Μόνο για τη νομή της εξουσίας

Ποιο είναι το (υποτιθέμενο) διακύβευμα των αυριανών ευρωκλογών; Εξαρτάται από το τι δείχνουν τα κρυφά κυλιόμενα γκάλοπ που μελετούν νυχθημερόν τα κομματικά επιτελεία. Από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, ξεκινήσαμε με τον κίνδυνο της Ακροδεξιάς που αναβιώνει σε όλη την Ευρώπη και επιβάλλει τη συγκρότηση μιας πλατιάς προοδευτικής συμμαχίας που θα περιλαμβάνει σοσιαλδημοκράτες, «αριστερούς» και «πράσινους». Στο όνομα αυτής της «προοδευτικής συμμαχίας» φτιάχτηκαν οι «γέφυρες», μπήκαν στην κυβέρνηση ο Μωραΐτης με τον Τόλκα, μετά μπήκε και ο Θεοχαρόπουλος κτλ. κτλ.
 
Υστερα, το μενού άλλαξε ελαφρώς. ο Τσίπρας βγήκε στη Βουλή και ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης από τους βουλευτές και ψήφο εμπιστοσύνης από το λαό στις 26 του Μάη. Οταν οι δεξιοί του είπαν ότι -σύμφωνα με όσα είπε- «κερδίζει μένει, χάνει φεύγει», τη γύρισε την πλάκα: οι ευρωεκλογές δεν είναι παρά «μια δημοσκόπηση χωρίς το ερώτημα ποιος θα κυβερνήσει».
 
Υστερα ήρθαν τα προεκλογικά φιλοδωρήματα και οι υποσχέσεις για καινούργια φιλοδωρήματα στο μέλλον. Και αποφάσισαν να στηρίξουν σ' αυτά την προεκλογική τους εκστρατεία, εκμεταλλευόμενοι και όσα ξέφευγαν του Μητσοτάκη (για το δώρο Χριστουγέννων, για την επταήμερη εργασία κτλ.). «Η ψήφος στις ευρωεκλογές είναι ψήφος εμπιστοσύνης στα μέτρα ελάφρυνσης και ο συνταξιούχος πρέπει να ξέρει πως η σύνταξή του θα είναι στο ψηφοδέλτιο που θα πάρει την Κυριακή και θα βάλει στην κάλπη», είπε με νόημα ο Τσίπρας σε εμφάνισή του στο κανάλι του Κουρή. Και με ακόμα περισσότερο νόημα συμπλήρωσε: «Πλέον έχουν πέσει οι μάσκες, έχουν φανερωθεί τα προγράμματα και τα σχέδια των πολιτικών δυνάμεων και αν υπάρξει μια αποδοκιμασία του ΣΥΡΙΖΑ και των πολιτικών ελάφρυνσης και στήριξης των πολλών, αυτή θα δώσει και το έναυσμα στους σκληρούς Ευρωπαίους που καιροφυλακτούν να βάλουν ζητήματα και για τα μέτρα του 2019 και του 2020».Και συνέχισε στο ίδιο μοτίβο: «Εάν αποδοκιμαστεί το σχέδιο που κατέθεσα στον ελληνικό λαό, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ένα άλλο σχέδιο στο συρτάρι του κ. Μητσοτάκη -και δεν είναι τυχαία αυτά που του ξέφυγαν- για να καταργήσει τα μέτρα ελάφρυνσης, λέγοντας ότι έχει και τη λαϊκή στήριξη».
 
Οι εκλογές που ήταν απλά «μια δημοσκόπηση χωρίς το ερώτημα ποιος θα κυβερνήσει», έγιναν οι πιο κρίσιμες από καταβολής ελληνικού καπιταλισμού. 'Η θα τις κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ και όλα θα εξελιχτούν όπως τα προαναγγέλλει ο Τσίπρας ή θα τις κερδίσει ο Μητσοτάκης και θα τα πάρει όλα πίσω! Και μόνο το γεγονός ότι το (υποτιθέμενο) διακύβευμα των εκλογών έχει μετατραπεί σε κινούμενη άμμο και αλλάζει από βδομάδα σε βδομάδα, αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει κανένα διακύβευμα. Υπάρχει μόνο η δίψα για τη νομή της εξουσίας, η οποία στην κοινοβουλευτική αστική δημοκρατία μπορεί να πραγματωθεί μόνο διά της λαϊκής ψήφου.
 
Αυτή τη δίψα μπορεί κανένας να τη διαπιστώσει και στη γενικολογία της ρητορικής του Μητσοτάκη: «Εμείς δεν είμαστε ούτε με τους πολλούς ούτε με τους λίγους. Είμαστε με όλους τους Ελληνες και η δουλειά μας, η δουλειά μου προσωπικά είναι να ενώσω την Ελλάδα σε μία πορεία προς ένα πιο φωτεινό μέλλον, το μέλλον που μας αξίζει, το μέλλον που μας αναλογεί». Κι ακόμα: «Αυτή η αναμέτρηση που έχουμε μπροστά μας είναι εξαιρετικά κρίσιμη και το βάρος της είναι πολύ μεγαλύτερο από το βάρος που συνήθως έχουν οι ευρωεκλογές, γιατί για πρώτη φορά, μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια, θα μιλήσουν οι ίδιοι οι Ελληνες και θα πάρουν τις τύχες του τόπου στα χέρια τους και θα απαντήσουν σε όλα όσα έζησαν, στα πολλά ψέματα, στους αβάσταχτους φόρους, στο θλιβερό διχασμό στον οποίο και σήμερα κάποιοι επενδύουν, θα απαντήσουν όμως και στην εθνική ταπείνωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, γιατί σε αυτές τις εκλογές ψηφίζουμε και για τη Μακεδονία μας».
 
Ακόμα κι όταν το επιτελείο της ΝΔ προσπαθεί να συμπυκνώσει το (υποτιθέμενο) πολιτικό της πρόγραμμα και τις διαφορές της από τον ΣΥΡΙΖΑ σ' ένα προεκλογικό δίλημμα, δεν καταφέρνει να φτιάξει τίποτα περισσότερο από μια γενικολογία: «Επιλέγουμε την αλήθεια ή το ψέμα, επιλέγουμε την προκοπή ή την καθήλωση, επιλέγουμε την ενότητα ή το διχασμό, θέλουμε σιγουριά και ασφάλεια ή ανασφάλεια, θέλουμε εθνική υπερηφάνεια ή ταπείνωση, θέλουμε αξιοπρέπεια ή πολιτική χυδαιότητα. Με άλλα λόγια, θέλουμε μία μεγάλη πολιτική αλλαγή, ή θέλουμε τέλμα και στασιμότητα».
 
Εχει γίνει ξεκάθαρο ότι Τσίπρας και Μητσοτάκης, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, αντιμετωπίζουν τις ευρωεκλογές ως πρόβα τζενεράλε για τις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες -ανάλογα με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών- μπορεί να μην αργήσουν καθόλου. Αλλά και τον Οκτώβρη, στην απώτατη ημερομηνία, αν γίνουν είναι τόσο λίγος ο χρόνος που απομένει, ώστε το αποτέλεσμα ουσιαστικά να προδιαγραφεί από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Κι όταν λέμε το αποτέλεσμα, δεν αναφερόμαστε μόνο στον νικητή, αλλά και στη διαφορά ανάμεσα στα δυο κόμματα. Αν η διαφορά είναι μικρή, η αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος μάλλον θα έχει πετάξει. Και σ' αυτή την περίπτωση το μπαλάκι θα πάει στα χέρια του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, που δίνει την εκλογική μάχη με όλους τους βαρόνους παρόντες (Φώφη, Γιωργάκης, Μπένι). Οπως και άλλες φορές έχουμε γράψει, αν κερδίσει η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ ή θα συνεργαστεί με τον Μητσοτάκη (κι αυτό μάλλον θα είναι το κύκνειο άσμα του) ή θα οδηγήσει τη χώρα σε νέες εκλογές, παίζοντας το παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ. Οι επαναληπτικές εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική, οπότε το μετεκλογικό τοπίο θα είναι εντελώς διαφορετικό. Τότε μπορούμε να δούμε και τον «μεγάλο συνασπισμό», με ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην ίδια κυβέρνηση.
 
Κάντε όποιον κυβερνητικό συνδυασμό θέλετε (οι… προγνώσεις δεν κοστίζουν τίποτα) και μετά βάλτε το ερώτημα αν θ' αλλάξει το παραμικρό σε σχέση με τη μνημονιακή βαρβαρότητα που έχει εγκατασταθεί μετά από τρία Μνημόνια και δεκάδες εφαρμοστικούς νόμους. Επειδή τίποτα δεν πρόκειται ν' αλλάξει, γιατί να επικυρώσετε με την ψήφο σας τη μάχη για τη νομή της εξουσίας;