Ρωτώντας πας στην πόλη. Ετσι και η ΝΔ, στην προσπάθειά της να δώσει συνέχεια στην Καμμενειάδα, έψαξε και βρήκε ότι στο σύστημα itrace, που χρησιμοποιεί η ΕΕ για να βρίσκει (λέμε τώρα) παράνομο εμπόριο όπλων, υπάρχει από τα τέλη Ιούλη του 2014 καταχώρηση, σύμφωνα με την οποία σφαίρες που παρήχθησαν το 2002 στο εργοστάσιο που λειτουργεί ο περιβόητος Βασίλης Παπαδόπουλος στην Αξιούπολη Κιλκίς, βρέθηκαν στη Ράκα της Συρίας ενόσω βρισκόταν στα χέρια των μαχητών του ISIS.
Η Σπυράκη αφού υπέβαλε την ερώτηση «αν η κυβέρνηση, πριν αρχίσει να έχει οποιασδήποτε μορφής σχέση με τον κ. Παπαδόπουλο, ρώτησε σχετικά την αρμόδια Αρχή της ΕΕ», έσπευσε να απαντήσει και στο ερώτημα που ήξερε ότι θα τεθεί, δεδομένο ότι η καταγραφή για τον Παπαδόπουλο έγινε περίοδο που στην κυβέρνηση βρίσκονταν η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ: «Και για να είναι σαφές να πούμε ότι η καταγραφή αυτή έγινε την περίοδο έως το τέλος του 2014. Αλλά, όπως ξέρετε, η Νέα Δημοκρατία δεν έκανε δουλειές με τον κ. Παπαδόπουλο. Με τον κ. Παπαδόπουλο δουλειές έκανε η επόμενη Κυβέρνηση. Δουλειές έκανε το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, επί κ. Καμμένου. Δεν κάναμε καμιά δουλειά με τον κ. Παπαδόπουλο. Δεν είχαμε καμία επαφή με τον κ. Παπαδόπουλο».
Τι μας λέτε, μαντάμ; Αν στην επικράτεια μιας χώρας είναι εγκατεστημένη και λειτουργεί μια επιχείρηση που κάνει λαθρεμπόριο όπλων, η ευθύνη της κυβέρνησης αυτής της χώρας εξαντλείται στο «να μην κάνει δουλειές» με τη συγκεκριμένη επιχείρηση; Η τήρηση της νομιμότητας δεν είναι καθήκον της κυβέρνησης; Δηλαδή, το λαθρεμπόριο όπλων είναι απολύτως ελεύθερο για κάθε καπιταλιστική επιχείρηση, αρκεί να μη γίνεται μέσω του κράτους; Πραγματικά ωραία αντίληψη έχει η ΝΔ.
Η ΝΔ έψαξε και βρήκε, με καθυστέρηση τριάμισι χρόνων, ότι ο Παπαδόπουλος ενδέχεται να έχει κάνει εμπόριο όπλων, αλλά όσο ήταν στην κυβέρνηση δεν έριξε ούτε ματιά στις καταγραφές του itrace για να δει μη τυχόν και κάποια ελληνική επιχείρηση εμπλέκεται σε λαθρεμπόριο όπλων και να πάει να κάνει φύλλο και φτερό τα βιβλία της, να κάνει ανάκριση κτλ.
Φυσικά, η υποκρισία δεν αφορά μόνο τη ΝΔ. Αφορά την ίδια την Ευρωένωση. Οπως αποδεικνύεται, το σύστημα αυτό είναι ένας φερετζές πίσω από τον οποίο γίνονται «τα πάντα όλα». Αν ενδιαφέρονταν πραγματικά να χτυπήσουν το λαθρεμπόριο όπλων, τότε θα έσπευδαν να ενημερώσουν την ελληνική κυβέρνηση και να της ζητήσουν να ελέγξει την εν λόγω βιομηχανία όπλων και τις εξαγωγές της. Και βέβαια, η εταιρία του Παπαδόπουλου δεν είναι η μόνη που πυρομαχικά της βρέθηκαν στην περιοχή του ISIS ή σε άλλες εμπόλεμες ζώνες όπου υποτίθεται ότι απαγορεύεται να πωλούνται όπλα και πυρομαχικά. Ο Παπαδόπουλος είναι νάνος μπροστά στους γίγαντες των πολεμικών βιομηχανιών της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Βελγίου, της Σουηδίας και των άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών.
Το ίδιο το σύστημα ανίχνευσης και καταγραφής που επικαλείται η ΝΔ δεν είναι παρά μια οιονεί ΜΚΟ, που χρηματοδοτείται από την ΕΕ, συλλέγει πληροφορίες και τις πουλάει σε όποιον ενδιαφέρεται (κυβερνήσεις, ΜΚΟ, επιχειρήσεις). Δεν είναι κάποιο απόρρητο σύστημα καταγραφής και ελέγχου, μέσω του οποίου ασκείται αυστηρή εποπτεία στη δράση των πολεμικών βιομηχανιών και υποχρεώνονται τα κράτη να παίρνουν μέτρα εναντίον τους. Απο δε ποινική άποψη, η αξία του συστήματος είναι αστεία. Βρέθηκαν σφαίρες του Παπαδόπουλου στα χέρια του ISIS. Ε, και; Πώς αποδεικνύεται ότι τις πούλησε ο Παπαδόπουλος; Αν του ζητήσουν εξηγήσεις, αυτός θα δείξει τιμολόγια και χαρτιά εξαγωγής καθ' όλα νόμιμα. Φυσικά, αν θέλουν μπορούν ν' ακολουθήσουν το νήμα και να βρουν τα πάντα. Δεν το θέλουν, όμως, γιατί το λαθρεμπόριο όπλων είναι καθαγιασμένο. Απ' αυτό βγάζουν υπερκέρδη οι πολεμικές βιομηχανίες και συντηρείται ένα ολόκληρο σύστημα (τράπεζες, πολιτικοί παράγοντες κτλ.).
Ο ISIS (και ο κάθε ISIS) δε διαθέτει πολεμική βιομηχανία. Στην αρχή είπαν ότι πήρε όπλα και πυρομαχικά από τις αποθήκες του ιρακινού στρατού. Μπορεί αυτό να είναι σωστό, όμως ο ISIS πολεμάει τόσα χρόνια σε μάχες με τακτικούς στρατούς, χρησιμοποιώντας όχι μόνο ελαφριά αλλά και βαριά όπλα (όλμους, πολυβόλα μεγάλου διαμετρήματος, κανόνια, βλητικές συσκευές κάθε είδους). Και τα όπλα του και τα πυρομαχικά του χρειάστηκε να τα ανανεώσει. Και όπως αποδεικνύεται, δεν είχε καμιά δυσκολία να τα ανανεώσει, μολονότι αρκετές φορές αναγκάστηκε να υποχωρήσει ή να μετακινηθεί γρήγορα, εγκαταλείποντας αναγκαστικά και οπλισμό. Δε χρειάζεται να είναι κανείς εξπέρ στα ζητήματα των πολεμικών συρράξεων για να αντιληφθεί ότι ο ISIS τροφοδοτούνταν μέσω του λαθρεμπόριου όπλων, είτε από «φίλιες δυνάμεις» των βασιλιάδων και των εμίρηδων του Κόλπου, είτε πουλώντας λαθραία το πετρέλαιο της Μοσούλης.
Οπως καμιά ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν ενδιαφέρθηκε να ανακαλύψει και να φράξει τις δαιδαλώδεις διαδρομές του λαθρεμπόριου όπλων που κάνουν οι πολεμικές της βιομηχανίες, έτσι και καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν ενδιαφέρθηκε να βρει αν ο κάθε Παπαδόπουλος κάνει (και) λαθρεμπόριο όπλων. Η μεν συγκυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων δεν έριξε ούτε μια ματιά στο itrace, δεν έκανε ούτε έναν έλεγχο στον κάθε Παπαδόπουλο που παράγει και εμπορεύεται πυρομαχικά, η δε συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τον έκανε και… συνέταιρο, όταν ο Παπαδόπουλος υποσχέθηκε στον Καμμένο ότι μπορεί να του πουλήσει βλήματα στη μισή Μέση Ανατολή και Αφρική. Τώρα, αφού εξαντλήθηκαν όλα τα άλλα χαρτιά και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ εμποδίζουν -με την οριακή αλλά συμπαγή κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διαθέτουν- τη συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής, που θα έδινε συνέχεια στη σκανδαλολογία (την τόσο αποτελεσματική για την πρόκληση πολιτικού κόστους στην κυβέρνηση), κάποιος θυμήθηκε ότι υπάρχει και το itrace, έριξαν μια ματιά, βρήκαν τα σχετικά με τα πυρομαχικά του Παπαδόπουλου που βρέθηκαν στη Ράκα και έδωσαν συνέχεια στην Καμμενειάδα. Η λογική είναι εξαιρετικά απλή: ρίξε θέματα στο μίξερ κι άσ' το να δουλεύει. Η μόνη χαμένη θα είναι η κυβέρνηση.
Ο Παπαδόπουλος δεν είπε λέξη. Δεν αισθάνθηκε θιγμένος ώστε να εκδώσει κάποια ανακοίνωση. Ισως το κάνει σε δεύτερο χρόνο, αφού προηγουμένως φτιάξει τη νομική του άμυνα (για να είναι έτοιμος για κάθε ενδεχόμενο) και αφού το θέμα αρχίσει να ξεφουσκώνει στην πολιτική αντιπαράθεση αντιπολίτευσης-κυβέρνησης.
Ο Καμμένος, όμως, δεν έμεινε σιωπηλός. Εκανε μια από τις γνωστές παραληρηματικές δηλώσεις του, καλώντας τη Σπυράκη να ζητήσει διευκρινίσεις από το ΠΑΣΟΚ, γιατί το 2014 η Φώφη ήταν αναπληρώτρια υπουργός Αμυνας και τότε «ο κ. Παπαδόπουλος συνομιλούσε με τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα». Το ΠΑΣΟΚ «τσούχτηκε», μίλησε για «αθλιότητα Καμμένου» και ζήτησε την αποπομπή του. Επί της ουσίας επανέλαβε όσα και στη Βουλή έχει πει η Γεννηματά. Οτι δεν είχε αρμοδιότητα και εμπλοκή στα εξοπλιστικά προγράμματα και ότι «στο μοναδικό MOU εκδήλωσης ενδιαφέροντος της συγκεκριμένης εταιρίας χωρίς κανέναν μεσάζοντα, απαίτησα (σ.σ. η Φώφη), χωρίς καν να υπογράφω εγώ, να υπάρχει ειδική ρήτρα ότι απαγορεύεται στα δύο μέλη να χρησιμοποιήσουν μεσάζοντα». Εστω κι έτσι, διαψεύδεται η Σπυράκη, που είπε «δεν κάναμε καμιά δουλειά με τον κ. Παπαδόπουλο». Κάποια «δουλειά» πήγαν να κάνουν, επομένως έχουν τις ίδιες ευθύνες που σήμερα αποδίδουν στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι δε σκοπεύουν ν' αφήσουν αυτό το θέμα. Γι' αυτό και στην Επιτροπή Εξοπλισμών της Βουλής ψήφισαν «παρών» σε δύο διακρατικές συμφωνίες πώλησης πυρομαχικών, που κατέθεσε ο Καμμένος. Βρήκαν την ευκαιρία να επανέλθουν στην πρόταση να κληθούν σε κεκλεισμένων των θυρών (σιγά το «κεκλεισμένων») συνεδρίαση της Επιτροπής Εξοπλισμών όλοι οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση της πώλησης βλημάτων στη Σαουδική Αραβία. Φυσικά, ο κυβερνητικός λόχος δεν προτίθεται να τους κάνει αυτή τη χάρη, όμως αυτοί θα επιμένουν, γιατί ακόμα και η άρνηση για διερεύνηση εγγράφεται στα αρνητικά της κυβέρνησης.
ΥΓ. Στο site του Βαξεβάνη, που έχει αναλάβει εργολαβικά τη στήριξη των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, διαβάσαμε την εξής… πρωτότυπη άποψη: «Το ερώτημα βέβαια είναι γιατί θα δώσουν εξηγήσεις οι κύριοι Καμμένος και Κοτζιάς! Γιατί ο κ. Παπαδόπουλος πούλησε σφαίρες στους τζιχανιστές στη Συρία επί των ημερών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ; Ή για το πώς πέρασαν αυτές οι σφαίρες στη Ράκα και πάλι επί των ημερών της Κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ;». Οταν δέχεσαι ότι ο Παπαδόπουλος έκανε λαθρεμπόριο όπλων, δεν έχεις ευθύνη εσύ που τον δέχτηκες ως «αντιπρόσωπο» της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας (που, όπως αποδείχτηκε, δεν ήταν κιόλας);
