Ο Σημίτης δεν έχει παραμείνει σιωπηλός από το 2004 που παρέδωσε το δαχτυλίδι στον Γιωργάκη. Αν και εκτός Βουλής από το 2007, παρεμβαίνει συνεχώς με δηλώσεις, άρθρα και συνεντεύξεις. Γι’ αυτό και η σκληρή δήλωσή του δεν εξέπληξε κανέναν. Παρενέβη ως «ευρωπαϊστής», ενώνοντας τη φωνή του με εκείνους που μίλησαν από την αρχή για δημοψήφισμα που αφορά την παραμονή στο ευρώ, μολονότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έθεσε τέτοιο ζήτημα: «Η κυβέρνηση προχώρησε ένα βήμα προς την έξοδο από την Ευρωζώνη και το ευρώ, ένα βήμα προς μία άγνωστη κατεύθυνση, για την οποία ούτε γνώση ούτε προετοιμασία έχει. Το ερώτημα για το οποίο θέλει να διενεργήσει δημοψήφισμα είναι παραπλανητικό».
Η κατάληξη της δήλωσής του είναι τυπική για έναν ευρώδουλο αστό πολιτικό, που δεν προσπάθησε ποτέ να κρύψει πως γι’ αυτόν νόμος είναι ό,τι αποφασίζεται στα ιμπεριαλιστικά διαβούλια και όχι ό,τι αποφασίζεται μέσα από τους θεσμούς του ελληνικού αστικού κράτους: «Μαγικές λύσεις όμως δεν υπάρχουν. Λύσεις θα προκύψουν μόνο από συνεννόηση και συνεργασία με τις χώρες που συμμετέχουν στην Ευρωζώνη. Η κυβέρνηση έχει χρέος απέναντι στον ελληνικό λαό, που στην πλειοψηφία του θέλει ως νόμισμα το Ευρώ, να επιδιώξει εδώ και τώρα μια λύση. Διαφορετικά οι θυσίες θα είναι ακόμη μεγαλύτερες από εκείνες που θέλει να αποτρέψει. Μια καταστροφική ύφεση θα είναι αναπόφευκτη, θα διαρκέσει χρόνια και θα έχει τεράστιο κόστος για όλους».
