Μπορεί να επιστράτευσε όλη την κοινοβουλευτική του εμπειρία και να έδωσε μια από τις καλύτερες παραστάσεις του στη συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, αποδομώντας στο μέγιστο βαθμό τις βασικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, όμως ακόμη και τότε τα «σκάτωσε» στο τέλος, κλείνοντας την ομιλία του με τα γνωστά ακροδεξιά θέματα, τα οποία από την πλειοψηφία των στελεχών της ΝΔ θεωρούνται ως η αιτία που η ΝΔ έχασε τις εκλογές με οχτώμισι μονάδες διαφορά.
Μετά πήγε στη σύσκεψη του ΕΛΚ στις Βρυξέλλες, τάχα για να υποστηρίξει τη διαπραγματευτική θέση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία έτσι κι αλλιώς έχει την απόλυτη πρωτοβουλία των κινήσεων, και ψήφισε μια απόφαση τελεσιγραφικού χαρακτήρα, βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς το ΕΛΚ κάλεσε την κυβέρνηση να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις που είχαν αναληφθεί στο παρελθόν.
Τίποτα δεν του πάει καλά του Σαμαρά. Η ήττα στις εκλογές του έπεσε βαριά, οι πρώτες μετεκλογικές κινήσεις του προκειμένου να διαμορφώσει (τάχαμου) μια νέα ισορροπία ανάμεσα στο στελεχιακό δυναμικό της ΝΔ άφησαν αδιάφορους τους «βαρόνους» του κόμματος κι αυτός διαπράττει τη μια γκάφα μετά την άλλη, με αποτέλεσμα να του τη βγαίνει ακόμη και η… Ολγα Κεφαλογιάννη. Αμ’ το άλλο; Βάζει απέναντι σε στελέχη όπως ο Δένδιας, η Ντόρα, ο Κυριάκος, η Γιαννάκου, ο πολύπειρος στην ίντριγκα Ν. Κακλαμάνης, ο Αρούλης, τον… Κικίλια. Πρόκειται πραγματικά για κατάντια. Ο Κικίλιας να εμφανίζεται σαν το alter ego του Σαμαρά, ενώ ο Βορίδης σιωπά και δεν εκτίθεται, χτίζοντας το δικό του μέλλον χωρίς να ταυτίζεται με το «σύστημα Σαμαρά».
Το μπαράζ των αντι-σαμαρικών υπήρξε απόλυτα συγχρονισμένο. Και ο συνασπισμός υπήρξε εντυπωσιακός: οι Καραμανλικοί, οι Μητσοτακικοί, στελέχη με «κεντρώα» στόφα όπως η Γιαννάκου, νεότεροι όπως ο Δένδιας και η Κεφαλογιάννη, ο «πορτ παρόλ» του Καραμανλή Αντώναρος, ο Νικήτας που πάει με οτιδήποτε αντι-σαμαρικό (κι ας υπήρξε συνοδοιπόρος του στην αλήστου μνήμης ΠΟΛΑ), ο Αρούλης που μυρίστηκε πολιτική ανάσταση και άφησε για λίγο τη Μύκονο, ακόμη και πρώην στενοί συνεργάτες του Σαμαρά, όπως ο Μιχελάκης, ακόμη και η Χάνει Πάλι Πετραλιά, που έχει και μια κόρη να φροντίσει. Ολοι αυτοί, όχι μόνο δεν άφησαν τίποτα να πέσει κάτω (ιδιαίτερο βάρος έριξαν στην ανακοίνωση του ΕΛΚ), αλλά πραγματοποίησαν και το γεύμα στην «Αθηναΐδα», στο οποίο έφαγαν Σαμαρά σοτέ με σος Χρύσανθου και Σταμάτη. Σπιταρώνες για να κάνουν ένα μυστικό δείπνο διαθέτουν και υπηρετικό προσωπικό άφθονο. Αυτοί, όμως, επέλεξαν ένα «ιν» εστιατόριο για να επισημοποιήσουν τη συμμαχία τους. Γι’ αυτό και φρόντισαν να δημοσιοποιήσουν τις τοποθετήσεις τους, οι οποίες συναντιούνται σ’ έναν κοινό τόπο: «δε θα επιτρέψουμε σε μια ακροδεξιά ομαδούλα να διαλύσει τη μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Κερασάκι στην τούρτα του γεύματος των αντι-σαμαρικών ήταν η δήλωση της Γιαννάκου ότι μια αντιπροσωπία τους θα συναντηθεί με τον Κ. Καραμανλή, προκειμένου να του ζητήσει να μην εγκαταλείψει την παράταξη, αλλά να παρέμβει για να την επαναφέρει στις ιδρυτικές της ράγες. Ο Καραμανλής σε ρόλο Βούδα, αφού συναντήθηκε με τους πάντες (από Ντόρα και Δένδια, μέχρι Μεϊμαράκη και Νικήτα), φρόντισε να διαρρεύσει πως προτίθεται να μην παραστεί στη συνεδρίαση της ΚΟ της ΝΔ που ήταν προγραμματισμένη για χτες και τελικά αναβλήθηκε.
Ο Σαμαράς δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Σήκωσε το τηλέφωνο και απευθύνθηκε ο ίδιος στον Καραμανλή, ζητώντας του στήριξη. Τι πήρε; Μια διαρροή ότι «δεν ευνοεί κινήσεις που τορπιλίζουν τη συνοχή του κόμματος» (αυτό, όμως, θα μπορούσε να αφορά εξίσου και το σαμαρικό στρατόπεδο) και μια άρνηση να καταδικάσει οποιαδήποτε από τις παρεμβάσεις που έχουν κάνει τις τελευταίες μέρες στελέχη του κόμματος.
Ο Σαμαράς είναι όμηρος του Βούδα της Ραφήνας, ο οποίος φαίνεται να το καταδιασκεδάζει. Οπως έχουμε ξαναγράψει, ο Καραμανλής θα κινηθεί μόνον όταν θα δημιουργηθούν προϋποθέσεις για να νικήσει τον Τσίπρα. Μέχρι τότε θα «ροκανίζει» τον Σαμαρά (για να μην του επιτρέψει να δυναμώσει ξανά), χωρίς να αποκλείεται και η αναζήτηση κάποιας μεταβατικής λύσης, μέχρι να ξανακληθεί ο Βούδας.
