Αμέσως μετά τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών στο προεδρικό μέγαρο, στις δηλώσεις που έκανε στα γραφεία του κόμματός της στη Βουλή, η Αλέκα Παπαρήγα είπε μεταξύ άλλων: «Εξήγησα και μέσα στη σύσκεψη τι εννοούμε λέγοντας ότι ασκείται στον ελληνικό λαό ιδεολογική τρομοκρατία –και θα προσθέσω εδώ, δεν το είπα μέσα– τύπου Μπιν Λάντεν και ωμός εκβιασμός».
Γιατί αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνει αυτή την προσθήκη περί Μπιν Λάντεν; Δεν έβρισκε άλλη πρόσφορο παράδειγμα; Δεν μπορούσε, για παράδειγμα, να πει «τρομοκρατία τύπου Μπους»; Μπορούσε, όμως έκανε τη συνειδητή επιλογή να μιλήσει για «τρομοκρατία τύπου Μπιν Λάντεν», γιατί για τον Περισσό έχει ιδιαί-τερη σημασία να δίνει συνεχώς τα δικά του διαπιστευτήρια νομιμοφροσύνης προς το σύστημα. Τι σχέση έχει ο Μπιν Λάντεν, εκπρόσωπος ενός μη κρατικού, αντιστασιακού ρεύ-ματος, με την τρομοκρατία που ασκείται από ένα κράτος, όπως εν προκειμένω; Τι είδους ιδεολογική τρομοκρατία ασκεί η Αλ-Κάιντα; Κάνει έναν αγώνα απόκρουσης μιας ιμπεριαλιστικής εισβολής, με το δικό της τρόπο, με τα δικά της μέσα πάλης. Ενώ η ιδεολογική τρομοκρατία στην οποία αναφέρθηκε η Παπαρήγα ασκείται από μια κυβέρνηση και κάποιους διεθνικούς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ). Οταν, μάλιστα, αυτή η σύγκριση γίνεται λίγο καιρό μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Οσάμα Μπιν Λάντεν και μελών της οικογένειάς του από αμερικανούς κομάντο, αποκτά χαρακτήρα πρόκλησης. Γίνεται για να αποκηρύξει κάθε μορφή αντι-βίας από τη μεριά των καταπιεσμένων.
