Μέχρι και τις 24 Αυγούστου, οι πυρόπληκτοι (το ίδιο ίσχυε και για τους σεισμόπληκτους ή τους πλημμυρόπληκτους) έπαιρναν ως κρατική βοήθεια 600 ευρώ για την κάλυψη των πρώτων αναγκών και 6.000 ευρώ για αποζημίωση οικοσκευής και άμεσα έξοδα επισκευής κατοικιών. Για να εισπράξουν αυτά τα λεφτά έπρεπε να περάσουν από ένα γραφειοκρατικό κυκεώνα, που λειτουργούσε αποθαρρυντικά για πολλούς.
Μετά τις τελευταίες φονικές και καταστροφικές πυρκαγιές, το πρώτο βοήθημα ανέβηκε στα 3.000 ευρώ (αύξηση 400%!) και το δεύτερο στα 10.000 ευρώ (αύξηση 67%). Παράλληλα, ανακοινώθηκε (βγήκε και ο ίδιος ο Καραμανλής και το είπε, αφού το είχαν ανακοινώσει δυο φορές οι υπουργοί του), ότι παρακάμπτονται όλες οι γραφειοκρατικές διαδικασίες και αρκεί μια απλή υπεύθυνη δήλωση του πυρόπληκτου για να του καταβληθούν τα 3.000 ευρώ και μια απλή βεβαίωση από το Δήμο, την Πυροσβεστική ή την Αστυνομία, ότι καταστράφηκε το σπίτι του, για να του καταβληθούν τα 10.000 ευρώ.
Φυσικά, δε χρειάζεται να συζητήσουμε για το ότι οι ανάγκες ενός πυρόπληκτου ήταν ίδιες πριν και μετά την 24η Αυγούστου. Ούτε έχει σημασία το ότι πριν ήταν λίγοι και τώρα είναι πολλοί. Οι ανάγκες κάθε οικογένειας είναι ίδιες, είτε μιλάμε για πολλές είτε για λίγες οικογένειες. Σε επίπεδο πραγματικών δεδομένων δεν άλλαξε απολύτως τίποτα. Το μόνο που άλλαξε είναι το… πολιτικό περιβάλλον. Είμαστε σε προεκλογική περίοδο και η κυβέρνηση προσπαθεί να μειώσει το πολιτικό κόστος και να αποκτήσει πολιτικό πλεονέκτημα. Αντιμετωπίζει τους ανθρώπους του μόχθου με τον τρόπο που οι αποικιοκράτες αντιμετώπιζαν τους ιθαγενείς, μοιράζοντάς τους χάντρες και καθρεφτάκια. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο η ρύθμιση αυτή επεκτάθηκε αναδρομικά και στους πυρόπληκτους των πυρκαγιών του Ιούλη.
Περιττεύει να πούμε ότι σε σχέση με τις ανάγκες μιας οικογένειας που έχασε το βιος της τα βοηθήματα αυτά είναι… χάντρες και καθρεφτάκια. Δεν φτάνουν ούτε για τις πρώτες ανάγκες, όσο αυξημένα κι αν είναι σε σχέση με το παρελθόν. Πάνω απ’ όλα, όμως, τίθεται ένα τεράστιο ζήτημα αξιοπρέπειας. Η κυβερνητική συμπεριφορά θυμίζει το «να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι να γιάνει». Προσπαθεί ν’ αγοράσει ψήφους μοιράζοντας τριχίλιαρα και δεκαχίλιαρα. Και επιδίδεται σε μια προκλητική προεκλογική προπαγάνδα, λες και ο Καραμανλής με τους υπουργούς του μοιράζουν λεφτά από την τσέπη τους ή λες και τα πήραν από τους καπιταλιστές και τα μοιράζουν στους πυρόπληκτους.
Πού ποντάρει η κυβέρνηση; Ποντάρει στη λογική του μικρότερου κακού, που κυριαρχεί στην εργαζόμενη κοινωνία τα τελευταία χρόνια, η οποία επιδεικνύει μια παθητική στάση. Είναι ένα είδος ομηρίας που προσπαθεί να εφαρμόσει η κυβέρνηση της ΝΔ και επί των πυρόπληκτων. Θέλει να πρυτανεύσει η σκέψη (που είμαστε σίγουροι ότι τη δουλεύουν οι κομματάρχες της δεξιάς στις πυρόπληκτες περιοχές): «Καλύτερα να βγουν αυτοί, γιατί οι άλλοι μπορούν να τ’ αλλάξουν και να τρέχουμε μετά».
Ας το σημειώσουμε κι αυτό, γιατί δεν έχει συζητηθεί καθόλου. Ο λογαριασμός για τις αποζημιώσεις θα έρθει μετά τις εκλογές και θα είναι βαρύς. Αν δεν είχαμε προεκλογική περίοδο, η κυβέρνηση θα επικαλούνταν τις δημοσιονομικές δυσκολίες και θα μοίραζε τα εξευτελιστικά βοηθήματα των 600 ευρώ, όπως γινόταν εδώ και χρόνια (επί ΠΑΣΟΚ και επί ΝΔ). Ποιος θα πληρώσει τα παραπανίσια λεφτά, που αναγκάστηκε να δώσει λόγω εκλογών; Ο ελληνικός λαός μέσα από βαριά φορολογία και όχι οι καπιταλιστές. Και οι πυρόπληκτοι δεν θα αποζημιωθούν ουσιαστικά, ώστε να μην οδηγηθούν στις τράπεζες για να μπορέσουν να ξαναστήσουν τα νοικοκυριά τους και ο ελληνικός λαός θα πληρώσει το κόστος, ενώ οι καπιταλιστές θα θησαυρίσουν από την ανοικοδόμηση.
Στο e-mail της εφημερίδας έφτασαν μέσα σε τρεις μέρες περισσότερα από 60 δελτία Τύπου από τα υπουργεία που με οποιονδήποτε τρόπο συμμετέχουν στην επιχείρηση εξαγοράς ψήφων. Ο ίδιος ο Καραμανλής οργανώνει δυο φιέστες την ημέρα σε υπουργεία, για να τους συστήσει τάχα να είναι προσεκτικοί, να είναι γρήγοροι, να παραμερίσουν τον γραφειοκρατισμό κ.λπ. Λες και έγινε ένα ταξίδι στο χρόνο και στον τόπο και βρεθήκαμε ξαφνικά σε άλλη χώρα, σε άλλη εποχή. Λες και δεν υπήρξαν άλλες φυσικές καταστροφές στη θητεία αυτής της κυβέρνησης και δεν θυμόμαστε τι έγινε, πως συμπεριφέρθηκαν στους πληγέντες (οι πλημμυρόπληκτοι των δυο προηγούμενων χειμώνων ακόμα περιμένουν τις αποζημιώσεις).
