Στο διήμερο πάνω ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις των τεχνοκρατικών ομάδων υψηλού επιπέδου στο Μον Πελεράν της Ελβετίας. Η τελευταία από τις προγραμματισμένες τρεις μέρες δεν τους χρειάστηκε προκειμένου να καταγράψουν το απόλυτο αδιέξοδο πάνω στο ακανθώδες –όπως αποδεικνύεται- ζήτημα «εγγυήσεις-ασφάλεια». Η τουρκική πλευρά δεν έκανε ούτε εκατοστό πίσω από την απαίτησή της για παραμονή ικανού αριθμού στρατιωτικών δυνάμεών της για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα μετά τη συμφωνία, και η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν μπορούσε να αποδεχτεί αυτό τον όρο, γιατί ξέρει ότι δεν μπορεί να τον περάσει στον κυπριακό λαό, ακόμα κι αν στο εδαφικό έπαιρνε ολόκληρη την περιοχή της Μόρφου.
Ετσι, το ενδιαφέρον από τις εξελίξεις στο Μον Πελεράν περιορίστηκε σε κάποια φαινόμενα έξω από τη σάλα των διαπραγματεύσεων. Ο Ερντογάν, επειδή προφανώς δεν έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ακιντζί και το επιτελείο του, έστειλε στην Ελβετία τον αντιπρόεδρο της Τουρκίας Τουγρούλ Τουρκές, ο οποίος δεν εμφανίστηκε μεν στο χώρο των διαπραγματεύσεων, τις παρακολουθούσε όμως εκ του σύνεγγυς και κατηύθυνε τα τεχνικά κλιμάκια της Τουρκίας και των Τουρκοκύπριων.
Το δεύτερο άξιο λόγου φαινόμενο ήταν οι σκληρές δηλώσεις της εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, Μαρίας Ζαχάροβα, η οποία κατήγγειλε τις αμερικανοβρετανικές προσπάθειες αποκλεισμού του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, δηλαδή της Ρωσίας.
Τέλος, άξια λόγου είναι η τηλεφωνική παρέμβαση του απερχόμενου αμερικανού αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν, που –όπως διέρρευσε- τηλεφώνησε στους Αναστασιάδη και Ακιντζί για να τους πει ότι «δεν πρέπει ν’ αφήσουν την ευκαιρία για λύση να πάει χαμένη», ενώ τους διαβεβαίωσε με κατηγορηματικότητα ότι η αμερικάνικη προσέγγιση δεν πρόκειται ν’ αλλάξει με την αλλαγή φρουράς στο Λευκό Οίκο. Φαίνεται πως το θέμα είχε συζητηθεί ανάμεσα στα επιτελεία του Ομπάμα και του Τραμπ, γι’ αυτό και ο Μπάιντεν υπήρξε τόσο κατηγορηματικός.
Και το ναυάγιο του Μον Πελεράν δεν οδήγησε σε ανέβασμα των τόνων από καμιά από τις εμπλεκόμενες πλευρές, όπως είχε γίνει και μετά την πενταμερή της Ζυρίχης. Είναι τέτοια η πίεση από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ και Βρετανία) που η ελληνική και η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν προχωρά σε καταγγελία του ανοιχτά διχοτομικού σχεδίου, αλλά κρατάει τη διαπραγμάτευση ανοιχτή, μπας και στο τέλος υπάρξει κάποια –μικρή έστω- υποχώρηση της τουρκικής πλευράς στο ζήτημα των «εγγυήσεων» (δηλαδή της παραμονής τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων), ώστε να την «πουλήσουν» σαν νίκη στον κυπριακό λαό.
Κάποια στιγμή, που μάλλον δε θ’ αργήσει, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Γκουτέρες, θα αναλάβει πρωτοβουλία για επανασύγκληση της πενταμερούς στη Γενεύη. Στο μεταξύ, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θα προσπαθήσουν να στήσουν έναν «καλύτερο» συμβιβασμό. Δεν είναι τυχαίο ότι αμέσως μετά τη συνάντησή της με τον Τραμπ, η Μέι σπεύδει σήμερα (Σάββατο) στην Αγκυρα για να συναντηθεί με τον Ερντογάν και τον Γιλντιρίμ. Αυτό δείχνει ότι στην ατζέντα των συζητήσεων μεταξύ των ηγετών του αγγλοσαξονικού άξονα (ΗΠΑ-Βρετανία) είναι και το Κυπριακό. Η Μέι, προφανώς, θα προτείνει στον Ερντογάν κάποια καινούργια φόρμουλα για την παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο.
Πρόκειται για φόρμουλα που έχει ήδη αποδεχτεί ο Αναστασιάδης; Δεν είμαστε σε θέση να απαντήσουμε. Βλέπουμε, πάντως, ένα τσούρμο επαγγελματιών προπαγανδιστών σε Λευκωσία και Αθήνα να δραματοποιούν την κατάσταση και να απαιτούν «λύση τώρα», στο όνομα του «ρεαλισμού». Γι’ αυτό και έβγαλαν καπνούς ακόμα και από τ’ αυτιά, όταν ο ειδικός απεσταλμένος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, ο νορβηγός διπλωμάτης Εσπεν Μπαρθ Αϊντα, έγραψε σε αναρτήσεις του στο Διαδίκτυο ότι το νέο καθεστώς θα είναι Κυπριακή Συνομοσπονδία δύο ισότιμων κρατών. Αυτό θα είναι, φυσικά, αλλά όταν λέγεται από υπεύθυνα χείλη τους χαλάει τη σούπα…
