Στις 18 Φλεβάρη του 2000 συνήλθε σε ολομέλεια το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και εξέδωσε τη γνωμοδότηση 111. Ανάμεσα στ’ άλλα αποφάσισε, ότι η Μονή Βατοπεδίου ποτέ δεν είχε τη κυριότητα της λίμνης Βιστωνίδας (Μπουρού), αλλά της είχε παραχωρηθεί μόνο η εκμετάλλευσή της. Επισήμανε δε, ότι από την στιγμή που η Μονή Βατοπεδίου είχε προσέλθει στις 4 Μάη του 1930 στην συμβολαιογράφο Αθηνών Δ. Ιατρίδου και είχε υπογράψει το συμβόλαιο 2343, με το οποίο της παραχωρούνταν η χρήση εκμετάλλευσης της λίμνης, παραδεχόταν ότι δεν είχε την κυριότητα της λίμνης, του νησιού και των παραλίμνιων εκτάσεων. Η γνωμοδότηση 111 ήταν ομόφωνη και στην ολομέλεια είχαν πάρει μέρος και οι Νομικοί Σύμβουλοι Γρ. Κρόμπας, Ι. Πετρόπουλος, Δ. Παπαγεωργόπουλος, Κρ. Μανωλής και Β. Κοντόλαιμος.
Μετά από τέσσερα χρόνια, στις 9 Δεκέμβρη του 2004, οι παραπάνω πήραν μέρος στο Δ’ Τμήμα του ΝΣΚ, (στο οποίο ο Γρ. Κρόμπας ήταν πρόεδρός, έχοντας αναβαθμιστεί σε αντιπρόεδρο του ΝΣΚ) και έβγαλαν μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του Τμήματος την ομόφωνη γνωμοδότηση 15/2005, με την οποία ανάμεσα στ’ άλλα αναγνωρίζουν ότι η Μονή Βατοπεδίου έχει την κυριότητα της λίμνης Βιστωνίδας, του νησιού που είναι μέσα σ’ αυτή και των παραλίμνιων εκτάσεων. Aγνόησαν ακόμη και το ότι η Μονή Βατοπεδίου, δεχόμενη να υπογράψει το συμβόλαιο 2343/4-5-30 της Δ. Ιατρίδου, παραδεχόταν ότι δεν είχε την κυριότητα τις Βιστωνίδας και των παραλίμνιων εκτάσεων.
Αυτή η προκλητική και αντίθετη θέση υπαγορεύτηκε από τον πρώην υπουργό Γεωργίας Ε. Μπασιάκο και την κυβέρνηση της ΝΔ, που ήθελαν με μια ομόφωνη γνωμοδότηση Τμήματος του ΝΣΚ να νομιμοποιήσουν τη δοθείσα (από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ) στη Μονή Βατοπεδίου κατοχή της Βιστωνίδας και στη συνέχεια να αποφασίσουν για την επαναφορά της λίμνης στο κράτος, μέσω της μεταβίβασης κτισμάτων-φιλέτων του δημοσίου στη Μονή. Στο Τμήμα είχε πάρει μέρος και ο Χρ. Μπότσιος ως εισηγητής, ο οποίος μαζί με τον Γρ. Κρόμπα είχαν ανάμιξη και στον αποχαρακτηρισμό της έκτασης των 8.800 στρεμμάτων «κοινόχρηστου δάσους» στην Ουρανούπολη. Αρχικά ο Χρ. Μπότσιος είχε εκφράσει μια Γνώμη και προσπάθησε να την επιβάλει στους δασολόγους υπηρεσιακούς παράγοντες της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής. Μπορεί μεν ο Ε. Μπασιάκος να μην είχε υπογράψει τη Γνώμη του Χρ. Μπότσιου, αλλά ήταν σε πλήρη γνώση του όλες οι κινήσεις του στην Βόρεια Ελλάδα, τις οποίες και πατρονάρισε. Ο Χρ. Μπότσιος «έφαγε πάγο» από τους υπηρεσιακούς παράγοντες και έτσι αναγκάστηκαν να προσφύγουν στο Ε’ Τμήμα του ΝΣΚ, στο οποίο προΐσταται ως πρόεδρος ο Γρ. Κρόμπας, για να βγάλουν την αρεστή στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας γνωμοδότηση.
Τελικά, όπως επανειλημμένα έχουμε γράψει, έβγαλαν την 161/2008 γνωμοδότηση που έγινε δεκτή από τον υφυπουργό Γεωργίας Κ. Κιλτίδη. Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι οι Γρ. Κρόμπας (αντιπρόεδρος του ΝΣΚ και πρόεδρος του Ε’ Τμήματος) και ο Χρ. Μπότσιος έχουν ενεργή και καταλυτική ανάμιξη στις υποθέσεις του αποχαρακτηρισμού του δάσους της Ουρανούπολης και της παράνομης παραχώρησης μιας σειράς κτισμάτων-φιλέτων του δημοσίου στη Μονή Βατοπεδίου. Και οι δύο αυτοί κύριοι υπηρετούν στο Γραφείο των Νομικών Συμβούλων του υπουργείου Γεωργίας. Οπως αντιλαμβάνεστε, έχουν κάθε λόγο να γνωμοδοτούν σύμφωνα με τις παραγγελίες του πρώην υπουργού Γεωργίας Ε. Μπασιάκου, που με την επιστολή του στις 10 Σεπτέμβρη προσπαθεί να εμφανιστεί ως αφελής. Ισχυρίζεται ότι έβγαλε δύο υπουργικές αποφάσεις στηριζόμενος στην ομόφωνη γνωμοδότηση 15/2005, χωρίς να γνωρίζει δήθεν τίποτα περισσότερο γύρω από το νομικό παρασκήνιο και τις υπουργικές αποφάσεις των υφυπουργών Οικονομικών Γ. Δρυ και Aπ. Φωτιάδη.
Η υπ’ αριθμόν 111 ομόφωνη γνωμοδότηση έκλεινε το δρόμο στις προσπάθειες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ να παραχωρήσουν την κυριότητα της Βιστωνίδας στη μονή Βατοπεδίου και στη συνέχεια να την ανταλλάξουν με κτίσματα-φιλέτα του δημοσίου. Αυτή την προσπάθεια είχαν ξεκινήσει το 1998, όταν έβαλαν το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Δημοσίων Κτημάτων και Ανταλλάξιμης Περιουσίας (ΓΣΔΚΑΠ) να βγάλει τη γνωμοδότηση 26/1998, σύμφωνα με την οποία το δημόσιο δεν δικαιούται να προβάλλει δικαιώματα κυριότητας στη νησίδα «Αντα Μπούρου» περιοχής λίμνης Βιστωνίδας, που εν τω μεταξύ τη διεκδικούσε η Μονή Βατοπεδίου (στη γνωμοδότηση αυτή δεν προσδιορίζεται η έκταση της νησίδας). Στις 5 Φλεβάρη, ο υφυπουργός Οικονομίας Γ. Δρυς όχι μόνο έκανε δεκτή τη γνωμοδότηση (χωρίς να είναι υποχρεωμένος), αλλά και αναφέρει στην απόφαση, ότι η έκταση της νησίδας ανέρχεται σε 1.632 στρέμματα. Επειδή όχι μόνο ο Γ. Δρυς αλλά και άλλα κυβερνητικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ γνώριζαν ότι αυτές οι γνωμοδοτήσεις και υπουργικές αποφάσεις έμπαζαν από παντού, δοκίμασαν να τις περάσουν μέσω του ΝΣΚ και φτάσαμε έτσι στη συνεδρίαση τις 18ης Φλεβάρη της Ολομέλειας του ΝΣΚ και στη γνωμοδότηση 111, που δυσαρέστησε την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών, που αποφάσισε να συνεχίσει τις προσφυγές στο ΓΣΔΚΑΠ.
Το 2002, αυτό έβγαλε τη γνωμοδότηση 17/2002, σύμφωνα με την οποία το δημόσιο δεν δικαιούται να προβάλει δικαιώματα κυριότητας επί παραλίμνιων εκτάσεων εμβαδού 25.000 στρεμμάτων και επί δύο νησίδων της λίμνης Βιστωνίδας. Τη γνωμοδότηση αυτή έκανε δεκτή ο υφυπουργός Οικονομικών Απ. Φωτιάδης με απόφασή του το 2002. Η Μονή Βατοπεδίου, εκμεταλλευόμενη τη γνωμοδότηση αυτή, υπέβαλε αίτηση θεραπείας στο ΓΣΔΚΑΠ από το οποίο ζήτησε να εκδώσει νέα γνωμοδότηση. Αυτό εξέδωσε την 46/2002, σύμφωνα με την οποία το δημόσιο δεν δικαιούται να προβάλει δικαιώματα επί της λίμνης Βιστωνίδας (λίμνη Μπορού-ιχθυοτροφείο Αγίων Θεοδώρων- σημερινό Αγίου Νικολάου-Νταλιάνη), των οχθών αυτής στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης, όποιας έκτασης και εάν είναι αυτή, η οποία ανήκει εξολοκλήρου στην Μονή Βατοπεδίου. Και η γνωμοδότηση αυτή έγινε δεκτή από τον υφυπουργό Οικονομικών Απ. Φωτιάδη στις 4-6-2003, παρά το γεγονός ότι η Μονή Βατοπεδίου είχε καταθέσει αγωγή κατά του ελληνικού δημοσίου.
Ετσι, φτάνουμε στον Ε. Μπασιάκο. Αυτός, προκειμένου να νομιμοποιήσει τις παράνομες αυτές γνωμοδοτήσεις του ΓΣΔΚΑΠ, ζήτησε από το Δ’ Τμήμα του ΝΣΚ, που ήταν του χεριού του, να κάνει γνωμοδότηση, καταθέτοντας το ερώτημα: «Υφίσταται κώλυμα έκδοσης Υπουργικής Απόφασης… περί της ανταλλαγής των παραλίμνιων εκτάσεων της λίμνης Βιστωνίδας… μετά την αναγνώριση της κυριότητας της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου έναντι του δημοσίου… επειδή προηγουμένως είχε εκδοθεί η υπ’ αρ.111/2000 Γνωμοδότηση της Ολομέλειας του ΝΣΚ εις την οποία γίνεται αναφορά περί κοινοχρήστου χαρακτήρα της λίμνης Βιστωνίδας». Αυτό το απόσπασμα του ερωτήματος του Ε, Μπασιάκου είναι αποκαλυπτικό. Εμμέσως πλην σαφώς, λέει: Κύριοι Κρόμπα και Μπότσιε, φροντίστε με τη δική σας γνωμοδότηση να εξαφανίσετε την άποψη της γνωμοδότησης 111 για κοινόχρηστο χαρακτήρα της λίμνης Βιστωνίδας, για να μπορέσω να εκδώσω τις υπουργικές αποφάσεις με τις οποίες θα δίνω εντολή στην ΚΕΔ (Κτηματική Εταιρία Δημοσίου) να κάνει μεταβιβάσεις ακινήτων ση Μονή Βατοπεδίου και να της παραχωρήσω έτσι τα διάφορα φιλέτα του δημοσίου. Οι Γρ. Κρόμπας και Χρ. Μπότσιος δούλεψαν σκληρά για να βγει από το Δ’ Τμήμα του ΝΣΚ η 15η ομόφωνη γνωμοδότηση του 2005, ικανοποιώντας στο ακέραιο τις υπουργικές απαιτήσεις.
