Νομοσχέδιο για την αλλαγή της ταυτότητας φύλου

Ξεχείλισε η υποκρισία (απ’ όλους)

Η ιστορία με τον εξωγήινο του Μητσοτάκη προκάλεσε το πιο χαρακτηριστικό ξεσκέπασμα της υποκρισίας με την οποία όλα τα αστικά κόμματα τοποθετήθηκαν στο νομοσχέδιο για την αλλαγή ταυτότητας φύλου, που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω Κοντονή (αλήθεια, ο δεξιός Παπαγγελόπουλος γιατί δεν μίλησε στη Βουλή;).
 
Υποτίθεται πως η ΝΔ συμφωνούσε επί της αρχής του νομοσχέδιου, όμως ήθελε να βάλει και την προϋπόθεση ιατρικής γνωμάτευσης για να εγκριθεί  η αλλαγή ταυτότητας. Και γι' αυτό ο Μητσοτάκης συζήτησε με ειδικούς (ψυχίατρους), ένας από τους οποίους του ανέφερε το παράδειγμα με τον εξωγήινο. Και γιατί έπρεπε να αναφέρει ειδικά αυτό και δεν περιορίστηκε στα περί ανάγκης ιατρικής γνωμάτευσης; Γιατί το παράδειγμα αυτό θα «πουλούσε» στο συντηρητικό ακροατήριο. Ηταν ο απαραίτητος «κράχτης».
 
Ο Τσίπρας, μολονότι είχε μιλήσει την προηγούμενη μέρα, έτρεξε ασθμαίνοντας στη Βουλή για να ξαναμιλήσει, αναφερόμενος μόνο σ' αυτή τη γκάφα του Μητσοτάκη, κατηγορώντας τον ότι ψυχιατρικοποιεί το ζήτημα και βγάζει όλους τους διεμφυλικούς ψυχικά ασθενείς. Τι το διαφορετικό, όμως, είπε ο Μητσοτάκης από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστο Μαντά; Επίκουρος καθηγητής Ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο Μαντάς επέλεξε σκόπιμα να μιλήσει τελευταίος την πρώτη μέρα της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Τότε που η αίθουσα αδειάζει, οι δημοσιογράφοι έχουν σταματήσει το ρεπορτάζ και ελάχιστοι παρακολουθούν τη διαδικασία από την τηλεόραση. Και τι είπε; «Ορισμένες φορές αυτό το αίτημα μπορεί να παρουσιαστεί εξαιτίας μιας διεργασίας ψυχοπαθολογικής, μιας ψύχωσης, ενός πρώτου ψυχωσικού επεισοδίου ή στις περιπτώσεις ανθρώπων του αυτιστικού φάσματος πάλι μπορεί να παρουσιαστεί ως αίτημα από την πλευρά ενός ανθρώπου που βρίσκεται σ’ αυτό το φάσμα, αλλά συνάδει με την υποκείμενη ψυχοπαθολογία (…) Σε αυτά τα περιστατικά, σε αυτές τις περιπτώσεις νομίζω ότι διασφαλίζει σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό το να μπορούμε να διακρίνουμε εάν πρόκειται για καταστάσεις που προβάλλονται ως αίτημα, αλλά που από κάτω υπόκειται μια ψυχοπαθολογία ή για πραγματική βούληση που νομίζω ότι εκεί δεν υπάρχει δεύτερη γνώμη, ακόμη και από άλλες πλευρές, ότι εκεί μπορούμε να προχωρήσουμε στη νομική κατοχύρωση της αλλαγής ταυτότητας φύλου».
 
Τίποτα το διαφορετικό από τον Μητσοτάκη δεν είπε ο Μαντάς, όμως τα είπε με επιστημονικό λόγο και όχι με την προσ-βλητική χοντράδα περί εξωγήινου. Ομως ο Μαντάς, εκτός από καθηγητής της ψυχιατρικής, είναι και χοντρο-συριζαίος. Ετσι, ενώ ως επιστήμονας σημειώνει ότι τα φαινόμενα μιας ενδεχόμενης ψυχοπαθολογίας «εμφανίζονται είτε στην εφηβική ηλικία, είτε στη νεώτερη ενήλικη ζωή», ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αποφαίνεται ότι «η διασφάλιση μέσα από τη διεπιστημονική επιτροπή είναι εξαιρετικά σημαντική». Ομως, η γνωμάτευση διεπιστημονικής επιτροπής προστέθηκε ως προϋπόθεση μόνο για τους ανήλικους από 15 έως 17 ετών. Τι γίνεται με εκείνους που διάγουν τη «νεώτερη ενήλικη ζωή» (δηλαδή από 18 μέχρι τουλάχιστον 35) και ενδεχομένως ζητούν αλλαγή ταυτότητας φύλου λόγω μιας «διεργασίας ψυχοπαθολογικής»;
 
Σιγά μην τον νοιάζει τον Μαντά. Αν ήθελε να είναι συνεπής με όσα κατέθεσε ως ειδικός, θα έπρεπε να δεχτεί την πρόταση της ΝΔ. Σιγά μην τον νοιάζει τον ΣΥΡΙΖΑ να προστατεύσει αυτούς τους ανθρώπους. Αν ήθελε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να δεχτεί την πρόταση του Περισσού για τη δημιουργία υποστηρικτικών δομών κτλ. Με τον νόμο που κατέθεσε ο Κοντονής και ψηφίστηκε στη Βουλή, λένε στους διεμφυλικούς: «πάρτε το δικαίωμα αλλαγής ταυτότητας και παραπέρα κόψτε το λαιμό σας». Κι αν κάποιος ζητήσει αλλαγή ταυτότητας υπό το βάρος μιας ψυχολογικής πίεσης και μετά μετανιώσει ή παρέμβει ο περίγυρός του και τον μεταπείσει; Δεν τρέχει τίποτα, μπορεί να ξαναλλάξει. Τόσο σίγουροι είναι για την ατράνταχτη βούληση του ατόμου που ζητά την αλλαγή ταυτότητας, ώστε δίνουν το δικαίωμα να ξαναλλάξει, με νέα… ατράνταχτη βούληση που θα είναι αντίθετη από την προηγούμενη ατράνταχτη βούλησή του. Οσο για τα ζόρια που θα τραβάει αυτό το άτομο (και το περιβάλλον του) στο διάστημα ανάμεσα στις αντικρουόμενες «ατράνταχτες βουλήσεις» του, δεν αφορούν την «πολιτεία», δεν αφορούν την κοινωνία, αφορούν μόνο το συγκεκριμένο άτομο.
 
Tα ατομικά δικαιώματα γι΄αυτούς τους υποκριτές είναι αυτό που λέει η ετυμολογία της λέξης: αφορούν το άτομο. Ενα άτομο αποκομμένο από τις κοινωνικές συνθήκες, ανεξάρτητα από την ταξική του ένταξη (που καθορίζει και την οικονομική του κατάσταση). Γι' αυτό και συριζαίοι βουλευτές ισχυρίζονταν («με γεμάτο το στόμα», όπως λέει ο λαός μας), ότι με το νέο νόμο «φέρνουν στο φως» τα διεμφυλικά άτομα. Δηλαδή, αρκεί μια τυπική αλλαγή φύλου στην ταυτότητα, για να εξαφανιστεί ως διά μαγείας μια κοινωνική πραγματικότητα γεμάτη προκαταλήψεις, στερότυπα, κοινωνικό ρατσισμό. Αρκεί οι γονείς ενός 15χρονου να προωθήσουν την αλλαγή φύλου στην ταυτότητά του, μέσα από τη δικαστική διαδικασία που προβλέπει ο νέος νόμος, και ως διά μαγείας το παιδί θα γίνει δεκτό στο σχολείο με το νέο του φύλο. Κι αν αλλάξει σχολείο (πόσο εύκολο είναι άραγε αυτό για τα παιδιά των φτωχών οικογενειών;), δε θα καταλάβουν οι συμμαθητές του ότι «κάτι τρέχει» μ' αυτό το παιδί και δε θα έχουμε τα ίδια φαινόμενα που έχουμε και σήμερα.
 
Για όλα τα παραπάνω (και πολλά ακόμα που θα μπορούσαμε να παραθέσουμε, αλλά ο περιορισμός του χώρου δεν μας το επιτρέπει), οι υποκριτές «δικαιωματιστές» του ΣΥΡΙΖΑ αδιαφορούν πλήρως. Αλλωστε, ο λόγος που έφεραν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο με τόσα ταρατατζούμ, χωρίς να επιδιώξουν προηγουμένως να οργανώσουν ένα δημόσιο διάλογο, μια προετοιμασία του κόσμου, ήταν να γίνει το σύστριγγλο. Ηξεραν πολύ καλά ότι το παπαδαριό θα αντιδρούσε και μαζί του θα αντιδρούσαν πολλοί μέσα στη Βουλή (εδώ έφτασαν τρεις βουλευτές του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ να καταψηφίσουν ή να απόσχουν από την ψηφοφορία). Αυτό, όμως, βόλευε τον πολιτικό τους σχεδιασμό περί «αριστερού αποτυπώματος», κάτω από το οποίο προσπαθούν να κρύψουν τα μνημονιακά αίσχη τους (τα έως τώρα και αυτά που θα διαπράξουν από τώρα και μετά). Δεν τους βγήκε όπως τα λογάριαζαν, βέβαια, γιατί ο Καμμένος δεν τήρησε (ή δεν μπόρεσε να τηρήσει) τη συμφωνία με τον Τσίπρα. Ξεπήδησαν και οι τρεις συριζαίοι (υπήρχε κι ένας τέταρτος που μεταπείστηκε την τελευταία στιγμή) κι έτσι χρειάστηκαν την «ένεση» των ψήφων του Ποταμιού και του Θεοχαρόπουλου, για να μην υποστούν μια ταπεινωτική πολιτική ήττα, καθώς χωρίς αυτή την «ένεση», οι βασικές διατάξεις του νομοσχέδιου θα καταψηφίζονταν.
 
Και τι να πεις για την υποκρισία του ιερατείου; Από το 1976 υπάρχει νόμος για τη δυνατότητα αλλαγής ταυτότητας φύλου. Αυτός ο νόμος είχε ως προϋπόθεση τη βάρβαρη διαδικασία του χειρουργικού ακρωτηριασμού, όμως τα τελευταία χρόνια τα δικαστήρια -ακολουθώντας τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου- είχαν ακυρώσει την προϋπόθεση του χειρουργικού ακρωτηριασμού. Το 1976 δεν τόλμησαν να πουν κουβέντα στον «εθνάρχη» Καραμανλή, όπως δεν είπαν κουβέντα όταν άρχισαν να εκδίδονται δικαστικές αποφάσεις αλλαγής ταυτότητας φύλου χωρίς χειρουργικό ακρωτηριασμό. Τώρα, όμως, οι δεσποτάδες σήκωσαν το γάντι που (για τους δικούς τους λόγους) τους πέταξαν οι συριζαίοι και έκαναν μια ακόμα επίδειξη δύναμης. Κι εκείνοι που συντάχθηκαν αναφανδόν μαζί τους ήταν από τη μια οι νεοναζί της ΧΑ και από την άλλη οι ακροδεξιοί των ΑΝΕΛ.
 
Η ΝΔ είχε τα δικά της προβλήματα. Από τη μια το ιερατείο (η γνώμη του οποίου μετράει στο δεξιό εκλογικό ακροατήριο), από την άλλη οι ακροδεξιοί στο εσωτερικό της, οδήγησαν τον Μητσοτάκη στην καταψήφιση, αφού προηγουμένως έφτιαξε το φύλλο συκής μιας ξεχωριστής πρότασης, που έβαζε προϋποθέσεις ηλικίας (άνω των 18) και ιατρικής γνωμάτευσης, με τη βεβαιότητα ότι η κυβέρνηση δε θα δεχτεί να ψηφίσει αυτή την πρόταση, οπότε ο Μητσοτάκης θα είναι «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ». Και με το ιερατείο και το «ποίμνιο», στους οποίους θα επιδεικνύει την καταψήφιση, και με τους αστοφιλελεύθερους, στους οποίους θα επιδεικνύει την χωριστή πρόταση που έκανε η ΝΔ, που αναγνωρίζει ότι πρέπει να εκσυγχρονιστεί το υπάρχον καθεστώς. Μιλάμε για υποκρισία και ξεφτίλα μαζί.
 
Ακόμα περισσότερο ξεφτιλίστηκε το ΠΑΣΟΚ. Στην Επιτροπή της Βουλής κατέθεσε πρόταση βελτίωσης του νομοσχέδιου. Ο Κοντονής την έκανε δεκτή και την ενσωμάτωσε. Στην Ολομέλεια βρήκαν άλλο πρόσχημα, ζητώντας να προβλεφθεί η έκδοση προεδρικού διατάγματος για τη συγκρότηση της επιστημονικής επιτροπής που θα γνωματεύει για τους ανήλικους. Λίγο πριν την ονομαστική ψηφοφορία, ο Κοντονής δήλωσε ότι το δέχεται και αυτό. Ο δυστυχής Μπαργιώτας, τον οποίο είχαν αφήσει στην αίθουσα, έκανε μια ακατανόητη τοποθέτηση, για να καταλήξει στο τέλος: «Δεν είναι ούτε η ώρα ούτε ο χώρος για να γίνει μια τέτοια συζήτηση. Εμείς επιμένουμε σ’ αυτό που καταθέσαμε»! Και ψήφισαν «παρών» (όσοι είχαν μείνει στην αίθουσα, γιατί πολλοί -μεταξύ των οποίων τρεις υποψήφιοι αρχηγοί- είχαν φροντίσει να απουσιάζουν).
 
Ο Περισσός ήταν ο μόνος που άρθρωσε μερικές σωστές κουβέντες. Στηλίτευσε την υποκρισία των συριζαίων, ζήτησε να υπάρχουν υποστηρικτικές δομές, μίλησε ενάντια στην αποκοινωνικοποίηση των ατομικών δικαιωμάτων και στην αντιεπιστημονική άποψη του διαχωρισμού του βιολογικού από το κοινωνικό φύλο (με βάση μόνο την ατομική βούληση). Κι ενώ αναγνώρισε ότι χρειάζεται φροντίδα για τα διεμφυλικά άτομα, στο τέλος καταψήφισε και δεν ψήφισε «παρών», που ήταν λογικά η συνεπής με τις απόψεις που  εξέφρασε στάση. Για ποιο λόγο; Για να μην κόψει τους δεσμούς με το συντηρητικό ακροατήριο. Γιατί λίγοι θα θυμούνται τις θέσεις που εξέφρασαν οι βουλευτές του Περισσού, ενώ οι πολλοί θα θυμούνται ότι καταψήφισε.
 
ΥΓ. Η υποκρισία των συριζαίων φάνηκε και στους ισχυρισμούς τους ότι φέρνουν κάτι νέο, πρωτοφανές, επαναστατικό. Τους «άδειασε» με το γνωστό μπλαζέ ύφος της η Τασία Χριστοδουλοπούλου, που θέλησε κυρίως να στηλιτεύσει την υποκρισία του ιερατείου. Είπε: «Δεν είδαμε καμία Ιερά Σύνοδο να βγει ποτέ να πει κάτι για όλα αυτά ή έστω να καταδικάσει μέτρα δυσμενή που έχουμε ψηφίσει ως Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Εμφανίστηκε ξαφνικά σ’ αυτό. Και σε ποιο αυτό; Σ’ αυτό που έχει θεσπιστεί από το 1976. Δηλαδή, σαράντα ένα χρόνια πριν έχει θεσπιστεί η αλλαγή φύλου και ξαφνικά έχει γίνει ο μέγας θόρυβος για τη διόρθωση φύλου. Προσέξτε, υπήρχε αλλαγή φύλου χωρίς καμία προϋπόθεση, ούτε ηλικίας, ούτε αγαμίας, ούτε τίποτα. Και γίνεται όλος αυτός ο θόρυβος, ενώ εμφανίζεται ένα νομοσχέδιο το οποίο βάζει προϋποθέσεις, αλλά αποκρύπτεται αυτή η συζήτηση σκόπιμα, γιατί υπάρχει το άλλο που σας είπα, η πολιτική και η ιδεολογική αναμέτρηση που γίνεται»!