Κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν η δισέλιδη συνέντευξη του «αφεντικού» του EFSF/ESM Κλάους Ρέγκλινγκ στα «Νέα» (Σαββατοκύριακο, 3-4.9.2016). Μπορεί η φυλλάδα του Ψυχάρη να παίζει το αντι-ΣΥΡΙΖΑ παιχνίδι της, όμως μεγαλοστελέχη του γερμανικού ιμπεριαλιστικού συστήματος σαν τον Ρέγκλινγκ δεν ασχολούνται με τέτοιες μπούρδες. Επιλέγουν πότε θα μιλήσουν και τι θα πουν.
Ούτε ήταν τυχαία η αμήχανη σιωπή με την οποία έγινε δεκτή από κυβερνητικής πλευράς: ούτε μια δήλωση παράγοντα του οικονομικού επιτελείου, ούτε ένα non paper διάψευσης ή διόρθωσης πλευρών της συνέντευξης, ούτε μια διαρροή «ηρωικού» τύπου. Στην πλατεία Συντάγματος και στο μέγαρο Μαξίμου έχουν πλήρη συνείδηση του ότι, όταν μιλά ο Ρέγκλινγκ είναι σαν να μιλά ο Σόιμπλε, και ξέρουν πως τώρα δεν είναι καιρός για προπαγανδιστικά παιχνιδάκια. Το βούλωσαν και κατάπιαν τη διάψευση των δύο βασικών πτυχών της προπαγάνδας τους, την οποία με στυγνό τεχνοκρατικό τρόπο έκανε ο γερμανός γκαουλάιτερ.
Ο Ρέγκλινγκ ξεκαθάρισε ότι η συζήτηση για το χρέος θα γίνει μετά την ολοκλήρωση του τρίτου Μνημόνιου το 2018, θυμίζοντας ότι αυτό δεν είναι δική του άποψη αλλά προβλέπεται από την απόφαση που έλαβε το Eurogroup στις 24 του περασμένου Μάη, με την ψήφο και της ελληνικής κυβέρνησης. Οταν ρωτήθηκε αν η ΕΕ θα ήταν διατεθειμένη να εξειδικεύσει τα μέτρα για το χρέος, προκειμένου «να πεισθεί το ΔΝΤ να επιστρέψει στο πρόγραμμα», δεν κάνει βήμα πίσω από τη γερμανική θέση: «Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα ισχυρό πακέτο και είναι επίσης πολύ συγκεκριμένο. Αλλά, όπως είπα, είναι πολύ σαφές ότι η πλήρης εφαρμογή του θα γίνει μόνο όταν το πρόγραμμα του ΕSM ολοκληρωθεί με επιτυχία και επίσης τότε μόνο θα αποφασιστεί η πλήρης έκταση των μέτρων αυτών υπό το φως των αναγκών για ανακούφιση του χρέους».
Ο διευθύνων σύμβουλος του ESM δε διστάζει ν' αδειάσει μεγαλοπρεπέστατα τον Τσίπρα, ο οποίος από τον περασμένο Ιούλη έχει αρχίσει πάλι μια προπαγάνδα περί επικείμενης «απομείωσης» του χρέους: «Γνωρίζουμε ότι η κυβέρνηση επενδύει ελπίδες σ' αυτό, σε μια εξειδίκευση των μέτρων αυτό το φθινόπωρο, ώστε να δοθεί ένα σήμα στην αγορά ότι η Ελλάδα δεν θα φέρει αυτό το μεγάλο βάρος. Προς το παρόν δεν υπάρχει μεγάλο βάρος, ούτως ή άλλως. Η εξυπηρέτηση του χρέους στην Ελλάδα τώρα και τα επόμενα λίγα χρόνια είναι πολύ μικρή. Μικρότερη απ' ό,τι στις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης».
Είναι σαν ν' ακούς τον Σόιμπλε, όταν έλεγε πως το ζήτημα του χρέους είναι καθαρά θέμα πρεστίζ της ελληνικής κυβέρνησης, γιατί μέχρι το 2021 το χρέος είναι ρυθμισμένο. Οπως όλοι γνωρίζουμε, η θέση Σόιμπλε έγινε και θέση του Eurogroup στις 24 Μάη του 2016, μολονότι το τρίτο Μνημόνιο έλεγε πως μόλις ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγησή του, θα γίνει ρύθμιση του χρέους. Και αυτή η αναφορά μπήκε στο Μνημόνιο επειδή τη χρειαζόταν (για λόγους προπαγάνδας) ο ΣΥΡΙΖΑ. Μόλις, λοιπόν, ολοκληρώθηκε (κατά το μεγαλύτερο μέρος) η πρώτη αξιολόγηση, ο Σόιμπλε πρόσφερε στην αδημονούσα συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ… ρύθμιση του χρέους, που προβλέπει: κάποια βραχυπρόθεσμα μέτρα τώρα (αυτά έτσι κι αλλιώς θα αποφασίζονταν) και τα υπόλοιπα αφού ολοκληρωθεί με πλήρη εφαρμογή το πρόγραμμα του τρίτου Μνημόνιου. Το πρώτο εξάμηνο του 2019, δηλαδή, όπως εξήγησε ο Ντεϊσελμπλούm μετά την ολοκλήρωση του Eurogroup στις 24 Μάη. Ο Ρέγκλινγκ απλώς υπενθυμίζει τα συμφωνημένα, βάζοντας πάγο στην περί ρύθμισης του χρέους προπαγάνδα των Τσιπραίων.
Υπάρχουν, όμως, και τα βραχυπρόθεσμα μέτρα. Ο Ρέγκλινγκ δεν το αγνοεί, ούτε το κρύβει κάτω από το χαλί. Καταρχάς, θυμίζει ότι δεν μπορεί να γίνει οποιαδήποτε συζήτηση και για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα, ενόσω δεν κλείνει οριστικά η πρώτη αξιολόγηση: «Δουλεύουμε πάνω σ' αυτά (σ.σ. τα βραχυπρόθεσμα μέτρα) και θα μπορούσαν να εφαρμοστούν πολύ σύντομα. Ωστόσο, ορισμένα κράτη-μέλη της ευρωζώνης θεωρούν ότι η πρώτη αξιολόγηση δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη γιατί υπάρχει ένας αριθμός προαπαιτουμένων, συνδεδεμένων με τις μεταρρυθμίσεις οι οποίες συμφωνήθηκαν στην πρώτη αξιολόγηση, που εξακολουθεί να εκκρεμεί. Η δήλωση του Eurogroup τον Μάιο σαφέστατα αναφέρει ότι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα μπορούν να εφαρμοστούν μόνο όταν ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση. Ελπίζουμε ότι η κυβέρνηση θα εφαρμόσει τα εναπομένοντα προαπαιτούμενα πολύ σύντομα».
Ο Ρέγκλινγκ, όμως, δεν μένει μόνο στην προειδοποίηση για υλοποίηση των προαπαιτούμενων, προκειμένου να συζητηθούν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Δίνει και το στίγμα της διαπραγμάτευσης που θα γίνει. Οταν ερωτάται αν θα γίνει σταθεροποίηση των πληρωμών τόκων, επιβεβαιώνει ότι αυτό είναι μέρος των βραχυπρόθεσμων μέτρων και διευκρινίζει: «Οσο πιο πολύ σταθεροποιούμε τις μελλοντικές πληρωμές τόσο υψηλότερο θα είναι το κόστος αρχικά. Δεν είναι δωρεάν. Αν διασφαλίσουμε ότι τα επιτόκια κλειδώνουν για μεγαλύτερο διάστημα, αυτό σημαίνει ότι το επιτοκιακό κόστος θα ανέβει τα πρώτα χρόνια. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να συζητήσουμε με τον ελληνικό Οργανισμό για τη Διαχείριση του Δημοσίου Χρέους και τις άλλες δικαιούχους χώρες για να δούμε ποιες είναι οι προτιμήσεις τους».
Επομένως, η μετατροπή του κυμαινόμενου επιτόκιου σε σταθερό, στο σημερινό χαμηλό ύψος, που την παρουσίαζαν σαν σίγουρη οι συριζαίοι, κάθε άλλο παρά σίγουρη είναι. Θα γίνει μια διαπραγμάτευση, με κριτήρια καθαρά τραπεζικά, και όσο μεγαλύτερο θα είναι το διάστημα για το οποίο το επιτόκιο θα σταθεροποιηθεί τόσο υψηλότερο θα είναι αυτό το επιτόκιο. «Δεν είναι δωρεάν», όπως λέει με κυνική ηρεμία ο γερμανός τραπεζίτης. Δωρεάν είναι μόνο στην προπαγάνδα των Τσιπροκαμμένων (όπως παλιότερα των Σαμαροβενιζέλων).
Ο Ρέγκλινγκ «τελείωσε» και την προπαγάνδα περί μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2018. Από την αρχή ακόμα της συνέντευξής του θέτει (χωρίς να ερωτηθεί) αυτό το θέμα: «Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω επίσης ότι τα μέτρα ανακούφισης του χρέους για την Ελλάδα εξαρτώνται από τη δέσμευση της κυβέρνησης για μεσοπρόθεσμο στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ μετά το 2018. Είναι κρίσιμο να μην αποκλίνει η κυβέρνηση από αυτόν τον δημοσιονομικό στόχο και να τιμήσει αυτή τη δέσμευση».
Οταν ρωτήθηκε για την επιδίωξη της κυβέρνησης να μειωθεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος κάτω από το 3,5% του ΑΕΠ μετά το 2018, προκειμένου να υπάρξει μια σταδιακή χαλάρωση της λιτότητας για τον ελληνικό λαό, απάντησε με τον ίδιο τεχνοκρατικό κυνισμό: «Ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018 και μεσοπρόθεσμα συμφωνήθηκε από τον πρωθυπουργό τον περασμένο Ιούλιο. Ηταν ένα από τα πολύ σημαντικά στοιχεία της συμφωνίας. Το κείμενο είναι πολύ σαφές, αναφέρεται σε 3,5% του ΑΕΠ το 2018 και στον μεσοπρόθεσμο ορίζοντα. Είναι γεγονός ότι ο μεσοπρόθεσμος ορίζοντας δεν προσδιορίζεται σαφώς, αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι θα συμφωνούσαν ότι σημαίνει περισσότερο από έναν χρόνο. Επίσης, δεν σημαίνει για πάντα (…) Η συμφωνία είναι πολύ σαφής. Δεν βλέπω να υπάρχει καμία διάθεση να εγκαταλείψουμε αυτή τη συμφωνία και δεν πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να αμφισβητήσει τη συμφωνία του περασμένου χρόνου».
Τα πράγματα, λοιπόν, είναι σαφέστατα. Το χρέος θα ξανασυζητηθεί το 2018 και όρος για να γίνει αυτή η συζήτηση είναι να υπάρχουν πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ και μετά το 2018. Αυτό σημαίνει ότι η σκληρή μνημονιακή πολιτική θα συνεχιστεί και μετά το 2018 κι αυτό θα καταγραφεί σε νέο Μνημόνιο, γιατί οι ιμπεριαλιστές δεν αρκούνται στα λόγια.
