«Τι ζήτησε ο κ. Τσίπρας». Αυτός ήταν ο τίτλος του νέου πονήματος με το οποίο ο ιδιοκτήτης του Συγκροτήματος Λαμπράκη, Σταύρος Ψυχάρης, συνέχισε να ξεροψήνει τον Τσίπρα. Σύμφωνα με το (μικρό αυτή τη φορά) δημοσίευμα στο «Βήμα της Κυριακής», ο Τσίπρας (ο Ψυχάρης ειρωνεύεται τη δήλωσή του ότι «ουδέποτε σήκωσε το τηλέφωνο για να ζητήσει κάτι από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης») το 2014 ζήτησε την εκδίωξη του βασικού σχολιαστή του Mega (για τον Πρετεντέρη πρόκειται) και μετά από τηλεφωνικά παζάρια με τον πρόεδρο του Mega (δηλαδή με τον ίδιο τον Ψυχάρη) «έγινε μια προεκλογική εκεχειρία: ο ανεπιθύμητος δημοσιογράφος δεν θα μετείχε σε εκπομπές στις οποίες θα έπαιρναν μέρος στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ».
Πάντα κατά τον Ψυχάρη, «επίσης ο κ. Τσίπρας ζήτησε την αναβάθμιση συγκεκριμένου πολιτικού συντάκτη στο Mega καθώς και την πρόσληψη στο δελτίο του σταθμού κεντρικού αρθρογράφου της “Αυγής''», ενώ διατύπωσε και αίτημα «να αντικατασταθεί ο διευθυντής της εφημερίδας “Τα Νέα'' από στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που είχε χρηματίσει επί δεκαετίες υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΟΛ» (φωτογραφίζεται ο Μουλόπουλος).
Σε άλλο άρθρο, στο ίδιο φύλλο, ο Π. Παπαδόπουλος γράφει ότι ο Τσίπρας ζήτησε «την απομάκρυνση του πιο εμβληματικού δημοσιογράφου μεγάλου καναλιού» (Πρετεντέρης) «και την αντικατάστασή του από βετεράνο δημοσιογράφο και πολιτικό (που αργότερα ανέλαβε κορυφαία θέση στις μυστικές υπηρεσίες)» (Ρουμπάτης, προφανώς). Αναφέρεται ακόμα στη «μάταιη προσπάθεια του προέδρου να πείσει μια καλή φίλη του, μια ικανή δημοσιογράφο με βραχνή φωνή και μοιραία μάτια, να δεχθεί να “αποσταλεί'' σε μεγάλο κανάλι για να μεταδίδει καθημερινά τις κομματικές θέσεις» (φωτογραφία της Ακριβοπούλου), αλλά και σε συναντήσεις του Τσίπρα με καπιταλιστές (φωτογραφίζονται ο Αλαφούζος, ο Δ. Γιαννακόπουλος, η Γ. Αγγελοπούλου και η Μ. Λάτση).
Φυσικά, για όλ' αυτά δεν παρουσιάζεται καμιά απόδειξη. Ακόμα κι αν υπάρχουν φωτογραφίες, αυτές θα βγουν σε άλλη φάση, αν το παιχνίδι δεν οδηγηθεί σε… έντιμο συμβιβασμό (εξέλιξη που αγαπούν οι συριζαίοι). Πόσοι, όμως, δε θα κάνουν την εξής απλή σκέψη; Αφού ο Τσίπρας παραδέχτηκε ότι είχε μυστικές συναντήσεις με τον Ψυχάρη, ακόμα και παρουσία της… γάτας Ιμαλαΐων, αφού το Μαξίμου είπε ότι ο Ψυχάρης του ζητούσε να του ρυθμίσει τα χρέη και να τον βοηθήσει να πάρει μόνος του το Mega, δεν είναι λογικό να ζητούσε κι αυτός κάποια πράγματα από τον Ψυχάρη; Αν δε ζητούσε τίποτα, τότε γιατί έκανε τις μυστικές συναντήσεις τη μία μετά την άλλη;
Οι Τσιπραίοι, βέβαια, φοβούνται ότι ο Ψυχάρης τα έχει μαγνητοφωνήσει όλα. Κι αν υπάρχουν ηχητικά ντοκουμέντα, τότε εύκολα ρίχνονται στην πιάτσα, χωρίς κανένα κίνδυνο. Θα είχε πραγματικά μεγάλη πλάκα (όχι για τον Τσίπρα, βέβαια) να βγουν ηχητικά στο Διαδίκτυο και ο Ψυχάρης να καταγγέλλει ότι τους κατέγραφαν οι μυστικές υπηρεσίες! Αλλά και τίποτα να μην βγει, όλη αυτή η ιστορία στον μόνο που κάνει ζημιά είναι ο Τσίπρας. Ο Ψυχάρης δεν παρέστησε ποτέ τον αδιάφθορο (εδώ ταιριάζει το «σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου»). Είναι ο Τσίπρας αυτός που έκανε σημαία το «ηθικό πλεονέκτημα» του ΣΥΡΙΖΑ και των συριζαίων. Και είναι αυτό το (ανύπαρκτο) «ηθικό πλεονέκτημα» που τώρα κυλιέται στο βόρβορο των γαργαλιστικών περιγραφών για «μοιραία μάτια», «πούρα Αβάνας», «κόκκινο κρασί Chateau Mouton Rothchild του 2004» και τα παρόμοια.
Αυτή τη φορά, το Μαξίμου περιορίστηκε σε μια λακωνική δήλωση της Γεροβασίλη: «Ο κατήφορος συνεχίζεται. Τα πρωτοσέλιδα της διαπλοκής είναι ενδεικτικά για το επίπεδο και την ποιότητα των εμπνευστών τους. Ο αγώνας της κυβέρνησης για τη διαφάνεια στο χώρο των ΜΜΕ αποδίδει και θα συνεχιστεί μέχρι τέλους». Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβερνητική εκπρόσωπος ούτε επιβεβαίωσε ούτε διέψευσε τα δημοσιεύματα του Συγκροτήματος και όσον αφορά τα αιτήματα του Τσίπρα προς Ψυχάρη και όσον αφορά τις συναντήσεις του Τσίπρα με καπιταλιστές.
Οι Τσιπραίοι συνειδητοποιούν ότι απ' αυτή την υπόθεση οι ίδιοι βγαίνουν χαμένοι και ψάχνουν τρόπο να απεμπλακούν, να μη δώσουν συνέχεια. Μάλλον, όμως, είναι αργά. Γιατί πλέον δε βρίσκονται στην άνοδο αλλά στην πτώση. Και το «αμαρτωλό» Συγκρότημα κάθε άλλο παρά τυχαίο μέγεθος είναι. Εχει σχεδόν έναν αιώνα ζωής και έχει υπηρετήσει όλα τα καθεστώτα: δικτατορίες (από Μεταξά μέχρι χούντα), ναζιφασιστική κατοχή, μοναρχοφασισμό, κοινοβουλευτισμό, αυξάνοντας συνεχώς τη δύναμή του, ακόμα και όταν δεν είχε απλωθεί σε μπίζνες εκτός Τύπου. Δεν ξέρουμε πώς από τα μυστικά παζάρια Τσίπρα-Ψυχάρη (και ποιος ξέρει ποιων επιτελών των δύο πλευρών) έφτασαν στη σημερινή ανοιχτή σύγκρουση. Μπορούμε να προεξοφλήσουμε με σχεδόν απόλυτη βεβαιότητα ότι ο Ψυχάρης θα «καθαρίσει» με την άσκηση δίωξης που τον βαραίνει για το προσωπικό του δάνειο, έστω κι αν χρειαστεί να καταβάλει «τίμημα» σε άλλες «αυλές», καπιταλιστικές και πολιτικές. Η πίτα των αστικών ΜΜΕ μπορεί να ξαναμοιραστεί, ο ΔΟΛ του Ψυχάρη μπορεί να υποχωρήσει γιατί δεν περνάει και τις καλύτερες μέρες του ως επιχείρηση, όμως το Συγκρότημα θα επιβιώσει, έστω και με τραύματα. Οσο για τον Τσίπρα, ή θα «προσκυνήσει» ή θα έχει την τύχη του Γιωργάκη.
Οι «παλικαριές» είναι καλές για λαϊκή κατανάλωση. Τις έκανε και ο Καραμανλής, τις έκανε και ο Γιωργάκης, δεν πρωτοτυπεί ο Τσίπρας. Οταν όμως έχεις φτιάξει τον εσπρέσο του «κυρίου Σταύρου» με τα χεράκια σου, έχεις ήδη «πουλήσει την ψυχή σου στο διάβολο», οπότε η δεύτερη φορά δε θα σου κοστίσει ψυχικά. Αλλωστε, κάποιοι που εξαπάτησαν με τόσο αισχρό, τόσο ποταπό τρόπο τον ελληνικό λαό, δεν έχουν ενδοιασμούς όταν πρόκειται να εξασφαλίσουν την εξουσιαστική καριέρα τους.
