Πιο έντονη η μπόχα

Και δεύτερη συνάντηση ΣΥΡΙΖΑ με Μιωνή-Φιλιππάκη

Καινούργια στοιχεία προστίθενται στα όσα γράφουμε στη διπλανή σελίδα για το βρόμικο πολιτικο-επιχειρηματικό παρασκήνιο, με πρωταγωνιστές εξέχοντες υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (Παππάς, Παπαγγελόπουλος), ένα εξέχον στέλεχος της σιωνιστικής οντότητας (Σάμπυ Μιωνής) και έναν δεξιό εκδότη (Γιάννης Φιλιππάκης). Τα καινούργια στοιχεία προέρχονται από δηλώσεις των πρωταγωνιστών και από όσα κατέθεσε στην Προανακριτική ο Μιωνής (και φυσικά διέρρευσαν).
 
Δεν έγινε μόνο μία σύσκεψη στο γραφείο του Παππά στο Μαξίμου, στις 10 Μάρτη του 2016, την οποία (όπως λέει ο Παπαγγελόπουλος) συγκάλεσε ο Παππάς, μετά από πίεση της ισραηλινής κυβέρνησης (!) και κατά την οποία (όπως ισχυρίζεται ο Μιωνής) ο Παπαγγελόπουλος ζήτησε από τον Ισραηλινό να πληρώσει στον Φιλιππάκη γύρω στα 350 χιλιάρικα ευρώ για δικαστικά έξοδα.
 
Εγινε και δεύτερη σύσκεψη, δυο χρόνια μετά. Πάλι στο γραφείο του Παππά και με διευρυμένη σύνθεση. Οπως λέει ο Παπαγγελόπουλος, «σε αυτήν συμμετείχαν ο κ. Παππάς, εγώ, εκπρόσωπος του κ. Μιωνή, ο κ. Φιλιππάκης και άλλοι» (ποιοι άλλοι, υπό ποιες ιδιότητες;). «Εχω την εντύπωση μάλιστα», συνεχίζει ο Παπαγγελόπουλος, «ότι ο κ. Μιωνή στη συνέχεια κάποια στιγμή (σ.σ. στη διάρκεια της σύσκεψης; Αλλη στιγμή; Και πώς ξέρει ο Παπαγγελόπουλος πώς εξελίχθηκαν τα παζάρια ανάμεσα σε δυο ιδιώτες;) έλαβε κι επιταγή ως εγγύηση για τη διευθέτηση των ιδιωτικών διαφορών του με τον κ. Φιλιππάκη».
 
Τη σύσκεψη του 2018 στο γραφείο του Παππά (ο οποίος πλέον δε βρισκόταν στο Μαξίμου, αλλά στην Καλλιθέα, ως υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής) επιβεβαιώνει και ο Φιλιππάκης στη μακροσκελή δήλωση που έκανε: «Το 2018 έγινε ακόμα μια προσπάθεια εξωδικαστικού συμβιβασμού, πάλι στο γραφείο του κ.Παππά –αυτή τη φορά στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής. Η συνάντηση οδήγησε στην υπογραφή συμφωνητικού συμβιβασμού με αμοιβαία αποχή από δικαστικές ενέργειες που τηρήθηκε μέχρι πρόσφατα. Το συμφωνητικό αποτελούσε, στα κύρια σημεία του, μετάφραση προσχεδίου, στα αγγλικά, το οποίο μας είχαν αποστείλει ο κ. Μιωνής και Ισραηλινός δικηγόρος το Δεκέμβριο 2016. Δηλαδή μετά την συνάντηση του δήθεν εκβιασμού!».
 
Εμάς, βέβαια, δεν μας απασχολούν οι αλληλοκατηγορίες μεταξύ Μιωνή και Φιλιππάκη, αλλά η κυβερνητική παρέμβαση, δύο φορές μάλιστα, που γίνεται μετά από αίτημα της ισραηλινής κυβέρνησης, όπως παραδέχονται οι πρωταγωνιστές. Το ότι είναι όλοι «λερωμένοι» δεν το συζητάμε. Αν ο Μιωνής ήταν ένας… αδαμάντινος επιχειρηματίας, που τον κυνηγούν οι… αντισημίτες, θα καθάριζε πατ-κιουτ, σκίζοντάς τους στα ελληνικά δικαστήρια. Δε θα είχε ανάγκη να βάζει «μέσον» τη σιωνιστική κυβέρνηση, για να παρέμβει στον Τσίπρα και ν’ αναλάβει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να μεσολαβήσει για εξωδικαστικό συμβιβασμό του με τον Φιλιππάκη. Κι αν ο Φιλιππάκης και οι δημοσιογράφοι που κατηγορεί ο Μιωνής είχαν όλο το απαιτούμενο αποκαλυπτικό υλικό για παράνομη δράση του Μιωνή, επίσης θα τον έσκιζαν και δε θα αναζητούσαν συμβιβασμό μαζί του. Ούτε θα έδινε ο Φιλιππάκης επιταγή –ως εγγύηση- στον Μιωνή, όπως λέει ο Παπαγγελόπουλος.
 
Εμείς θα μείνουμε στις πολιτικές πλευρές, που αποκαλύπτουν ένα βρόμικο παρασκήνιο αδιαφάνειας, συναλλαγής και διαπλοκής.
 
♦ Από πότε μια ξένη κυβέρνηση ζητά παρέμβαση της ελληνικής σε μια υπόθεση μεταξύ ιδιωτών που βρίσκονται στα δικαστήρια, αλληλομηνυόμενοι; Ρητορικό είναι το ερώτημα. Η σιωνιστική κυβέρνηση παρενέβη (σίγουρα περισσότερες από μία φορές) και η κυβέρνηση Τσίπρα ανταποκρίθηκε ως πειθήνιο οργανέτο, βάζοντας υπουργούς να κάνουν κρυφές συσκέψεις μ’ έναν ισραηλινό επιχειρηματία κι έναν δεξιό εκδότη και να προσπαθούν να τους οδηγήσουν σε συμβιβασμό.
 
♦ Τι γυρεύει ο Παπαγγελόπουλος και στις δύο αυτές τις συσκέψεις; Συμμετείχε ως πολιτικός φίλος του Φιλιππάκη, ως υπουργός που μπορεί να κινήσει νήματα στο δικαστικό σύστημα ή και με τις δύο αυτές ιδιότητες; Και με τις δύο ιδιότητες, όπως αποδεικνύεται.
 
♦ «Για τους κ.κ. Παπασταύρου και Μιωνή με είχε παρακαλέσει να τους βοηθήσω και ο κ. Σαμαράς σε μία από τις συναντήσεις μας», λέει ο Παπαγγελόπουλος. Ας δεχτούμε ότι ο Σαμαράς απευθύνθηκε σ’ αυτόν, επειδή γνωρίζονταν ως παλαιοί δεξιοί και ήταν η μόνη «άκρη» που διέθετε (ο Σαμαράς) στην κυβέρνηση Τσίπρα. Πώς όμως θα μπορούσε να βοηθήσει δύο αντιδικούντες επιχειρηματίες ο Παπαγγελόπουλος;
 
♦ Και καλά ο Σαμαράς, ενδιαφερόταν για τον Μιωνή, λόγω του συμβούλου του Σταύρου Παπασταύρου (ο Φιλιππάκης λέει ότι ο Σαμαράς τον πίεσε επανειλημμένα από τα μέσα του 2013 να μη δημοσιεύσει τίποτα για τους Μιωνή-Παπασταύρου). Ο Παππάς που –σύμφωνα με τον Παπαγγελόπουλο- χειριζόταν το θέμα μετά από αίτημα της ισραηλινής κυβέρνησης (με εντολή Τσίπρα, προφανώς), γιατί κάλεσε και τον Παπαγγελόπουλο και στην πρώτη και στη δεύτερη σύσκεψη; Αφού ο ρόλος της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν –υποτίθεται- διαμεσολαβητικός-διαιτητικός, δεν μπορούσε να τον παίξει ο Παππάς μόνος του; Χρειαζόταν και τον Παπαγγελόπουλο;
 
♦ Φως στις «απορίες» ρίχνει έγγραφο που κατέθεσε στην Προανακριτική ο Μιωνής (και το οποίο, φυσικά, διέρρευσε αμέσως). Πρόκειται για ιδιωτικό συμφωνητικό (ο τίτλος του είναι: «Roadmap – Σημεία Συμφωνίας») ανάμεσα στον Μιωνή, τον Φιλιππάκη και τον Τάρκα (ο Τάρκας περιλαμβάνεται στους «άλλους» που ήταν παρόντες στη δεύτερη σύσκεψη; Ποιοι άλλοι ήταν;), οι οποίοι το υπογράφουν. Η ημερομηνία είναι 17-3-2018 και χαρακτηρίζεται ως «εμπιστευτικό». Μένει να μας πουν αν οι υπογραφές έπεσαν στη δεύτερη σύσκεψη στο γραφείο του Παππά ή μετά απ’ αυτήν.
 
Το έγγραφο περιλαμβάνει ενέργειες που θα προβεί η κάθε πλευρά (ο Φιλιππάκης θα σταματήσει να γράφει άρθρα, ο Μιωνής θα του αποδεσμεύσει λογαριασμούς που του είχε δεσμεύσει, θα αποσύρουν μηνύσεις και οι δύο κτλ.), οι οποίες δεν μας ενδιαφέρουν. Μας ενδιαφέρουν μόνο τρεις όροι που αναφέρονται αναλυτικά στις σελίδες 1 και 2 του «Οδικού Χάρτη» και αναφέρονται σε δυο ανοιχτές ποινικές υποθέσεις του Μιωνή και σε μια ανοιχτή φορολογική υπόθεση του συνεταίρου του Μεταξά. Αντιγράφουμε:
 
«Δ) Οριστικό κλείσιμο (αρχειοθέτηση) των παρακάτω ανοικτών δικαστικών υποθέσεων σε χρονικό διάστημα τριών (3) μηνών από την υπογραφή του παρόντος Rοadmap. Τα μέρη δύνανται να συμφωνήσουν περαιτέρω παράταση μόνο εφόσον υπάρχει αντικειμενική και ουσιαστική πρόοδος στο οριστικό κλείσιμο των παρακάτω υποθέσεων.
 
1) Εγκληματική Οργάνωση – Η ερευνούσα Εισαγγελική Αρχή εισηγείται ότι από την έρευνα δεν προέκυψαν στοιχεία και κλείνει την προκαταρκτική έρευνα, για όλα τα “εμπλεκόμενα“ πρόσωπα βάζοντας την υπόθεση στο αρχείο. Στην συνέχεια, η απόφαση αρχειοθέτησης επικυρώνεται από την Εισαγγελία Εφετών.
 
2) Ποινική δίωξη για απάτη επί δικαστηρίου. Η 4η Ειδική Ανακρίτρια εισηγείται την αρχειοθέτηση και για τα δύο πρόσωπα και επιδίδει “τυπική κλήση“. – Αλλος Εισαγγελέας συμφωνεί στην αρχειοθέτηση και η απόφαση πάει στην συνέχεια προς επικύρωση στο Δικαστικό Τριμελές Συμβούλιο προς επικύρωση. Μετά από 30 ημέρες η απόφαση γίνεται αμετάκλητη.
 
3) Μεταξάς-ΔΟΣ
 
Κατόπιν της απάντησης που θα έρθει από τις Ελβετικές αρχές, η ΔΟΣ συμφωνεί στον τρόπο υπολογισμού και ολοκληρώνει την υπόθεση με συμφωνία αναγνωρίζοντας τις θέσεις των Ελβετικών φορολογικών αρχών».
 
Το διανοείστε; Σε συμφωνητικό μεταξύ ιδιωτών καπιταλιστών, περιλαμβάνονται όροι για ρύθμιση ανοιχτών ποινικών και φορολογικών υποθέσεων! Για να το πούμε ωμά, δεν είναι μαλάκες οι καπιταλιστές (και μάλιστα κάποιοι σαν τον Μιωνή που έχει τις πλάτες της σιωνιστικής κυβέρνησης), για να περιλαμβάνουν σε ιδιωτικά συμφωνητικά όρους οι οποίοι δεν μπορούν να ικανοποιηθούν. Τις δύο ανοιχτές ποινικές υποθέσεις του Μιωνή μόνο η κυβέρνηση θα μπορούσε να τις κλείσει, παρεμβαίνοντας στο δικαστικό μηχανισμό. Να γιατί κρίθηκε απαραίτητη η παρουσία του Παπαγγελόπουλου στις υπό τον Παππά συσκέψεις, το 2016 και το 2018.
 
Εννοείται πως θα υπάρξει συνέχεια. Μένουμε προς το παρόν εδώ για να σχολιάσουμε ειρωνικά τη συριζαίικη προπαγάνδα για το «ηθικό πλεονέκτημα»! Βουτηγμένοι μέσα στα σκατά, όπως όλοι οι προηγούμενοι, είναι. Και μάλιστα, στο λάκο με τα σκατά βούτηξαν με στιλ που θα ζήλευε και ο… Γκρεγκ Λουγκάνις.