Και ο Σόιμπλε; Ναι, και ο Σόιμπλε, αυτός που πριν ένα μήνα «απειλούσε» με διώξιμο της Ελλάδας από το ευρώ, εκφράζεται πλέον με λατρεία για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Κι όχι όπου κι όπου, αλλά ενώπιον του γερμανικού κοινοβουλίου, στη συζήτηση για τον κρατικό προϋπολογισμό της Γερμανίας. Είχαν προηγηθεί πολλοί παράγοντες του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού: η Μέρκελ, ο Ολάντ (καλά, αυτός ήταν πάντοτε «δικός μας»), ο Ντράγκι, ο Μόντι, ακόμα και εκείνη η αντιπαθητική Φούκτερ (η υπουργός Οικονομικών της Αυστρίας). Κερασάκι στην τούρτα ο Μπαρόζο, που επίσης μίλησε με θετικό πνεύμα ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου, όπου εκφώνησε την καθιερωμένη ομιλία για την κατάσταση της Ενωσης.
Χαράς ευαγγέλια στον ελληνικό αστικό Τύπο: «Αλλάζει το κλίμα δυσπιστίας στο εξωτερικό». Πώς αλλάζει; Μετά τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε ο Σαμαράς, βεβαίως, βεβαίως. Ας αφήσουμε, όμως, τα κακόγουστα καλαμπούρια. Η «επίθεση φιλίας» από τα «γεράκια» του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού έχει να κάνει με τις προσπάθειές τους να στηρίξουν το ευρώ. Οταν ο Ντράγκι εισηγείται και η ΕΚΤ αποφασίζει (με τη στήριξη και των Μέρκελ-Σόιμπλε) να εγκαινιάσει ένα «εργαλείο» αγοράς ομολόγων στην πρωτογενή και τη δευτερογενή «αγορά» (υπό σκληρούς «μνημονιακούς» όρους, βέβαια), δε θα μπορούσαν να βγαίνουν με απειλητικές δηλώσεις για πιθανότητα εξόδου κάποιας χώρας από την Ευρωζώνη.
Από την άλλη, μετά από τόσες επαφές με τη συγκυβέρνηση (και με τον Σαμαρά σε ηγετικό πολιτικό επίπεδο και μέσω της τρόικας, που έχει έρθει τρεις φορές στην Ελλάδα), έχουν πειστεί ότι δεν υπάρχει καμιά πρόθεση «σπασίματος». Το παζάρι γίνεται, αλλά έχουν όλες τις διαβεβαιώσεις ότι θα πάνε σε συμφωνία. Επομένως, έχουν κάθε όφελος να την κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά, χρησιμοποιώντας την στο παιχνίδι των «φημών» που παίζεται στα διεθνή χρηματιστήρια.
Η συγκυβέρνηση, βέβαια, παίζει το δικό της παιχνίδι. Η «επίθεση φιλίας» από τους πρώην «ανθέλληνες» παρουσιάζεται σαν μεγάλο κατόρθωμα του Σαμαρά και σαν επιβεβαίωση της ορθότητας της ταχτικής της συγκυβέρνησης. Αυτή η προπαγάνδα ενισχύεται και από τους ιμπεριαλιστές ηγέτες της Ευρώπης, που έχουν κάθε λόγο να θέλουν μια όσο το δυνατόν πιο σταθερή πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα.
