Τα αστικά ΜΜΕ ασχολήθηκαν με τις παραπολιτικές πλευρές της συνέντευξης Λοβέρδου. Και δικαίως από την πλευρά τους, αφού έχουν συνηθίσει να πνίγουν την ουσία της πολιτικής πίσω από τις παραπολιτικές καντρίλιες των υπουργών και των άλλων αστών πολιτικών. Σ’ αυτό, άλλωστε ποντάριζε και ο Λοβέρδος. Πέταξε μερικές «ρουκέτες» φωτογραφίζοντας συναδέλφους του που δεν ευθυγραμμίζονται πλήρως με τον Παπανδρέου και τον Παπακωνσταντίνου («πρέπει να πολεμήσουμε ομόφωνοι, ορκισμένοι, δυνατοί και αποφασισμένοι»), έγλειψε τον Παπανδρέου στην ίδια κατεύθυνση («μνημονεύω εδώ τη φράση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, πως θα συνεχίσει την μάχη με όσους έχουν πάρει την απόφαση να παλέψουν μαζί του. Ενοχικές στάσεις και αμφισημίες δεν χωρούν»), τοποθέτησε τον εαυτό του στους μαχητές της πρώτης γραμμής («ο επαναπροσδιορισμός των μαχητών στην πρώτη γραμμή πρέπει να γίνει σήμερα, κατά κυριολεξία») και σουμάρισε στο τέλος («Σε νεφελώδεις και αντιφατικές πολιτικές πάντως, δεν νομίζω πως έχω θέση. Σε κάθε περίπτωση είμαι στη διάθεση του Πρωθυπουργού»).
Τι ήταν όλ’ αυτά; Ενα ακόμη πολιτικό σόου του Λοβέρδου, με το γνωστό τρόπο της πολύ κακής ηθοποιίας. Ενα σόου που τροφοδότησε την παραπολιτική φιλολογία για μια ολόκληρη μέρα και εξασφάλισε για τον Λοβέρδο την πρώτη θέση στα παράθυρα του βραδινού δελτίου του Mega. Εχει καμιά σημασία να ψάξουμε αν ο Λοβέρδος λειτούργησε σαν «λαγός» του Παπανδρέου (που έσπευσε αμέσως να τον καλύψει με δήλωση Πεταλωτή) ή αν παίζει δικό του παιχνίδι που μπορεί να φτάσει μέχρι και την «ηρωική έξοδο» από την κυβέρνηση; Σημασία έχει να δούμε το πολιτικό έδαφος πάνω στο οποίο ο Λοβέρδος χτίζει την προσωπική του στρατηγική.
Ο σημερινός υπουργός Υγείας εμφανίζεται ως ένας στυγνός νεοφιλελεύθερος και μ’ αυτό το πρόσωπο «φωνάζει» και στην τρόικα και στους εγχώριους κεφαλαιοκρατικούς κύκλους ότι είναι ένας πολιτικός πάνω στον οποίο μπορούν άφοβα να επενδύσουν. Διακηρύσσει ότι «οι προσλήψεις στο Δημόσιο από 1 προς 5 πρέπει να γίνουν 0 προς 5». Διακηρύσσει την απόλυτη προσήλωσή του στο Μνημόνιο και ζητά άμεσα μέτρα οριζόντιων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις:
«Οφείλουμε με τις πολιτικές μας, να καλύψουμε τα ελλείμματα που εμφανίζονται ήδη στην εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2011. Ακόμη και με ορισμένες οριζόντιες πολιτικές». Ξεκαθαρίζει πως το Μνημόνιο είναι μια ανοιχτή διαδικασία που έχει μόνο μια σταθερά: την επίτευξη των αριθμητικών του στόχων. Από εκεί και πέρα, τα μέτρα που παίρνονται κάθε φορά θα μπορούν να διαφοροποιούνται, αλλά θα πρέπει να είναι αμείλικτα: «Επανειλημμένα με δημόσιες παρεμβάσεις μου έχω πει, πως δεν πρέπει να οργανώνουμε την πορεία μας με κλειστές βεβαιότητες. Θα κάνουμε ό,τι και αν χρειασθεί η χώρα και οι πολίτες της. Προφανώς και δεν εννοώ να θιγούν οι συνταξιούχοι και οι χαμηλόμισθοι. Αλλά πέραν αυτών, δεν θα πρέπει να εξαιρεθεί κανείς».
«Οφείλουμε με τις πολιτικές μας, να καλύψουμε τα ελλείμματα που εμφανίζονται ήδη στην εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2011. Ακόμη και με ορισμένες οριζόντιες πολιτικές». Ξεκαθαρίζει πως το Μνημόνιο είναι μια ανοιχτή διαδικασία που έχει μόνο μια σταθερά: την επίτευξη των αριθμητικών του στόχων. Από εκεί και πέρα, τα μέτρα που παίρνονται κάθε φορά θα μπορούν να διαφοροποιούνται, αλλά θα πρέπει να είναι αμείλικτα: «Επανειλημμένα με δημόσιες παρεμβάσεις μου έχω πει, πως δεν πρέπει να οργανώνουμε την πορεία μας με κλειστές βεβαιότητες. Θα κάνουμε ό,τι και αν χρειασθεί η χώρα και οι πολίτες της. Προφανώς και δεν εννοώ να θιγούν οι συνταξιούχοι και οι χαμηλόμισθοι. Αλλά πέραν αυτών, δεν θα πρέπει να εξαιρεθεί κανείς».
