«Η μεγάλη εκδίκηση της Κεντροαριστεράς» ήταν ο «ξύλινος» πρωτοσέλιδος τίτλος των «Νέων», την Παρασκευή 22 Ιούλη. Συνοδευόταν από τεράστια φωτογραφία ενός σκυθρωπού στα έδρανα της Βουλής Τσίπρα. Τρεις μέρες μετά, τη Δευτέρα 25 Ιούλη, παραχωρήθηκε στον Κ. Σκανδαλίδη μια ολόκληρη σελίδα στη ναυαρχίδα του Συγκροτήματος, για να δημοσιεύσει άρθρο με τίτλο «Η Κεντροαριστερά είναι εδώ» και υπότιτλο «Τρεις προϋποθέσεις για το επόμενο βήμα της επανένωσης των δυνάμεων του Κέντρου».
Πολιτικός μέντορας της Φώφης, παλαιόθεν εκλογομάγειρας του ΠΑΣΟΚ και εισηγητής του στη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο, ο Σκανδαλίδης βρήκε την ευκαιρία να ξαναπεί τα ίδια. Για την ανατροπή που συντελείται στους πολιτικούς συσχετισμούς, για «ένα συνεχώς διευρυνόμενο μεγάλο ρεύμα από προοδευτικούς, δημοκράτες και αριστερούς πολίτες, αλλά και από δυνάμεις της αποχής ή της νέας γενιάς», που «αποστασιοποιείται» από τον ΣΥΡΙΖΑ και που «αντιλαμβάνεται την απουσία και τον κατακερματισμό της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης ως κρίσιμο πολιτικό κενό» και γι' αυτό χρειάζεται να υπάρξει «μια ενωμένη και ενιαία Κεντροαριστερά».
Στην πραγματικότητα, στην ψηφοφορία για τον εκλογικό νόμο δεν είχαμε την «εκδίκηση της Κεντροαριστεράς», αλλά την εκδίκηση των βαρόνων των μίντια και ειδικά του Ψυχάρη. Η Κεντροαριστερά, άλλωστε, θα μπορούσε να πάρει εκδίκηση από τον ΣΥΡΙΖΑ μόνο αν κατάφερνε να πάρει πίσω τις ψήφους που μέσα σε μια τριετία-τετραετία «μετοίκησαν» από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό μπορεί να αποδειχτεί σε εκλογές, όχι σε μια ψηφοφορία στη Βουλή. Μέχρι στιγμής, τέτοια τάση δεν έχει διαφανεί ούτε σε επίπεδα δημοσκοπήσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει, αλλά οι απώλειες πηγαίνουν στη ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει στα ίδια, ενώ το Ποτάμι βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Ο Ψυχάρης χάλασε πράγματι τα σχέδια των Τσιπραίων για μια περιφανή πολιτική νίκη, με τη συγκέντρωση 200 ψήφων στον εκλογικό νόμο, αλλά μέχρις εκεί. Δεν οικοδόμησε κάτι. Η υπόθεση «ενότητα της Κεντροαριστεράς» ακόμα καρκινοβατεί, ενώ το «προγραμματικό» κείμενο που έφτιαξε η επιτροπή που είχαν στήσει πέρασε εντελώς στο ντούκου. Ούτε πολιτική αίσθηση προκάλεσε ούτε συζητήθηκε. Ακόμα και μεταξύ τους. Δεν αποκλείουμε να τελεσφορήσουν οι πιέσεις που ασκούνται, να γίνει μέσα στον Αύγουστο η συνάντηση Φώφης-Σταύρου (που έχει περιβληθεί με μυθική αχλύ), να καταλήξουν και σε κάποια διαδικασία κοινής έκφρασης, όλ' αυτά όμως μένει να αποδειχτούν στην πράξη.
