«Είχαμε μια πολύ καλή συνάντηση. Οι θεσμοί συμφώνησαν να επιστρέψουν. Το ΔΝΤ επίσης συμφώνησε να επιστρέψει, παρά κάποιες διαφορές. Συνεπώς, αναμένουμε τις περαιτέρω συζητήσεις, να ολοκληρώσουμε έγκαιρα την πρώτη αξιολόγηση και να έχουμε μια συζήτηση σχετικά με το χρέος. Είμαι βέβαιος ότι λογικοί άνθρωποι, όταν κάθονται γύρω από το τραπέζι, θα βρουν μια λογική λύση. Σας ευχαριστώ πολύ». Αυτά δήλωσε, με τα άψογα αγγλικά του, ο υπουργός Οικονομικών των Τσιπροκαμμένων Ε. Τσακαλώτος, αποχωρώντας από το Eurogroup της περασμένης Δευτέρας.
Περισσότερες πληροφορίες δεν έδωσε. Δεν χρειαζόμαστε, όμως, τη βοήθεια του Τσακαλώτου, μετά από έξι χρόνια μνημονιακής πείρας. Οταν η τρόικα (κουαρτέτο πλέον, με τη συμμετοχή και εκπροσώπου του ESM) έρχεται για να κλείσει μια αξιολόγηση-επιθεώρηση, έχουν προηγηθεί δύο συμφωνίες: πρώτο, οι ιμπεριαλιστές δανειστές έχουν διευθετήσει -τουλάχιστον καταρχήν- τις τυχόν μεταξύ τους διαφορές και δεύτερο η ελληνική κυβέρνηση έχει προσχωρήσει στο βασικό πλαίσιο των θέσεών τους, αφήνοντας ανοιχτές σε διαπραγμάτευση ορισμένες λεπτομέρειες. Η βασική συμφωνία έχει γίνει με e-mail και τηλεδιασκέψεις, ενώ οι λεπτομέρειες θα ρυθμιστούν «επί του πεδίου» στην Αθήνα.
Βέβαια, οι δουνουτούδες διαμηνύουν από την Ουάσιγκτον ότι επιμένουν στις θέσεις τους. Και ο Σόιμπλε «άδειασε» τον Ντεϊσελμπλούμ (που είπε μετά το Eurogroup ότι ανοίγει η συζήτηση για το χρέος), δηλώνοντας ότι η συζήτηση για το χρέος είναι απλώς θέμα «πρεστίζ», διότι μέχρι το 2025 δεν υπάρχει ζήτημα χρέους. «Δεν υπάρχει κανένα δυνατό επιχείρημα αυτή τη στιγμή για τους γερμανούς βουλευτές και πολίτες για να εστιάσουν στην ελάφρυνση του χρέους», δήλωσε ο Σόιμπλε, χωρίς να παραλείψει και το καθιερωμένο δηλητηριώδες σχόλιο: δεν πρέπει να επιτραπεί στην ελληνική κυβέρνηση να πει «τώρα που έχουμε τη ρύθμιση του χρέους δεν κάνουμε τίποτα»!
Αν αναλογιστούμε, όμως, την τακτική που παγίως ακολουθεί το ΔΝΤ (το δόγμα του σοκ, ώστε να φτάσει στο τέλος εκεί που θέλει) και το ότι το κόμμα της Μέρκελ έχει την Κυριακή εκλογές σε τρία κρατίδια και ήδη αντιμετωπίζει προβλήματα με το προσφυγικό (βάλλεται από τα δεξιά), τότε μπορούμε να κατανοήσουμε τη σκοπιμότητα αυτών των δηλώσεων. Ειδικότερα τη σκοπιμότητα της δήλωσης του Σόιμπλε, που για να ενισχύσει τη δεξιά εικόνα του κόμματός του στέλνει ένα μήνυμα σκληρότητας έναντι των «τεμπέληδων Ελλήνων».
Μπορούμε, επίσης, να καταλάβουμε και την απάντηση που έδωσε ο Ντεϊσελμπλούμ στον Μοσκοβισί (χωρίς να προσέξει τα ανοιχτά μικρόφωνα), όταν αυτός του είπε ότι «ανοίγει μεγάλη κουβέντα». Επίτηδες μίλησα για το χρέος, του είπε. Το είχε υποσχεθεί φαίνεται στον Τσακαλώτο, ο οποίος τον είχε διαβεβαιώσει ότι η ελληνική πλευρά δε θα κάνει διαπραγματευτικά «κορδελάκια», αλλά θα κλείσει ένα προς ένα τα ανοιχτά θέματα όσο γίνεται πιο γρήγορα, γιατί «καίγεται», όπως επαναλαμβάνει συνεχώς σαν χαλασμένο γραμμόφωνο ο Ευκλειδάκος. Ε, μια κυβέρνηση που θα περάσει μεγάλα ζόρια, αντιμέτωπη με κύματα οργής και διαμαρτυρίας του ελληνικού λαού, πρέπει να έχει ένα «τυράκι» για να δολώσει τη φάκα (για τους λίγους που θα πιαστούν σ' αυτή). Γι' αυτό και σε βοήθεια του ολλανδού προέδρου του Eurogroup έσπευσε μια μέρα μετά να ταχθεί ο Μισέλ Σαπέν, που δήλωσε ότι ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρξε τόσο ευρεία συναίνεση για την αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους. «Το θέμα του χρέους είναι τώρα στο τραπέζι, για να μην κρατάμε τους Ελληνες σε μόνιμη κατάσταση στρες» είπε ο γάλλος υπουργός Οικονομικών.
Εκείνο που πρέπει να σημειωθεί είναι πως επί της ουσίας ο Ντεϊσελμπλούμ υπήρξε ιδιαίτερα προσεκτικός. «Χρειάζεται να γίνει περισσότερη δουλειά, ιδιαίτερα από την ελληνική κυβέρνηση», είπε. «Υπάρχουν δημοσιονομικά κενά που πρέπει να καλυφθούν», ενώ χρειάζεται «εμβάθυνση των μεταρρυθμίσεων». Αρα, κάλυψε πλήρως τους επικεφαλής του κουαρτέτου και κάλεσε -όσο πιο ευγενικά μπορούσε- την ελληνική κυβέρνηση να κινηθεί προς τις θέσεις τους, αν θέλει να κλείσει η αξιολόγηση και να ανοίξει η συζήτηση για το χρέος, την οποία ο Ντεϊσελμπλούμ τοποθέτησε αόριστα «στους επόμενους μήνες».
Ολ' αυτά, βέβαια, δημιουργούν ένα δραματικό κλίμα, που σκοπό έχει και τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού να παγώσει και τον κοινοβουλευτικό λόχο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να συσπειρώσει («ψηφίστε γιατί χανόμαστε»). Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Τα αστικά ΜΜΕ αναλαμβάνουν να φτιάξουν το κλίμα, ανεβάζοντας τους εθνικά δραματικούς τόνους και υποβαθμίζοντας τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης. Οταν ψηφιστούν τα μέτρα, τότε ο καθένας… μπορεί να κάνει την κριτική του. Την κρίσιμη ώρα, όμως, καλό είναι ν' αφήνουμε την κυβέρνηση να κάνει τη δουλειά της, γιατί σε περίπτωση εμπλοκής και παράτασης της αβεβαιότητας τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα και στο τέλος θα αναγκαστούμε να δεχτούμε χειρότερα μέτρα. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνεται κάθε φορά και δεν πρόκειται να υπάρξει διαφοροποίηση ούτε αυτή τη φορά.
Για να επιστρέψει το κουαρτέτο στην Αθήνα και να πιάσει δουλειά, ο Τσακαλώτος έδωσε διαβεβαιώσεις ότι το μόνο που νοιάζει την κυβέρνησή του είναι να κλείσει η εκκρεμότητα. Αρα, έστω και με λίγη γκρίνια, έστω και με λίγο σπρώξιμο, είναι διατεθειμένοι να υπογράψουν και να νομοθετήσουν τα πάντα. Αλλωστε, όπως τονίζει συχνά ο Τσακαλώτος, όταν γύρω από το τραπέζι κάθονται λογικοί άνθρωποι, βρίσκουν και λογικές συμβιβαστικές λύσεις!
Ολα είναι έτοιμα για την υπογραφή ενός ακόμα εφιαλτικού μνημονιακού πακέτου και ο μόνος παράγοντας αβεβαιότητας είναι οι αντιστάσεις του ελληνικού λαού.
Μένει ν' αποδειχτεί πού θα φτάσουν.
