«Εχουμε κάνει ξεκάθαρο ότι δεν νομοθετούμε τώρα τέτοια μέτρα για μετά το 2018. Στην εξαιρετικά απίθανη περίπτωση που το ΔΝΤ σπάσει το εντυπωσιακό σερί του και μια από τις προβλέψεις του επαληθευτεί, έχουμε πει ότι μπορεί να περιγράψουμε τα μέτρα που εν δυνάμει σε αυτή την περίπτωση θα χρειαστούν. Στο πλαίσιο αυτό συζητάμε και έναν μηχανισμό δέσμευσης όπως η επέκταση του Αυτόματου Μηχανισμού Δημοσιονομικής Προσαρμογής του Προϋπολογισμού». Αυτά δήλωσε ο Τσακαλώτος και δημοσιεύτηκαν στο πρωτοχρονιάτικο φύλλο της «Καθημερινής».
Βλέπετε καμιά διαφορά σε σχέση με όσα δήλωσε ο Τζανακόπουλος την περασμένη Τρίτη; Ιδού το σχετικό απόσπασμα: «Εχουμε δηλώσει με κατηγορηματικό και σαφή τρόπο, ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αποδεχθούμε νομοθέτηση νέων μέτρων. Ωστόσο, αν όλα τα υπόλοιπα ζητήματα συμφωνηθούν, δηλαδή συμφωνηθούν τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, συμφωνηθεί το δημοσιονομικό μονοπάτι που θα πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική οικονομία μετά το 2018 και το μόνο το οποίο μένει είναι μια αυξημένη εγγύηση προς το ΔΝΤ για την επίτευξη των στόχων, τότε εμείς είμαστε διατεθειμένοι να μπούμε ενδεχομένως σε μια συζήτηση γι' αυτόν τον μηχανισμό αυξημένων εγγυήσεων».
Φαινομενικά, φαίνεται να υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στις δυο δηλώσεις, που τις χωρίζουν δυο βδομάδες: ο Τζανακόπουλος φαίνεται να προτείνει λύση-πακέτο (σας δίνουμε την επέκταση του «κόφτη», αλλά και σεις θα μας δώσετε τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος), ενώ ο Τσακαλώτος δεν είχε κάνει τέτοια αναφορά. Με δεδομένες, όμως, τις αποφάσεις του Eurogroup στις 24 Μάη και στις 5 Δεκέμβρη του 2016, που έκλεισαν το θέμα των λεγόμενων μεσοπρόθεσμων μέτρων, παραπέμποντας τη σχετική συζήτηση στα μέσα του 2018, όταν θα έχει ολοκληρωθεί το τρίτο Μνημόνιο, το «πακέτο» του Τζανακόπουλου είναι ένα προπαγανδιστικό περιτύλιγμα για να συνηθίσει σιγά-σιγά στην ιδέα ο ελληνικός λαός. Είναι σαν το γλυκό περίβλημα ενός πικρού χαπιού.
Η μόνη διαφορά ανάμεσα στη συνέντευξη Τσακαλώτου και στη δήλωση Τζανακόπουλου έχει να κάνει με τις πολιτικές συνθήκες. Πλέον, η περιβόητη «πολιτική διαπραγμάτευση» έχει ολοκληρωθεί (γι' αυτό ο Τζανακόπουλος δεν είπε κάτι σχετικό). Ο Τσίπρας έκανε μια βόλτα σε Βρυξέλλες και Βερολίνο (τα είπε με τον Ολάντ και τη Μέρκελ), ο Τσακαλώτος έκανε τη δική του βόλτα σε Παρίσι και Βρυξέλλες (τα είπε με Σαπέν και Μοσκοβισί), οπότε οι απαντήσεις από πλευράς ιμπεριαλιστών δανειστών έχουν δοθεί. Ασε που το όποιο «διαπραγματευτικό κεφάλαιο» (αν υπήρχε τέτοιο) το είχαν σπαταλήσει για να διαπραγματευθούν τη «συγγνώμη» (που έστειλε με τη γνωστή επιστολή ο Τσακαλώτος), ώστε να ξεπαγώσουν τα «βραχυπρόθεσμα μέτρα».
Τα «ψέματα» τελείωσαν, ο Τσίπρας πρέπει να εξαφανιστεί από το κάδρο (γι' αυτό ο Τζανακόπουλος έσπευσε να διευκρινίσει ότι δεν υπάρχει ζήτημα «πρωτοβουλίας του πρωθυπουργού») και ο Τσακαλώτος με τον Χουλιαράκη ν' αναλάβουν να κλείσουν τη συμφωνία με τον Σόιμπλε. Και για πρώτη φορά -όπως είπε- θα πάνε στο Eurogroup στις 26 Γενάρη και θα καταθέσουν επίσημα την πρόταση-πακέτο: «μηχανισμός αυξημένων εγγυήσεων» μετά το 2018 και «μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος».
Δε χρειάζεται, βέβαια, να πούμε ότι το δεύτερο αποκλείεται. Οχι γιατί το Eurogroup αποφάσισε δύο φορές μέσα στο 2016 ότι μ' αυτό το θέμα θα ασχοληθεί μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος «προγράμματος» (αυτό θα μπορούσε να αλλάξει με μια νέα απόφαση), αλλά γιατί η γερμανική κυβέρνηση δε θέλει με τίποτα ν' ανοίξει τέτοιο ζήτημα κατά την προεκλογική περίοδο και να δεχτεί πυρά από την ακροδεξιά, ότι κάνει αβάντες στους «τεμπέληδες του Νότου». Το μόνο στο οποίο μπορούν να ελπίζουν είναι μια επανάληψη της γνωστής διατύπωσης ότι, αν χρειαστεί, το 2018 το Eurogroup θα μελετήσει μεσοπρόθεσμα μέτρα αναδιάρθρωσης του χρέους.
Επομένως, το καινούργιο είναι πως η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα πάει στις 26 Γενάρη στο Eurogroup και θα καταθέσει πρόταση επέκτασης του «κόφτη» (άγνωστο για πόσα χρόνια ακόμα), περιγράφοντας και τους τομείς από τους οποίους θα μπορούσαν να αντληθούν πρόσθετα έσοδα και να γίνουν πρόσθετες περικοπές δαπανών. Ο Τσακαλώτος είχε πει ότι «μπορεί να περιγράψουμε τα μέτρα», ενώ ο Τζανακόπουλος άφησε να εννοηθεί ότι η μείωση του αφορολόγητου θα μπορούσε να είναι μια πηγή άντλησης πρόσθετων εσόδων.
Αυτή τη στιγμή, οι πιθανότητες συμφωνίας στις 26 Γενάρη φαίνεται να είναι πολύ λίγες. Η συγκυβέρνηση φιλοδοξεί να ανοίξει ο δρόμος, ώστε αυτό να επιτευχθεί μέσα στο Φλεβάρη.
ΔΕΙΤΕ ΑΛΛΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 8
