Την περασμένη Κυριακή, η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» του Ζούγκλα και του Μαυροτρύπα, μαζί με το «καυτό» DVD «Πιο θερμή κι απ’ τον ήλιο», προς τέρψιν των ηδονοβλεπτικών διαθέσεων του αναγνωστικού κοινού, διέθετε και άρθρο του Αγγελέτου Εμμ. Κανά, με τίτλο «Αθώοι φυλακισμένοι – όμηροι» και διευκρινιστικό υπότιτλο «Η δίκη – παρωδία, ο συνεργαζόμενος με τον ΕΛΑ Τσιγαρίδας και η σιωπή των αριστερών δικηγόρων». Προφανώς, οι ιθύνοντες νόες της φυλλάδας έκριναν πως μετά την κάψα που θα προκαλούσε η παρακολούθηση του DVD, οι αναγνώστες θα μπορούσαν να δροσιστούν διαβάζοντας ολίγον Κανά.
Είναι τραγικό να αναγκάζεσαι να αντιμετωπίζεις έτσι έναν άνθρωπο που εδώ και 2,5 χρόνια εκτίει μια βαρύτατη ποινή σε καθεστώς απομόνωσης, θύμα των «αντιτρομοκρατικών» πολιτικών σκοπιμοτήτων, όμως ο βίος και η πολιτεία του Κανά, ιδιαίτερα τους τελευταίους 7 μήνες, δεν μας αφήνουν περιθώρια να το παραβλέψουμε κι αυτό. Αν και χρηστός πολίτης, που πάντα ψήφιζε κοινοβουλευτικά κόμματα, πατριώτης (δεν τον επέλεξε τυχαία ως φίλο και συνδαιτημόνα του ο «πολύς» Π. Καμμένος) και καλός χριστιανός, ο Κανάς προτιμά να ξεχάσει τη χριστιανική προτροπή για τα αλαλάζοντα κύμβαλα και να συμπεριφέρεται σαν τέτοιο. Φαίνεται πως «η φωνή του κυρίου» είναι πολύ «δυνατή» και δεν μπορεί να της αντισταθεί.
Επειδή, λοιπόν, διακρίνουμε μια «ελαφρά προσαρμογή» στη «φωνή του κυρίου», την οποία απλώς αναπαράγει ο Κανάς, θέλουμε να σημειώσουμε μερικά πράγματα. Οι στόχοι του Κανά έχουν πλέον αυξηθεί σε τρεις. Εκτός από τον Χρήστο Τσιγαρίδα και τις Κινήσεις Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους, έχουμε τώρα και τους «αριστερούς δικηγόρους», έτσι γενικά, χωρίς καμιά παραπέρα διευκρίνιση για το ποιοι συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτή την κατηγορία. Από τα συμφραζόμενα του τελευταίου πονήματος μπορούμε να συμπεράνουμε πως πρόκειται για όλους τους υπερασπιστές στη δίκη ΕΛΑ (πλην του Αλ. Κούγια, υπερασπιστή του Κανά, που ουδέποτε δήλωσε αριστερός, μολονότι στη δίκη έδειξε πολύ μεγαλύτερο σεβασμό για την Αριστερά και τους συναδέλφους του, απ’ αυτόν που έδειξε ο πελάτης του).
Φυσικά, η κεντρική ιδέα και του νέου πονήματος είναι… υψηλού φιλοσοφικού επιπέδου. Παρακολουθείστε τους συλλογισμούς: Η αθωωτική απόφαση του δικαστήριου για τον Τσιγαρίδα, επιβεβαιώνει τις καταγγελίες του Κανά, ότι ο Τσιγαρίδας είναι… συνεργαζόμενος. Διότι το δικαστήριο δέχτηκε ότι «δεν αποδείχτηκε καμιά συνδρομή του, ούτε υλική ούτε ψυχική σε οποιονδήποτε άγνωστο δράστη». Προφανώς, το δικαστήριο έπρεπε να καταδικάσει τον Τσιγαρίδα με βάση τη ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης για να ικανοποιηθεί ο Κανάς. Το ότι δεν είχε κανένα στοιχείο σε βάρος του δεν έχει καμιά σημασία. Οπως επίσης δεν έχει καμιά σημασία πως το δικαστήριο διαχώρισε τον Τσιγαρίδα από τους συγκατηγορουμένους του, δεχόμενο ότι αυτός υπήρξε μέλος του ΕΛΑ, ενώ οι υπόλοιποι (εμμέσως πλην σαφώς) όχι.
Αφού, λοιπόν, ο Τσιγαρίδας είναι αυτό που υποστηρίζει ο Κανάς και όχι αυτό που όλος ο κόσμος βλέπει, οι Κινήσεις Αλληλεγγύης, που εξακολουθούν να τον υποστηρίζουν, «παίρνουν εντολές από αλλού».
Και οι «αριστεροί δικηγόροι» πού κολλάνε; Πώς ξεπήδησαν στη μέση, ενώ μέχρι τώρα δεν είχαν την τιμητική τους; Μόλις άκουσαν την απόφαση -γράφει ο Κανάς- «κρέμασαν κάτι μούτρα σαν να ‘ταν σε κηδεία»! Φυσικά, το ακριβώς αντίθετο συνέβη, όμως γιατί πρέπει να βληθούν συλλήβδην δικηγόροι που έχουν δώσει μάχες σε δικαστικές αίθουσες, σε εισαγγελικά γραφεία και αστυνομικά τμήματα και οι οποίοι έχουν υπερασπιστεί, με προσωπικό κόστος και κόπο και χωρίς λεφτά, δεκάδες διωχθέντες των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων;
Για τον ίδιο λόγο που βάλλεται και το κίνημα αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους. Ο Κανάς προσπαθεί να αποδυναμώσει την πρόσφατη αθωωτική απόφαση για τον ΕΛΑ. Ο Κανάς συκοφαντεί τον Χρ. Τσιγαρίδα, έναν αγωνιστή που υπεράσπισε τις πολιτικές του επιλογές και έχει τη δική του συμβολή στη (σχετική) ανατροπή του κλίματος τρομολαγνείας. Ο Κανάς συκοφαντεί το κίνημα αλληλεγγύης, αυτό το μικρό κίνημα που ξεπήδησε μέσα από τους χώρους του αντικαπιταλιστικού αγώνα και σήκωσε την τελευταία τριετία το βάρος της αντίστασης στην τρομοϋστερία και την κρατική τρομοκρατία. Ο Κανάς τα βάζει και με τους «αριστερούς δικηγόρους», λίγο μετά την έκδοση μιας πραγματικά ιστορικής αθωωτικής δικαστικής απόφασης και πέντε μήνες πριν την έναρξη του εφετείου για την υπόθεση 17Ν. Επειδή, λοιπόν, ο Κανάς είναι ενεργούμενο (σκέτο ενεργούμενο, με πλήρη αδυναμία να σκεφτεί και να ενεργήσει αυτόνομα), νομίζουμε ότι σ’ αυτή τη δεύτερη μεγάλη δίκη σκοπεύουν οι βολές κατά εκείνων των δικηγόρων που έχουν μια συγκεκριμένη διαδρομή και στη δικηγορία και στο πολιτικό κίνημα. Πολύ φοβόμαστε ότι ζούμε τα πρώτα βήματα μιας νέας «βεζυρογλιάδας» με πρόσκοπο τον Κανά. Οταν αυτός «κουραστεί», η σκυτάλη θα περάσει σε άλλους.
Τα γράφουμε όλ’ αυτά, γιατί πιστεύουμε πως δεν πρέπει να περάσουν στο ντούκου. Το κίνημα αλληλεγγύης οφείλει να πάρει τα μέτρα του, τσακίζοντας εν τη γενέσει τους όλες τις προσπάθειες συκοφάντησης και σπίλωσης αγωνιστών και χώρων αντίστασης. Αν δεν το κάνει έγκαιρα, θα αποπολιτικοποιήσει την ίδια την έννοια της αλληλεγγύης (μετατρέποντάς την σε οιονεί φιλανθρωπία) και θα αναγκαστεί να τρέχει πίσω από τα γεγονότα.
ΥΓ: Είναι η τρίτη φορά που ο Κανάς επικαλείται τον Γιάννη Σερίφη ως υποστηρικτή των απόψεών του. Η πρώτη ήταν στο δικαστήριο, η δεύτερη ήταν σε μια πρόσφατη εκδήλωση της Συσπείρωσης Ενάντια στην Κρατική Τρομοκρατία στο Πολυτεχνείο (όπου διαβάστηκε «επιστολή Κανά», αίτημα που υποστήριξε ο Γ. Σερίφης, με αποτέλεσμα την κακήν-κακώς διάλυση της εκδήλωσης), η τρίτη είναι με το άρθρο στο «Πρώτο Θέμα». Πώς πρέπει, άραγε, να ερμηνεύσουμε τη σιωπή του Γ. Σερίφη;
