο κόμμα (όπως έγινε στην Πορτογαλία). Το πολιτικό παιχνίδι γύρω από τον εκλογικό νόμο μόλις άρχισε, όπως φάνηκε από την (καθόλου εθιμοτυπική) πρώτη συνάντηση Τσίπρα-Μητσοτάκη.
Το σύστημα, τα μεγάλα τζάκια της καπιταλιστικής πλουτοκρατίας που επηρεάζουν την πολιτική ζωή, έχουν συμφέρον να ενισχύσουν τον Κούλη, γιατί αυτός είναι πια ο αρχηγός της ΝΔ και πέραν της ΝΔ άλλη αξιόπιστη εναλλακτική λύση εξουσίας δε διαθέτουν. Η ΝΔ από την πλευρά της έχει κάθε λόγο να θέλει να μείνει στην αντιπολίτευση και ν' ακολουθήσει απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ την τακτική του «ώριμου φρούτου» (που στα μνημονιακά χρόνια ούτε μακρά ούτε ψυχοφθόρα είναι). Τι θα κάνει, όμως, αν πιεστεί να μπει σε μια οικουμενική κυβέρνηση, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα μπορεί πια να κυβερνήσει; Και ο Σαμαράς ήθελε να μείνει στην αντιπολίτευση το 2011, όμως υποχρεώθηκε να μπει στη συγκυβέρνηση Παπαδήμου και το πλήρωσε ακριβά.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το περασμένο καλοκαίρι ψήφισαν όλοι μαζί το τρίτο Μνημόνιο και τους πρώτους νόμους με τα προαπαιτούμενα. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ «παραδώσει το πνεύμα», η πίεση να μπει η ΝΔ σε μια οικουμενική κυβέρνηση θα είναι τεράστια.
